تابه حال درهنگام استرس و فشار به پرخوری عصبی روی آورده اید؟ بعضی وقتا اوقات وقتی دچار مشکلات هستیم و اعصاب مون حسابی خُرده، بیشتر از قبل می خوریم. اگه شمام این طور هستین اصلا نگران نباشید. خیلی از آدما تحت فشار کاری و زمانی که سرشون شلوغه به خوردن زیاد روی میارن و کم کم اندازه دور کمرشون زیاد و زیادتر می شه و سر و کله ی شکمای گرد و قلمبه پیدا می شه.

  • لاغری با دارچین؛ مصرف دارچین به کاهش وزن کمک می کنه؟
  • روانشناسی لاغری؛ چه مشکلات ذهنی ای واسه کاهش وزن شما هست؟
  • رژیم لاغری بی گرسنگی و نکاتی واسه کاهش وزن پایدار

هورمونا

استرس و چاقی با هم رابطه ای پیچیده اما مستقیم دارن. فرقی نمی کنه که باعث شما واسه احساس ترس و استرس چیه؟ مثلا شاید وجود ماری در بوتها شما رو دچار وحشت می کنه یا رئیسی بداخلاق و خشونت دارین. در هر حال بدن شما واکنشایی درپی داره و طی این واکنشا سطح خاصی از مواد شیمیایی در بدن ترشح می شن؛ موادی مثل آدرنالین، CRH، کورتیزول.

بدن شما ترجیح می ده تا واسه روبرو شدن با تهدیدها در حالت آماده باش قرار بگیرین و اگه لازم بود اقدام و واکنشی صورت بده یا در برابر زخم و آسیب دیدگی هوشیار باشه. مثلا آدرنالین، به شما کمک می کنه تا کمتر احساس گرسنگی کنین، چون موقع ترشح اون، خون در انداماتون به گردش و جریان میفته و شما رو آماده ی جنگ و فرار می کنه.

بعد از اینکه اثر آدرنالین از بین رفت، کورتیزول که به هورمون استرس معروفه، جانشین اون می شه و به بدن علامتایی طبق احساس گرسنگی می فرستد. مثلا در گذشته ها، اجداد ما واسه زندگی روزمره و شکار انرژی زیادی به خرج می دادن. جنگ با حیوانات انرژی زیادی از اونا می گرفت و بخاطر این به منبع درخوری از ذخیره چربی و گلوکز نیاز داشتن.

الان هم استرس و فشار و هیجانات مختلفی در زندگی ما هست ولی روش مقابله با اون خیلی متفاوت از قبله. دیروز پدران ما این فشارها رو با واکنشای جسمی جواب می دادن و الان ما درحالی با این مشکلات و استرسا سروکله می زنیم که روی مبل نرمی جلوی تلویزیون دراز کشیده ایم و طبیعیه که در این شرایط خبری از کاهش وزن نخواهد بود. ما در سیستمی عصبی-عضلانی اسیر می شیم که اطلاعاتش به روزرسانی نمی شه، پس مغز بازم فرمون خوردن رو صادر می کنه و چاق می شیم.



چربی شکم

در گذشته، اجداد ما واسه جنب وجوشای فوق العاده زیادشون نیاز به ذخیره تأمین کننده ی چربی داشتن. اما ما با همون سیستم بدنی چربیا رو لایه لایه بر شکم بی نوا اضافه می کنیم و خبری هم از جنب و جوش و فعالیت نیس. شکم ما به خاطر نظم مو ٔثر مراحل ترشح هورمونا دارای منابعی از سرخ رگا و گیرنده های کورتیزولیه.

شکم بزرگ و چربیای زیاد موجود در اون سلامتی رو تهدید می کنه و البته خلاص شدن از دست این چربیا هم اصلا کار آسون ای نیس. چربی موجب ترشح مواد شیمیایی در بدن می شه که محرکی واسه نا آرومی هستن و خطر دیابت و حمله قلبی رو افزایش میدن.

مطلب مرتبط :   استفاده از اپلیکیشن سفارش خودرو یا خودروی شخصی؛ کدام‌یک به صرفه‌تر است؟

وقتی چاق تر می شید و چربیا دور شکم و پهلویتان پیدا می شن، دیگر نمی تونین در لباسای محبوب تون جا بشین و همین مسئله هم تبدیل به عامل استرس زای دیگری می شه و همیشه از این موضوع ناراحت خواهید بود و غم پولی که پای لباسا خرج کردین هم مزیدبر دلیل می شه. اینطوری هورمون کورتیزول ترشح می شه، هورمونی که سوخت وساز بدن رو کم می کنه و دلیل اونم اینه که بدن تمایل داره تا گلوکز رو واسه روبرو شدن با مشکلات جسمی و روحی ذخیره کنه.



استرس

وقتی سطحی از آدرنالین به عنوان واکنش بدن در موقعیتای جنگ و فرار ترشح می شه، بدن به وضعیتی بی قرار و فعال در میاد. اما وجود این فعالیتا باعث کاهش وزن نمی شه، چون متأسفانه در موقعیتایی که آدرنالین ترشح می شه، معمولا استرس هم هست و استرس خود عاملیه که فرد رو به طرف خوردن بیشتر جهت می ده. درنتیجه استرس و کاهش وزن به عنوان دو نیروی مخالف بازم مانع از خلاص شدن شما از دست چربیا می شن.

پرخوری واکنشی عادی و عادی در روبرو شدن با شرایط سخت و سخته. در خیلی از تحقیقاتی که در این مورد صورت میگیره، افراد درهنگام استرس، پرخوری می کنن یا به فعالیتای بی تحرکی مثل تماشای تلویزیون و… روی میارن. وقتی فعالیتای جسمی کم باشه، فرد میل زیادی به خوردن پیدا می کنه و این وضعیت باعث می شه تا اون چاق و چاق تر شه و کالریای اضافی هم اصلا سوزانده نشن.

وقتی دچار استرس می شید، بی تفکر و برنامه ریزی شروع به خوردن می کنین. حتی نمی فهمید که طعم غذا چه جوری بوده یا چقدر خورده اید. علاوه بر اینکه استرس موجود نمی ذاره تا از غذا خوردن لذت کافی ببرین.



هوسانها و فست فود

وقتی دچار استرس و استرس می شیم، به خوردن غذاهای آسون و دَم دستی تمایل پیدا می کنیم. مثلا میل به خوردن چیپس یا بستنی و بقیه تنقلات بیشتر می شه. این غذاها پر از مواد نگهدارنده، نمک و شکر هستن و درواقع کالاهایی فرآوری شده و مضرند که به دلایل زیستی شناختی و روان شناختی درهنگام سختیا هوس خوردن شون به سرتون می زنه.

استرس، سیستم پاداش طلبی و نتیجه گرایی مغز رو پریشون می کنه و کورتیزول هم باعث می شه تا هوس خوردن چربی و شیرینی کنیم. علاوه بر اینا معمولا تنقلات یادآور خاطرات خوش زمان کودکی هستن و همین موضوع باعث می شه تا در شرایط سخت میل به اینجور خوراکیایی داشته باشیم و مصرف اونا واسه ما خوب باشه.

وقتی سرتون خیلی شلوغه هم بیشتر به سراغ فست فودها و غذاهای حاضری میریم. در شهرهای شلوغی مثل تهران، مردم ساعات بیشتری سر کار هستن و ازدحام و ترافیک و… باعث مجبور خستگی و استرس مضاعفی به شهروندان می شه. در اینجور شرایطی بدیهیه که افراد بیشتر مایل به استفاده از فست فودها و غذاهای حاضری هستن. چون هم از نظر ذهنی و هم سرعت آماده شدن واسه شون خوشایندتره.

تحقیقات در دانشگاه پنسیلوانیا هم نشون می ده که وقتی موشای آزمایشگاهی تحت فشار و استرس قرار می گیرن، مثلا وقتی که شرایطی مثل طعمه شدن واسه شون پیش میاد، دچار استرس می شن و علاقه و میل شون به مصرف چربی بیشتر می شه. همین طور که می ببینن، استرس به موشا هم رحم نمی کنه چه برسه به ما آدما.

مطلب مرتبط :   استفاده از زبان بدن در کسب و کار با ۱۲ تکنیک فوق‌العاده



خواب کم

شاید شمام تجربه شبایی رو داشته باشین که تا دیروقت خواب تون نبردهه و درگیر فکر کردن به مسائل و برنامه ریزیای پولی یا نگرانیای ریز و بزرگ زندگی پراسترس امروز شدین. استرس عامل اصلی بی خوابیه. وقتی فکر درگیر باشه، مغز به فعالیت خود ادامه می ده و علی خلاف میل خستگی جسمی، چراغ خونه ی فکر بازم روشن باقی می مونه.

بعضی وقتا هم به خاطر تموم کردن کارا یا امتحان فردا مجبور هستیم که تا پاسی از شب بیدار بمونیم، در این حالت هم تحت استرس و فشار قرار می گیریم. استرس قند خون رو کم می کنه و باعث خستگی می شه. در این وضعیت یه سری از آدما قهوه و مواد کافئین دار مصرف می کنن یا به نوشیدن الکل روی میارن که همه اینا باعث مشکل بیشتر در چرخه خواب می شه.

خواب دلیلی مهم در افزایش و کاهش وزنه. کمبود خواب کارکرد بعضی از مواد شیمیایی بدن مثل لپتین و گرلین رو که وظیفه ی کنترل اشتها رو به عهده دارن، دچار اشکال می کنه. علاوه بر اینکه وقتی کمبود خواب داریم، علاقه به خوردن کربوهیدراتا در بدن افزایش پیدا می کنه. کم خوابی بر فکر و اراده ی ما هم اثر منفی می ذاره و باعث می شه تا اراده ی ما در مقابل وسوسه ی خوردن، ضعیف شه. در تحقیقات علمی هم مشخص شده که افراد چاق با تنظیم برنامه خواب شون وزن بیشتری از دست میدن.



تنظیم رابطه کاهش وزن و استرس

ورزش کردن

با انجام ورزشایی مثل ایروبیک، با یک تیر دو نشون میزنین: این ورزش باعث می شه که از شر کورتیزول خلاص شید و موادی در بدن تون ترشح شن که آرامش درد و بهتر شدن ایجاد وخو رو به دنبال دارن؛ و دیگر اینکه سوخت وساز بدن رو افزایش می ده و چربیای اضافی رو کم می کنه.

آگاهانه غذا خوردن

باید یاد بگیرین که آگاهانه غذا بخورین. تمرینای آرامش بخشی مثل تمرینای مدیتیشن به شما کمک می کنه تا آگاهی تون رو در این مورد زیاد کنین. وقتی آگاهانه و تحت کنترل غذا استفاده کنین، توجه و حواس تون به طعم، شکل و بافت غذا بیشتر می شه. دیگر سریع و باعجله غذا نخواهید خورد و فقط به خاطر اینکه وقت ناهار یا شام و… رسیده شکم تون رو پر نمی کنین. تحقیقات نشون دهنده اینه که خوردن بابرنامه و آگاهانه به کاهش استرس هم کمک می کنه.



بقیه فعالیتای مفید

فعالیتایی که واسه شما آرامش میارن هم از پا گرفتن استرس در روح تون جلوگیری می کنن و درنتیجه کمتر به سراغ خوردن و غذاهای مضر خواهید رفت. بنابه سلیقه ی خودتون می تونین پیاده روی، کوه نوردی، بازی با حیوان خونگی تون، رفت و اومد با دوستان و خونواده و هر کار دیگری که شما رو از شر استرسا خلاص می کنه، بکنین.

یادداشت و نوشتن

نوشتن و یادداشت کردن راهی مفید واسه روبرو شدن با پرخوری و استرسه. سعی کنین تا درباره ی اهداف و برنامه هاتون یادداشت ورداری کنین. از خواستها و برنامه هایی که تو سرشونه بنویسین و به خود انگیزه بدین و استرسا رو دور سازید. برنامه هایی واسه رعایت رژیم غذایی داشته باشین و اونا رو نوشته شده کنین. تصمیم بگیرین که سبک زندگی تون رو عوض کنین و سالم باشین. نوشتن این اهداف به شما انگیزه ی بیشتری می ده و هوشیاری تون رو نسبت به این مسئله بالا می بره.

دسته بندی : Uncategorized

دیدگاهتان را بنویسید