فایل های دانشگاهی

بررسی رابطه کارآفرینی و مدیریت دانش استرس دانشجویان- قسمت ۵

آنچه جهت و مسیر کارآفرین را برای رسیدن به آرزوهایش تعیین می کند از درون او برمی خیزد. عزم او برای حرکت یا توقف و اقدام یا عدم اقدام چیزی نیست که مولود شرایط محیط یا اطرافیان باشد. یعنی کارآفرین کنترل درونی دارد.
او برای اینکه بتواند درست آن چه را که می اندیشد عینیت بخشد و عزم خود را عملی کند باید رئیس و کارفرمای خود باشد. یعنی کارآفرین نیاز به استقلال دارد.
ذهن پویای او مرزهای از پیش تعیین شده و قالب های رایج را درهم می شکند و با وجودی که همان چیزی را می­بیند که دیگران می بینند اما چیزی را می اندیشد که دیگران نمی اندیشند. یعنی کارآفرین خلاق است.
وقتی که خلاقیت از ذهن به عمل منتقل می شود، نوآوری صورت می گیرد.نوآوری یعنی پیمودن راه نارفته کسی که اولین بار راهی را می پیماید. اولین کسی است که می تواند خبر مخاطرات راه را برای دیگران بیاورد. یعنی کارآفرین خطرپذیر است. او به جای آن که منتظر ضمانت یک پایان موفق بماند، به فکر و تلاش خود تکیه می زند، به مشکلات حمله می کند و پیش می رود. یعنی کارآفرین منفعل نیست و برای استقبال از آینده روحیه ای تهاجمی دارد.
لحظه تصمیم آغاز تنها زمانی نیست که او با ریسک مخاطره مواجه می شود. ابهام یک پایان نامعلوم بر هر قدم این راه سایه می اندازد. یعنی کارآفرین قدرت تحمل ابهام دارد (همان).
به استقبال فردا رفتن آخر ماجرا نیست. کسی که آگاهانه و پیشاپیش خود را در میدان مواجهه با مسائل می اندازد، باید توان سخت کارکردن در شرایط پرتنش راهم داشته باشد. یعنی کارآفرین با وجود فشار زیاد کارآیی خود را حفظ می کند.
باید گفت تعریف مجموعه ای از صفاتی که کارآفرین ایده آل را به تصویربکشد، امکان پذیر نیست و از طرفی هرکارآفرینی تمام ویژگیهای بدست آمده در تحقیقات کارآفرینی را ندارد (همان).
برخی دیگر از ویژگیهایی که محققین بسیاری آنها را به عنوان ویژگیهای کارآفرین بر شمرده اند عبارتند از:
آینده نگر بودن و داشتن چشم انداز: چشم انداز برای شخص کارآفرین کاملاً شفاف و خالی از هرگونه ابهام بوده و لذا قابل انتقال به دیگران می باشد.داشتن چنین چشم اندازی به کارآفرین کمک می کند تا حرکتی مستمر و بدون سردرگمی و مستقیم به سمت هدف داشته باشد. علاوه بر این، چشم انداز قابل انتقال، دیگران را نیز در طی مسیر همراه و مددیار او می نماید.
مصمم بودن: عزم راسخ کارآفرینان یکی دیگر از ویژگیهای بارز آنهاست که انرژی و تعهد لازم برای کسب موفقیت را ایجاد می کند. کارآفرینان مصمم از ایده های جدید و فرصت ها و پیشنهادهای شغلی دیگر چشم پوشی کرده و در مقابل به کاری که برای خود برگزیده اند پایبند می مانند. این قطعیت، کارآفرین را طی فرایند راه اندازی از هرگونه شک و تردید و دودلی مصون نگاه می دارد تا حدی که مخالفت نزدیکان و آشنایان نیز نمی تواند در اراده آنان خللی وارد نموده بلکه دودلی دیگران نیز تحت تأثیر این قطعیت برطرف می شود (قاسم زاده، ۱۳۸۵).
تمرکز: برای اینکه کارآفرین از انجام موفقیت آمیز تمام طرح و برنامه ها و جزئیات کار مطمئن باشد لازم است که همانند یک فوتبالیست خوب که لحظه ای چشم از توپ برنمی دارد در تمام لحظات با تمرکز بر چشم انداز همه انرژی وقت و سایر منابع را حول این هدف مصروف نماید.
انگیزش: نیاز خودشکوفایی[۲۹] یکی از مهمترین انگیزه های کارآفرینان در محقق کردن چشم انداز خود است. نتیجه این نیاز قوی این است که در مسیر حرکت به سوی هدف، هرچیز دیگری در اولویت پایین تری قرار می گیرد.در روابط شخصی علایق خارج از این چشم انداز و یا پروژه های باسود مالی زیاد همه از مواردی هستند که در مقایسه با هدف اولویت پایین تری خواهند داشت. البته سود مالی و ثروت اندوزی به ندرت انگیزه کارآفرینان قرار می­گیرد چرا که پول به تنهایی نمی ­تواند انگیزه انجام تمام زحماتی باشد که در شروع یک فعالیت کار آفرینانه لازم است. هرچند که معیار خوبی برای اندازه گیری موفقیت فعالیت کارآفرینان است.
وقف و از خودگذشتگی: کارآفرینان همه زندگی خود را وقف کار نموده اند. بسیار سخت کوش هستند و پشتکار آنان مثال زدنی است در حقیقت آنان از کار در راستای هدف خود لذت می برند. داشتن چشم انداز روشن و ترکیب آن با خوش بینی و ریسک پذیری کارآفرینان سخت کوشی و تعلق خاطر به کار را در آنان پدید می آورد (همان).

 

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت fumi.ir

 

تاریخچه کارآفرینی

 

بحث کارآفرینی از ابتدای دوران زندگی بشر تاکنون وجود داشته و به دلیل وجود «عامل تغییر» در آینده نیز مطرح خواهد بود. اما نخستین گامها جهت شناخت و تبیین درست مفهوم کارآفرینی در قرن ۱۶ برداشته شد و در بطن تئوری‌های اقتصادی تبلور یافت.
عکس مرتبط با اقتصاد
کانتیلون[۳۰] یکی از نخستین نظریه‌ها را در مورد کارآفرینی عرضه کرد و به همین دلیل برخی او را بنیانگذار این واژه می‌شناسند. او کارآفرین را فردی می‌داند که اهل ریسک باشد و بنا بر مشاهداتش؛ ریسک،‌ شاملِ حال بازرگانان، کشاورزان، صنعتگران و سایر مالکان شخصی‌ای می‌شد که «به قیمت معلوم می‌خریدند و به قیمت نامعلوم می‌فروختند، از این‌ رو در معرض خطر بودند».
در قرن هجدهم، بین صاحب سرمایه و فردی که به سرمایه نیاز دارد تفاوت گذاشته شد. به بیان دیگر، کارآفرین از تأمین‌کننده سرمایه (به بیان امروز سرمایه‌گذار فعّالیت کارآفرینانه) متمایز شد. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، غالباً کارآفرینان را از مدیران تمایز نمی‌دادند و عموما از جنبه اقتصادی به آنها نگاه می‌کردند (مقیمی، ۱۳۸۳).
در نیمه اوّل قرن بیستم، شومپیتر[۳۱]، اقتصاد دان و نظریه‌پرداز اجتماعی، مطالب گسترده‌ای پیرامون کارآفرینی و تأثیر آن بر اقتصاد نوشت.
 تصویر درباره جامعه شناسی و علوم اجتماعی
بعد از شومپیتر، محقّقان زیادی مباحث کارآفرینی را دنبال کردند. پیتر دراکر[۳۲] در سال ۱۹۸۵ کتابی پیرامون اصول نو‌آوری و کارآفرینی نوشت.
در اواسط قرن بیستم، نظریه کارآفرین نوآور پایه‌‌‌ریزی شد.کارآفرین نوآور: شخصی است که چیزی بدیع را آماده بهره‌برداری می‌کند.
در آخرین دهه‌ های قرن بیستم، با رونق تکنولوژی اطلاعات، سر فصل دیگری در مبحث کارآفرینی تکنولوژیک پدید آمد. کار‌آفرینانی چون بیل گیتس، مفهوم تخریب خلّاقانه‌ی شومپیتر را با تکیه بر تکنولوژی اطلاعات به تصویرکشیدند.
در سال‌های اخیر، رشد کارآفرینی تکنولوژیک بر مبنای تکنولوژی اطلاعات به حدّی بوده‌است که برخی صاحب ‌نظران، اطلاق ‹‹عصر کارآفرینی›› به عصر حاضر را ناشی از همین رویداد می‌‌دانند (همان).

 

تعاریف و ویژگی های افراد کارآفرین

 

 

تعاریف کارآفرینی

 

تعریف واژه نامه وبستر: کارآفرین کسی است که متعهد می شود مخاطره های یک فعالیت اقتصادی را سازماندهی ، اداره و تقبل نماید (صمدآقایی، ۱۳۸۲).
تعریف اقتصاددانان: کارآفرین کسی است که منابع، نیروی کار، مواد، و سایر دارایی ها را باهم ترکیب می کند تا ارزش آنها را نسبت به قبل بیشتر نماید.
تعریف روانشناسان: روان شناسان معتقدند کارآفرین کسی است که به وسیله نیروهای شخصی خود به پیش می­رود، نیروهایی از قبیل نیاز به کسب کردن یا رسیدن به چیزی، تجزبه نمودن، انجام دادن یا شاید فرار از قدرت اختیار دیگران.
تعریف دانشمندان مدیریت: فرایند اداره و راهبری سازمان و ایجاد جو و محیط کارآفرینانه را کارآفرینی می­نامند.
تعریف کارآفرینی از دیدگاه صاحب نظران کارآفرینی: کارآفرینی عبارت است از فرایند خلق چیزی با ارزش و متفاوت، از طریق اختصاص زمان و تلاش کافی، همراه با ریسک مالی، روانی و اجتماعی، همچنین دریافت پاداشهای مالی و رضایت شخص از نتایج حاصله (احمدپور داریانی، ۱۳۸۴).
تعریف کارآفرینانه از کارآفرینی: کارآفرینی عبارت است اینکه من بتوانم ایده و طرحی را که در ذهن دارم، هر چند ممکن است اطلاعات خیلی دقیق و زیادی در باره آن نداشته باشم، احتمال موفقیت کمی را هم داشته باشم، راه رسیدن هم خیلی هموار نباشد، امکانات کافی را هم در اختیار نداشته باشم انجام دهم.چراکه می دانم که می توانم، از حداقل ها به درستی استفاده کنم و با ناملایمات بجنگم، از دیگران یاری بطلبم و با پشتکار موفق شوم (همان).
تعریف کارآفرینی از نظر یک استاد ایرانی: کارآفرین فردی است دارای ایده و فکر جدید که از طریق ایجاد یک کسب و کار (خانگی، اینترنتی، فامیلی، کسب و کار کوچک و متوسط….) با بسیج منابع که توأم با مخاطره مالی، اجتماعی آبرویی و حیثیتی می باشد محصول و خدمت جدید به بازار ارائه می نماید.
برای کارآفرینی تعاریف زیادی وجود دارد و تعریفی ساده که عموم آن را پذیرفته باشند، وجود ندارد (احمدپور داریانی، ۱۳۸۶).
ویژگی های مشترک تعاریف کارآفرینی

 

 

    • رهبری و اداره،

 

    • مسؤولیت پذیری،

 

    • اقتصادی بودن،

 

    • خطرپذیربودن،

 

    • ایجاد ارزش های نو،

 

    • استفاده از امکانات محیطی،

 

    • ترکیبی بودن،

 

    • عاقلانه بودن،

 

    • تولیدی بودن،

 

    • استفاده از نیروهای خود،

 

    • اعتماد به نفس،

 

    • استقلال در تصمیم گیری،

 

    • واکنش نسبت به رفتار دیگران،

 

    • استفاده از نیروهای محیطی،

 

    • رهبری و اداره،

 

    • سازمان دهی،

 

    • داوطلبانه بودن،

 

    • الزام آور بودن،

 

    • خلاق بودن،

 

    • خوشبین بودن،

 

    • نوآورانه بودن،

 

    • فرصت شناس بودن،

 

    • پشتکار داشتن،

 

  • عمل گرا بودن (احمدپور داریانی، ۱۳۸۳)،

 

کارآفرینی چیست؟

 

 

 

    • کارآفرینی اعتماد به نفس و خلق ارزش های نواست.

 

    • کارآفرینی استفاده از منابع در تولید کالا یا خدمات است.

 

    • کارآفرینی ریسک پذیری و خود باوری است.

 

    • کارآفرینی پشتکار است.

 

    • کارآفرینی بهره وری است.

 

    • کارآفرینی اثر بخشی است.

 

    • کارآفرینی کارایی است.

 

    • کارآفرینی یک کار کرد جمعی است.

 

    • کارآفرینی تنوع همیشگی است.

 

    • کارآفرینی منبع پایان ناپذیر رشد و توسعه است.

 

    • کارآفرینی ارتباط مؤثر است.

 

    • کارآفرینی یک انگیزه قوی برای همیشه اول بودن است.

 

    • کارآفرینی یک فلسفه زندگی برای افرادی است که همیشه می خواهند موفق باشند.

 

  • کارآفرینی قدرت شناخت فرصتها و استفاده صحیح از آنهاست (قاسم زاده، ۱۳۸۵).

You may also like...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *