درمان افسردگی


با وجود همه دانستنی ها درباره افسردگی ، باید دانست که این بیماری قابل درمان است و حتی شدیدترین نوع آن نیز به درمان پاسخ خواهد داد . در واقع ، بخشی از ناامیدی ناشی ازافسردگی سبب می شود که فرد درمان پذیر بودن بیماری را باور نکند . لازم است که اطلاعات کافی درباره تأثیر مثبت راه های درمانی جدید در اختیار مبتلایان گذاشته شود تا درمان را زودتر شروع کنند . اگر چه راه های درمانی متعدد هرگز نمی توانند در حد قابل توجهی ، توان فرد را برای مقابله با دشواری ها و دست و پنجه نرم کردن با مشکلات و ناملایمات افزایش دهند و به او کمک کنند که از زندگی خود لذت ببرند .
نخستین گام،‌آزمایش های تشخیصی وگام بعدی ارزیابی روانشناسی است . درمان دارویی رایج ترین شیوه درمانی است . درمان گیاهی ، روان درمانی نیز از جمله راه های درمانی هستند .

روشهای درمانی

درمان های رایج در افسردگی به دو گروه عمده تقسیم می شوند:
1-درمان های غیر دارویی مانند: روان درمانی و رفتار درمانی
2-درمان های داروئی و جسمی از قبیل داروهای ضد افسردگی و الکتروشوک که بیمار در شرایط حاد ، باید حتماً در بیمارستان بستری شود .
در موارد خفیف یا واکنشی ، نیازی به تجویز دارو نیست و روان درمانی ، افزایش ارتباطات اجتماعی و حمایت اجتماعی کافی است . بیمار افسرده را باید تشویق کرد تا در زندگی نقطه امید و اتکا پیدا کند . مانند: اعتقادات مذهبی ، تشکیل خانواده و غیره؛ خانواده نیز باید از زدن برچسب تنبلی و سرکشی به بیمار جداً خودداری کنند .
خوشبختانه امروزه درمانهای داروئی بسیار مؤثر و کم عارضه ای برای درمان افسردگی وجود دارد ، البته تشخیص بیماری ، ‌انتخاب نوع دارو و مدت درمان بر عهده پزشک معالج می باشد .
در طول مدت درمان ، بیمار و خانواده او باید همکاری کامل در مصرف دارو داشته و از قطع زود هنگام دارو خودداری نمایند .
باید دانست که داروهای ضد افسردگی ،‌ اعتیادآور نیستند و عوارض چندانی نیز ندارند . مصرف به موقع دارو به مقدار لازم و مدت کافی ، می تواند بسیاری از بیماران را نجات دهد . لازم به یادآوری است که داروهای ضد افسردگی باید به مدت طولانی ( چند ماهه ) و تحت نظر پزشک مصرف شوند تا اثرات مطلوب خود را نشان دهد .

مطلب مرتبط :   اموزش از راه دور چه مزایایی دارد؟

 

خصوصیات افراد مبتلا به افسردگی

یک فرد افسرده رفتار و ظاهرى کند یا تحریک روانى – حرکتى دارند، که با تماس چشمى ضعیف، اشکبارى غمگینى پژمردگى و بى‏توجهى به ظاهر شخص همراه است.

تکلم او خود انگیخته نیست در صحبت کردن مکشهاى طولانى دارد و آهسته و یکنواخت حرف مى‏زند.  60 درصد بیماران افسرده افکار خودکشى دارند و 15 درصد آنها خودکشى مى‏کنند، داراى احساس نافذ نومیدى، وسواس،بى‏ارزشى و گناه، بلاتصمیمى، فقر محتوى، توهمات و هذیانها هستند.خواب فرد مختل است. الگوى خواب متفاوت اما غالباً به این شکل است که بیمار به سختى به خواب مى‏رود، خواب ناآرام و دوره‏هایى از بیدارى شبانه دارد و معمولاً چند ساعت قبل از بیدار شدن خواب راحت‏ترى را تجربه مى‏کند.

 

 

تست ابتلا به افسردگى

تست ابتلا به افسردگى یکسرى سوالات کوتاه مى‏باشد که براى تشخیص افسردگى در افراد مسن به کار مى‏رود. این تست بطور بسیار سریع و آسان قابل انجام است:

1- آیا به طور کلى از زندگى خود راضى هستید؟

2- آیا تعداد زیادى از فعالیتها و علاقه‏هاى خود را از دست داده‏اید؟

3- احساس مى‏کنید که زندگیتان پوچ و تهى گشته است؟

4- اغلب بى‏حوصله مى‏گردید؟

5- آیا نسبت به آینده امید دارید؟

6- آیا افکارى شما را رنج مى‏دهند و شما نمى‏توانید آنها را از ذهن خود خارج سازید؟

7- اغلب اوقات روحیه خوبى دارید؟

8- از وقوع یک حادثه به نگران هستید؟

9- اکثراً خوشحال مى‏باشید؟

10- اغلب احساس درماندگى مى‏نمائید؟

11- آیا بیشتر وقتها احساس بى‏قرارى و ناآرامى مى‏کنید؟

12- ترجیح مى‏دهید به جاى بیرون رفتن و انجام کارهاى جدید، در خانه بمانید؟

مطلب مرتبط :   سلامت روان و اصول سلامت روانی از منظر روانشناختی

13- آیا در مورد آینده نگرانید؟

14- آیا احساس مى‏کنید مشکلات حافظه بیشترى نسبت به همیشه پیدا کرده‏اید؟

15- آیا احساس بسیار خوبى از اینکه اکنون زنده‏اید دارید؟

16- آیا اغلب احساس غم و یاس دارید؟

17- آیا در واقعیت کنونى خود احساس بى‏ارزشى مى‏کنید؟

18- آیا از گذشته خود ناراضى هستید؟

19- آیا زندگى را بسیار جالب و ارزشمند ارزیابى مى‏نمایید؟

20- شروع پروژه‏هاى جدید براى شما مشکل مى‏باشد؟

21- احساس مى‏کنید پر انرژى و سرحال مى‏باشید؟

22- آیا فکر مى‏کنید که موقعیت کنونى شما ناامید کننده مى‏باشد؟

23- آیا فکر مى‏کنید که اغلب مردم از شما بهتر هستند؟

24- آیا اغلب در مورد اتفاقات کوچک زود ناراحت مى‏شوید؟

25- مکرراً احساس مى‏کنید که نیاز به گریه کردن دارید؟

26- در تمرکز مشکل دارید؟

27- آیا صبحها از خواب بیدار شدن براى شما لذت بخش است؟

28- آیا از گردهمایى‏هاى اجتماعى دورى مى‏گزینید؟

29- آیا تصمیم‏گیرى براى شما کار راحتى است؟

30- آیا همچون گذشته ذهن شما روشن و فعال است؟

هر پاسخ منفى به سوالات 1 و 5 و 7 و 9 و 10 و19 و 21 و 27 و 29 و 30 یک امتیاز و هر پاسخ مثبت به بقیه سوالات نیز یک امتیاز دارد مجموع امتیازات:

بین 1 تا 9: طبیعى

بین 9 تا 21: افسردگى خفیف

بین 18 تا 28: افسردگى شدید

اگر در فردى یک دوره افسردگى عمده اتفاق افتد تا 50% شانس اتفاق افتادن دومین دوره وجود دارد. و اگر از دو دوره افسردگى عمده رنج ببرد، شانس سومین دوره 75 تا 80 درصد است و براى سه دوره، احتمال چهارمین دوره 90 تا 95 درصد مى‏باشد. بنابراین بعد از اولین دوره افسردگى امکان دارد بیماران این طور برداشت کند که به تدریج دارو را قطع کند. اما این طور نیست و بعد از دومین و مطمئناً بعد از سومین دوره، بیشتر پزشکان بیمار را در یک دوز مشخصى از دارو براى مدت طولانى یا دائمى نگه مى‏دارند.

دسته بندی : لوکس ترین ها