۵
۱-۲. اهمیت موضوع و دلایل انتخاب آن ۶
۱-۳. سئوال و فرضیه تحقیق ۶
۱-۳-۱. سئوال اصلی ۶
۱-۳-۲. سئوال‌های فرعی ۶
۱-۳-۳. فرضیه اصلی ۶
۱-۳-۴. فرضیه جانشین ۶
۱-۴. متغیرهای تحقیق ۷
۱-۵. تعریف مفاهیم و اصطلاحات کلیدی ۷
۱-۵-۱. تنوع فرهنگی ۷
۱-۵-۲. هویت‌طلبی ۷
۱-۵-۳. اتحادیه اروپا ۸
۱-۵-۴. حق تعیین سرنوشت ۸
۱-۵-۵. جدایی‌طلبی ۹
۱-۵-۶. یوروسپتیسیسم ۹
۱-۵-۷. قومیت ۹
۱-۶. ادبیات و پیشینه تحقیق و نوآوری آن ۱۰
۱-۷. روش تحقیق ۱۲
۱-۸. روش تجزیه و تحلیل اطلاعات ۱۲
۱-۹. روش گردآوری اطلاعات ۱۲
۱-۱۰. چارچوب نظری تحقیق ۱۲
۱-۱۱. قلمرو تحقیق ۱۲
۱-۱۲. محدودیت‌های تحقیق ۱۳
۱-۱۳. سازمان‌دهی تحقیق ۱۳
فصل دوم چارچوب نظری ۱۵
۲-۱. روند توسعه و ماهیت حق تعیین سرنوشت ۱۶
۲-۱-۱. تقابل اصل احترام به تمامیت ارضی و حق تعیین سرنوشت مردم ۲۰
۲-۱-۲. مفهوم واژه مردم ۲۲
۲-۱-۳. آثار حق تعیین سرنوشت ۲۳
۲-۱-۴. شرایط اعمال حق تعیین سرنوشت ۲۴
۲-۲. مفهوم جدایی‌طلبی در حقوق بین‌الملل ۲۵
۲-۲-۱. تبیین نظری جدایی‌طلبی یکجانبه ۲۷
۲-۲-۲. بنیان‌های اخلاقی حق جدایی‌طلبی یا طلاق سیاسی ۲۸
۲-۳. رویکرد نظری به ریشه‌های هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی ۲۸
۲-۳-۱. رویکرد دیرینه‌گرا ۳۱
۲-۳-۲. رویکرد ابزارگرا ۳۲
۲-۳-۳. رویکرد سازه‌انگارانه ۳۴
فصل سوم پیشینه هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی در اروپا ۴۰
۳-۱. روند شکل‌گیری و هویت‌شناسی اتحادیه اروپا ۴۱
۳-۱-۱. نمایی از ساختار اتحادیه اروپا ۴۲
۳-۲. هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی در درون کشورهای عضو اتحادیه اروپا ۴۵
۳-۲-۱. روندشناسی جدایی‌طلبی در سراسر جهان ۴۵
۳-۲-۲. تنوع نژادی، قومی، مذهبی و زبانی اروپا ۴۷
۳-۲-۲-۱. ترکیب متنوع نژادی اروپا ۴۸
۳-۲-۲-۲. ترکیب متنوع قومی اروپا ۴۹
۳-۲-۲-۳. ترکیب متنوع زبانی اروپا ۵۱
۳-۲-۲-۴. ترکیب متنوع مذهبی اروپا ۵۲
۳-۴. جدایی‌‌طلبی؛ اروپا به سوی دولت‌-ملت‌های همگون ۵۸
۳-۵. رویکرد اتحادیه اروپا در قبال کشورهای نوظهور ۵۹
۳-۶. از خودگردانی تا جدایی؛ چالش اتحادیه اروپا ۶۱
۳-۷. رویکرد جریان‌های هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی به هویت اروپایی ۶۸
۳-۸. تنوع فرهنگی و مطالبات اقلیت‌ها از دولت‌های اروپایی ۷۱
فصل چهارم هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی در داخل اسپانیا ۷۴
۴-۱. نمایه‌ تاریخی اسپانیا ۷۵
۴-۲. دین و فرهنگ در اسپانیا ۸۳
۴-۳. ماهیت‌شناسی هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی در اسپانیا ۸۶
۴-۴. هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی کاتالان‌ها و باسک‌ها ۹۴
۴-۵. رویکرد قانون اساسی اسپانیا به فرهنگ، قومیت، زبان، مذهب و خودمختاری ۹۶
۴-۵-۱. همه‌پرسی کاتالونیا از منظر قانون اساسی اسپانیا ۱۰۵
۴-۶. الهام‌بخشی همه‌پرسی اسقلال اسکاتلند ۲۰۱۴ برای کاتالونیا ۱۰۷
۴-۷. تاثیر جریان‌های هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی بر یکپارچگی اسپانیا ۱۰۸
فصل پنجم تاثیر جریان‌های هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی بر یکپارچگی اتحادیه اروپا ۱۱۰
۵-۱. ملی‌گرایی در اروپا ۱۱۱
۵-۱-۱. تعریف ملی‌گرایی ۱۱۱
۵-۱-۲. تقسیم‌بندی تاریخی روند‌ ملی‌گرایی در اروپا ۱۱۱
۵-۱-۳. گونه‌شناسی ملی‌گرایی در اروپا ۱۱۳
۵-۱-۳-۱. ملی‌گرایی کشوری یا دولتی ۱۱۳
۵-۱-۳-۲. فراملی‌گرایی در قالب اتحادیه اروپا ۱۱۴
۵-۱-۳-۳. ملی‌گرایی هویت‌طلب و جدایی‌‌طلب ۱۱۴
۵-۱-۳-۴. نوملی‌گرایی (ملی‌گرایی احزاب) ۱۱۵
۵-۲. تشدید ملی‌گرایی؛ واگرایی در اتحادیه اروپا ۱۱۷
۵-۳. شک‌گرایی به اتحادیه اروپا؛ واگرایی در اتحادیه اروپا ۱۱۹
۵-۴. دولت‌های ملی و مساله اقلیت‌های ملی در اروپا ۱۲۲
۵-۵. سیاست چندفرهنگی‌گرایی اتحادیه اروپا در قبال اقلیت‌های ملی و قومی ۱۲۵
نتیجه‌گیری ۱۳۱
ضمائم ۱۳۹
منابع و مآخذ ۱۷۴
فهرست جدول‌ها
جدول ۱ درگیری دو کشور با یک جنبش واحد ۵۷
جدول ۲ جنبش‌های جدایی‌طلب و هویت‌طلب درون یک کشور ۵۷
فهرست نقشه‌ها
نقشه ۱ پراکندی جغرافیایی جنبش‌های هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی در اروپا ۵۶
مقدمه
هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی کانون بسیاری از مناقشات و کشمکش‌های بین‌المللی بوده است. کشورهای نوظهور ناشی از جدایی‌طلبی، ضرورت بررسی روند تاریخی اصل حق تعیین سرنوشت را معین می‌کند. در سراسر جهان هویت‌طلبی و گرایش به تشکیل دولت-ملت‌های مستقل در دوران مدرن و به ویژه به دلیل افزایش موج جهانی شدن شدت گرفته که در شکل‌های خشونت‌آمیز و بی‌خشونت هویدا شده است.
قبل از جنگ جهانی اول بسیاری از ملی‌گرایان استدلال می‌کردند حقوق آنها بدون جدایی از طریق ایجاد حقوق فدرال و منطقه‌ای در درون کشورها یا به شکل استقلال فرهنگی تحقق یابد، اما پس از جنگ جهانی اول، گرایش به جدایی‌طلبی و حق تعیین سرنوشت به گونه‌ای روزافزون شدت گرفت. در آن زمان و طبق اعلامیه ۱۴ ماده‌ای ویلسون این اصل یکی از بنیادی‌ترین اصول حاکم بر نظام بین‌الملل شد؛ به گونه‌ای که آشکارا با مد نظر قرار دادن آن در رفتار کشورها (و بعدها در متن منشور ملل متحد) به جلوه‌های آن پدیدار شد. پس از جنگ جهانی اول، این امید وجود داشت که حقوق بین‌الملل، گسترش دموکراسی و پیروزی اصل «حق تعیین سرنوشت» می تواند به درگیری بین کشورها پایان دهد.
اصل «حق تعیین سرنوشت» بعد از جنگ اول و شاید به طور ناگهانی به معیار جدیدی برای قضاوت در مورد مشروعیت قدرت در صحنه بین‌المللی تبدیل شد. این اصل به قلب ترتیبات سنتی اصابت کرد و اصل حاکمیت سرزمینی را نیز مورد هدف قرار داد و در پرتو شکل‌گیری موجودیت‌های بین‌المللی با تکیه بر آرمان‌های آزاد جمعیت ذی‌نفع، برای امپراتوری‌های چندملیتی یک طوفان سهمگین به ارمغان آورد (کاسسه، ۱۳۸۸: ۲۰۰). با در نظر گرفتن اینکه شناسایی چنین حقی و به کارگیری آن برای تجزیه اطریش، آلمان و امپراتوری عثمانی مناسب بود، توزیع مجدد قدرت در اجتماع بین‌المللی نیز در پرتو آن فراهم شد و عامل فوق‌العاده پویا برای تغییراتی شد که عمیقا به وضع موجود آسیب زد. اما آغاز و انجام جنگ جهانی دوم، تشکیل سازمان ملل متحد و گنجاندن اصل تعیین سرنوشت در منشور تاسیسی آن، تصویب قطعنامه‌ها و صدور بیانیه‌ها در مورد «اصل تعیین سرنوشت» به همراه اوج فعالیت‌های ملل متحد در دهه ۱۹۶۰ به منظور قانون‌گذاری در مورد مفهوم و توسعه کاربرد آن و در بستر استعمارزدایی نه تنها قلمروی حقوقی برای این اصل متصور شد، بلکه آن را در جامعه جهانی و عرصه نظام بین‌الملل به عنوان یکی از اصول ناظر بر روابط میان دولت‌ها و داخل کشورها (در قالب احترام به حقوق بشر) به رسمیت شناخت.
لایه‌های هویتی و متکثر اروپا نیز گرایش‌های هویت‌طلبی دارند و قاعده «حق تعیین سرنوشت» مستثنی نبوده است. اروپا با روند چالش‌برانگیز جدایی‌طلبی رو به روست و برآورد شده احتمالا در قرن بیست و یکم این قاره با ظهور ۱۰ کشور از درون این جریان‌های جدایی‌طلب مواجه شود. از سال ۲۰۰۰ تاکنون جریان‌های جدایی‌طلب مانند کوزوو و کریمه در اروپا از دولت مرکزی خود مستقل شده‌اند. مبنای چنین گرایش‌های واگرایانه‌ای عوامل قومی، زبانی و احساس محرومیت نسبی است. به طور کلی، گسل‌های هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی در اروپا فعال شده و یکپارچگی اتحادیه اروپا از جمله در بریتانیا، اسپانیا و ایتالیا را با چالش رو به رو کرده که آخرین نمود آن همه‌پرسی استقلال اسکاتلند و برگزاری همه‌پرسی نمادین در کاتالونیا در اسپانیا بوده است. این پژوهش از این جهت حائز اهمیت به نظر می‌رسد که این جریان‌های هویت‌طلب و جدایی‌طلب برای بسیاری از جریان‌های هویت‌طلب و جدایی‌طلب در خاورمیانه نیز الهام‌بخش هستند.
پس از پایان حاکمیت کمونیستی در اروپای شرقی و اتحاد شوروی در اواخر دهه ۱۹۸۰، تمایلات ناسیونالیستی برای خودمختاری و استقلال که سالیان مدیدی سرکوب شده بود، خود را آشکار کرد. در حال حاضر، اگرچه ظاهرا پروژه همگرایی نهادی در اتحادیه اروپا به سرعت پیش می‌رود، اما جنبش‌های ناسیونالیستی قومی نیز در حال رشد هستند. رشد ملی‌گرایی در اروپا در دو دهه گذشته فرضیه‌های بسیاری را در مورد آینده این جریان و قدرت ایجاد تحول آن در بطن اتحادیه اروپا برانگیخته است. برخلاف تصور برخی که انترناسیونالیسم را پایانی بر ملی‌گرایی می‌دانستند، پویایی خاص این جریان در عصر حاضر، مانع از محدودیت آن به مطالعات تاریخی صرف می‌گردد. این جریان، به رغم اشکال متفاوت و تحولات بسیاری که در بطن خود با آن مواجه است، همچنان نقشی اساسی در تبیین هویت افراد ایفا می‌کند. ضمن اینکه بحران در منطقه یورو و مشکلات ناشی از آن، طی دهه اخیر موجب رشد و شدت انواع جدیدی از ملی‌گرایی در کشورهای عضو اتحادیه اروپا شد. در حال حاضر، در اروپا چهار نوع ملی‌گرایی، یعنی ملی‌گرایی دولتی یا کشوری، فراملی‌گرایی در قالب اتحادیه اروپا، ملی‌گرایی جدایی‌طلب و نوملی‌گرایی یا ملی‌گرایی احزاب را می‌توان گونه‌شناسی کرد.
فصل اول
کلیات پژوهش
۱-۱. طرح مساله
هویت‌طلبی و جدایی‌طلبی کانون بسیاری از مناقشات و کشمکش‌های بین‌المللی بوده است. افزایش ۵۴ عضو ملل متحد در سال ۱۹۴۵ به ۱۴۹ عضو در سال ۱۹۸۴ اساسا به دلیل سیاست استعمارزدایی بوده و افزایش آن از ۱۵۱ عضو در سال ۱۹۹۰ به ۱۹۲ عضو تا به امروز، به طور کلی به دلیل جدایی رخ داده است. ظهور کشورهای جدید ناشی از جدایی، ضرورت بررسی روند تاریخی اصل حق تعیین سرنوشت را معین می‌کند.
در سراسر جهان هویت‌طلبی و گرایش به تشکیل دولت-ملت‌های مستقل در دوران مدرن شدت گرفته و در قرن‌های‌ بیستم و بیست و یکم به ویژه افزایش موج جهانی شدن شاهد شدت‌گیری آن بوده‌ایم که در گوشه و کنار دنیا مقابله با این پدیده در شکل‌های خشونت‌آمیز و بی‌خشونت هویدا شده است. لایه‌های هویتی و متکثر اروپا نیز از این قاعده مستثنی نبوده است. اروپا با روند چالش‌برانگیز جدایی‌طلبی رو به روست و برآورد شده احتمالا در قرن بیست و یکم این قاره با ظهور ۱۰ کشور از درون این جریان‌های جدایی‌طلب مواجه شود. از سال ۲۰۰۰ تاکنون جریان‌های جدایی‌طلب مانند کوزوو و کریمه در اروپا از دولت مرکزی خود مستقل شده‌اند. به منظور ارائه تصویری واضح‌تر از گسل‌های هویت‌طلبی و جدایی‌‌طلبی در اروپا کافی است، نگاهی اجمالی به مهم‌ترین آنها بیاندازیم: بریتانیا (اسکاتلند، ایرلند شمالی، ولز)، اسپانیا (کاتالونیا، باسک)، ایتالیا (شمال و جنوب ایتالیا و ونتو در ونیز)، لهستان (سیلسیای علیا)، سوئیس (ژورا)، رومانی (ترانسیلوانیا، ژکلی‌لند)، مونته‌نگرو (ساندژاک)، لتونی (ساماگیتیا)، سوئد (ساکانیا)، بلژیک (فلاندر شمالی، والونیای جنوبی، اتریش (کارینتیا)، فرانسه (بریتانی)، هلند و آلمان (فریسیا)، جمهوری چک (موراویا)، اسلواکی (منطقه مجارستان خودمختار اسلواکی)، قبرس (بخش ترک‌نشین شمال قبرس)، دانمارک (جزایر فاروئه، شلزویگ شمالی)، بوسنی و هرزگوین (جمهوری

مطلب مرتبط :   منابع پایان نامه با موضوعاختلالات خواب، خواب آلودگی، اختلالات روانی، فعالیت ذهنی
دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید