پایان نامه های کارشناسی ارشد سری 1

تاثیر هشت هفته تمرین هوازی به همراه و بدون مصرف اسطوخودوبررسی تاثیرسطوح مختلف کنجاله …

 
نحوه و تعیین مقدار کلسترول تخم مرغ
برای اندازه گیری کلسترول زرده تخم مرغ روشهای مختلفی ارائه شده اند. اما روش مورد استفاده در این آزمایش روش تغییر یافته پاسین[۳۲] و همکاران (۱۹۹۸) می باشد که در عین سادگی از دقت بالایی برخوردار است. بدین منظور ابتدا زرده تخم مرغ را به دقت از بخش سفیده جدا کرده و مقدار ۱ گرم از آن را وزن کرده و بخوبی آن را بهم زده تا محلول یکنواختی از آن فراهم شود، سپس زرده را به ۹ میلی لیتر آب نمک ۲ درصد اضافه کرده، محلول را به مدت ۲ ساعت توسط شیکر به شدت تکان داده شد. یک میلی لیتر از محلول زرده رقیق شده را ۱۰ برابر با همان غلظت آب نمک رقیق گردید. سپس برای تهیه نمونه، ۱۰۰ میکرولیتر آب نمک، یک میلی لیتر معرف آنزیمی و مقدار ۱۰ میکرو‌لیتر محلول آماده شده را باهم مخلوط شد، برای تهیه استاندارد کلسترول۱۰۰ میکرولیتر آب نمک، یک میلی لیتر معرف آنزیمی و مقدار ۱۰ میکرو لیتر معرف استاندارد باهم مخلوط گردید.
برای تهیه محلول بلانک، به جای استاندارد یا نمونه از ۱۰ میکرولیتر آب دیونیزه شده استفاده شد. نمونه‌ها را به مدت ۱۵ دقیقه در دمای ۳۷ درجه سلیسیوس در حمام آب گرم قرار داده پس از این مدت جذب نور را در طول موج ۵۴۶ نانومتر قرائت گردید. میزان کلسترول نمونه طبق فرمول زیر بر حسب میلی‌گرم بر گرم زرده محاسبه می‌شود.
۲۰۰×۱۰ ×جذب نوری نمونه
وزن زرده×جذب نوری استاندارد
= میزان کلسترول نمونه (میلی‌گرم در هرگرم زرده)
طرح آماری
این تحقیق به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با ۶ تیمار، ۴ تکرار در هر تیمار و ۳ قطعه مرغ تخمگذار در هر تکرار انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزاری آماری SAS انجام گردید (۱۱۰). مقایسه میانگین تیمار ها نیز با استفاده از آزمون چند دامنه ای دانکن انجام شد (۵۴).
مدل ریاضی طرح آماری به صورت زیر می باشد.
Xijk = µ + Ai + Bj + (ABij) + €ijk
Xijk:هر مشاهده
µ : میانگین
Ai : اثر سطح کنجاله گوار
Bj : اثرسطح آنزیم
ABij : اثر متقابل سطح کنجاله گوار و آنزیم
ijk : خطای آزمایش
فصل چهارم
– صفات عملکردی
 
خوراک مصرفی
با توجه به نتایج بدست آمده (جدول ۴-۱)، تأثیر سطوح مختلف کنجاله گوار در جیره بر مقدار خوراک مصرفی از نظر آماری معنی دار نبود (۰۵/۰<P). اما در میان سطوح مختلف کنجاله گوار، مقدار خوراک مصرفی در جیره‌های حاوی ۸ درصد کنجاله گوار بیشترین مقدار بود. یافته های این آزمایش با نتایج گوتریز[۳۳] و همکاران (۲۰۰۷) که گزارش کردند با افزایش سطح کنجاله گوار به ۵ درصد در جیره مرغ های تخمگذار خوراک مصرفی افزایش عددی یافت، مطابقت داشت. تاکر و پردهان[۳۴] (a1975) و کونر[۳۵] (۲۰۰۲) نشان دادند مصرف خوراک با افزایش سطح کنجاله گوار در جیره غذایی افزایش می یابد. محققان با بررسی سطوح مختلف کنجاله گوار روی صفات عملکردی، گزارش کردند با افزایش سطح کنجاله گوار به ۱۰ درصد و بالاتر در جیره خوراک مصرفی بطور معنی داری نسبت به سطوح پایین تر کاهش یافت. در نتیجه استفاده از سطح ۸ درصد در جیره هیچ تاثیر نامطلوبی بر خوراک مصرفی نداشت. استفاده از مکمل آنزیمی بطور معنی داری خوراک مصرفی را کاهش داد (۰۵/۰>P). داسکایرن[۳۶] و همکاران (۲۰۰۴) نشان دادند، آنزیم بتا-ماناناز با هیدرولیز پلی ساکاریدهای غیر نشاسته‌ای (گالاکتومانان) قابلیت دسترسی به مواد مغذی (چربی و نشاسته) و هضم آنها را بهبود بخشیده و ممکن است نیاز حیوان برای مصرف خوراک بیشتر به منظور دسترسی به این مواد مغذی را کاهش دهد. لی[۳۷] و همکاران (۲۰۰۵) نشان دادند با استفاده از مکمل آنزیمی، کنجاله گوار می تواند به مقدار ۵ درصد در جیره جوجه‌های گوشتی مورد استفاده قرار گیرد. با توجه به نتایج جدول ۴-۱(اثرات متقابل)، مقدار میانگین خوراک مصرفی تحت تاثیر متقابل سطوح کنجاله گوار و مکمل آنزیمی قرار گرفت. به نحوی که بیشترین مقدار خوراک مصرفی مربوط به سطح ۸ درصد کنجاله گوار و بدون مکمل آنزیمی و کمترین مقدار خوراک مصرفی مربوط به سطح ۴ درصد کنجاله گوار حاوی مکمل آنزیمی بود (۰۵/۰P<). همانطوری که نتایج نشان می دهد، هیچ اختلاف معنی داری بین میانگین خوراک مصرفی مرغ هایی که با سطوح صفر و ۸ درصد کنجاله گوار با و بدون افزودن مکمل آنزیمی تغذیه شده اند در طی آزمایش مشاهده نگردید (۰۵/۰<P).
مرغ تخمگذار می تواند مصرف خوراک خود را با جیره های حاوی تقریبا ۲۵۰۰ تا ۳۳۰۰ کیلوکالری انرژی قابل سوخت و ساز تنظیم نماید. اگر انرژی جیره کاهش یابد، مصرف خوراک افزایش و هنگامی که انرژی جیره افزایش یابد، مصرف خوراک کاهش می یابد. در اندازه گیری تعادل انرژی در مرغ های تخمگذار، گاهی اوقات بیش از ۳۰ درصد نوسان در خوراک مصرفی مشاهده می شود که نمی تواند در محاسبه بر اساس توده بدن، رشد یا بازده توده تخم مرغ وارد شود. بیشترین مقدار اختلاف ۱۰ تا ۱۲ گرم خوراک در روز است که این مقدار اغلب به عنوان بقایای خوراک مصرفی نام برده می شود. این بقایا و یا خوراک مصرفی به حساب نیامده در محاسبات، توسط ضایعات خوراک، توانایی سوخت و یا مصرف انرژی جیره یا ترکیب متغیر بدن ایجاد نمی شود. دلیل موجه آن وجود اختلاف در فعالیت مربوط به سوخت و ساز پایه است (۳).
 
 
درصد تولید تخم مرغ
همانطوریکه در جدول ۴-۱ (اثرات اصلی) مشاهده می گردد. درصد تولید تخم مرغ تحت تاثیر سطوح کنجاله گوار قرار نگرفت (۰۵/۰<P). با وجود این مرغهای تغذیه شده با سطح ۴ درصد کنجاله گوار بیشترین درصد تولید را دارا بودند. دریافت انرژی به عنوان یک ماده مغذی محدود کننده در تولید تخم مرغ نشان داده شده است. کاهش درصد تولید را می توان به پائین بودن قابلیت هضم پروتئین و همچنین کاهش قابلیت دسترسی انرژی کل جیره با افزایش سطح کنجاله گوار نسبت داد. نتایج این تحقیق با نتایج زانگ (۲۰۰۴) و گوتریز و همکاران (۲۰۰۷) مطابقت داشت. زانگ (۲۰۰۴) نشان داد استفاده از کنجاله گوار تا سطح ۱۰ درصد در جیره مرغ های تخمگذار از نظر تاثیر بر درصد تولید تخم مرغ تفاوت معنی داری با جیره شاهد نداشت. همچنین گوتیرز و همکاران (۲۰۰۷) نیز نتایج مشابه بدست آوردند. در اثرات اصلی، استفاده از مکمل آنزیمی اثر معنی داری بر درصد تولید نداشت (۰۵/۰<P). عدم تاثیر معنی دار آنزیم بر درصد تولید احتمالاً به دلیل تکامل دستگاه گوارش در مرغ‌های بالغ می باشد. که با نتایج جکسون[۳۸] و همکاران (۱۹۹۹) و وئو[۳۹] و همکاران (۲۰۰۵) مطابقت داشت. این محققان گزارش کردند افزودن مکمل آنزیمی در جیره غذایی تاثیر معنی داری بر درصد تولید نداشت، اما باعث بهبود آن گردید که علت آن تجزیه عوامل ضد تغذیه‌ای موجود در خوراک می باشد که باعث افزایش و بهبود قابلیت زیست فراهمی مواد مغذی و انرژی در پرنده می شود. تاثیر مکمل آنزیمی و سطوح مختلف کنجاله گوار بر درصد تولید معنی دار نبود (۰۵/۰<P). با توجه با اینکه درصد تولید تخم مرغ با تقسیم تعداد تخم مرغ های تولیدی در یک دوره معین بر تعداد روز محاسبه می گردد و تعداد تخم مرغ تحت تاثیر انرژی جیره قرار دارد و با توجه به اینکه تمامی جیره های آزمایشی از لحاظ مقدار انرژی یکسان بودند و تغییر سطوح مکمل آنزیمی و کنجاله گوار محتوای انرژی جیره ها را تحت تاثیر قرار نداد، عدم تاثیر معنی دار مکمل آنزیمی و سطوح مختلف کنجاله گوار بر درصد تولید تخم مرغ قابل توجیه است. در مرغ های تخمگذار بالغ به نظر می رسد که انرژی ماده مغذی اصلی در کنترل تولید تخم مرغ باشد. بدون توجه به مصرف پروتئین و اسید های آمینه، با افزایش انرژی مصرفی، تعداد تخم مرغ تولیدی افزایش می یابد. هنگام دریافت مقادیر بسیار اندک انرژی، با افزایش پروتئین و اسید آمینه مصرفی، پاسخ ملایمی در بازده تخم مرغ دیده می شود. لیکن هنگامی که انرژی مصرفی به ۲۳۰ کیلوکالری در روز انرژی قابل سوخت و ساز می رسد، پاسخی به پروتئین حتی در سطح مصرف ۱۳ گرم در روز دیده نمی شود (۳).
 
 
میانگین وزن تخم مرغ
با توجه به جدول ۴-‌‌۱، افزایش سطح کنجاله گوار جیره منجر به کاهش میانگین وزن تخم مرغ گردیدکه از نظر آماری معنی دار نبود (۰۵/۰<P). استفاده از ۸ درصد کنجاله گوار در جیره نسبت به سطح صفر درصد کنجاله گوار باعث کاهش وزن تخم مرغ گردید. همچنین گوتیررز و همکاران (۲۰۰۷) گزارش کردند، استفاده از سطح ۵ درصد کنجاله گوار در جیره اثر معنی داری بر میانگین وزن تخم مرغ نداشت. از آنجای که اندازه تخم مرغ شدیداً متاثر از پروتئین دریافتی است و به مقدار اندکی تحت تاثیر دریافت انرژی قرار می گیرد افزایش دریافت پروتئین موجب بزرگ شدن اندازه تخم مرغ می گردد. کاهش وزن تخم مرغ با افزایش سطح مصرف کنجاله گوار می تواند به دلیل کاهش قابلیت هضم پروتئین در جیره باشد. زانگ (۲۰۰۴) و کوچ[۴۰] و همکاران (b1967) نیز نتایج مشابه یافتند آنها اظهار داشتند، استفاده از سطوح ۱۰ و ۱۵ درصد کنجاله گوار در جیره مرغ های تخمگذار میانگین وزن تخم مرغ تحت تاثیر قرار نداد. استفاده از مکمل آنزیمی تاثیر معنی داری بر میانگین وزن تخم مرغ نداشت (۰۵/۰<P). جکسون و همکاران (۱۹۹۹) نتایج مشابهی را گزارش کردند. آنها نشان دادند، افزودن آنزیم همی‌سل به جیره مرغ های تخمگذار که بر پایه ذرت و سویا تنظیم شده ‌بود، میانگین وزن تخم مرغ از نظر عددی افزایش داد، همانطوریکه در جدول ۴-۱مشاهده می گردد، میانگین وزن تخم مرغ تحت تاثیر اثر متقابل کنجاله گوار و مکمل آنزیمی قرار گرفت، به نحوی که بیشترین میانگین وزن تخم مرغ مربوط به سطح صفر درصد کنجاله گوار با ۰۵/۰ درصد مکمل آنزیمی و کمترین میانگین وزن تخم مرغ مربوط به سطح ۸ درصد کنجاله گوار و بدون مکمل آنزیمی بود (۰۵/۰P<). همچنین نتایج آزمایش زانگ (۲۰۰۴) نشان داد افزودن آنزیم بتا-ماناناز در جیره دارای سطوح ۱۵ و ۲۰ درصد کنجاله گوار بهبود معنی داری روی میانگین وزن تخم مرغ داشت. این نتایج نشان داد آنزیم با شکستن گالاکتومانان (گوار گام) که به عنوان یک فاکتور ضد تغذیه ‌ای در کنجاله گوار باعث کاهش ویسکوزیته مواد هضمی شده در نتیجه اثر آنزیم های گوارشی بر هضم پروتئین بهبود می دهد که این امر منجر به افزایش اندازه تخم مرغ گردید.
 
 
میانگین وزن توده تخم مرغ
میانگین وزن توده تخم مرغ، تحت تاثیر سطوح مختلف کنجاله گوار در جیره قرار نگرفت (۰۵/۰<P). با وجود این در میان تیمارهای آزمایشی، تیمار حاوی سطح ۴ درصد کنجاله گوار بیشترین میانگین وزن توده تخم مرغ داشت. نتایج بدست آمده با نتایج گوتیرز و همکاران (۲۰۰۷) که مشاهده کردند با افزایش سطح کنجاله گوار به ۵ درصد در جیره تغییر معنی داری روی میانگین وزن توده تخم مشاهده نشد، مطابقت داشت. اثر اصلی مکمل آنزیمی بر وزن توده تخم مرغ از نظر آماری معنی دار نبود (۰۵/۰<P). وئو و همکاران (۲۰۰۵) گزارش کردند افزودن آنزیم بتا-ماناناز (همی‌سل) در جیره‌های بر پایه ذرت و سویا برای مرغ های تخمگذار وزن توده تخم‌مرغ را به طور عددی افزایش داد که با نتایج آزمایش حاضر مطابقت داشت. با توجه به نتایج جدول، میانگین وزن توده تخم مرغ تحت تاثیر اثر متقابل سطح کنجاله گوار با مکمل آنزیمی قرار گرفت (۰۵/۰>P). بطوریکه کمترین میانگین وزن توده تخم مرغ، مربوط به جیره حاوی ۸ درصد کنجاله گوار و بدون افزودن مکمل آنزیمی و بیشترین میانگین وزن توده تخم مرغ مربوط به استفاده از جیره حاوی ۴ درصد کنجاله گوار با افزودن مکمل آنزیمی بود. نتایج این آزمایش با یافته های زانگ (۲۰۰۴) که گزارش کرد، ۲۵۰۰۰۰ واحد مکمل آنزیمی همی سل در کیلوگرم میانگین وزن توده تخم مرغ را در مرغ های تخمگذار که با سطوح ۱۵ و ۲۰ کنجاله گوار تغذیه شدند به طور عددی افزایش داد مطابقت داشت. میانگین وزن توده تخم مرغ تحت تاثیر دو عامل میانگین وزن تخم مرغ و درصد تولید تخم مرغ قرار دارد، با توجه به معنی دار بودن اثر متقابل کنجاله گوار و مکمل آنزیمی بر میانگین وزن تخم مرغ، نتایج بدست آمده در مورد وزن توده تخم مرغ قابل توجیه است.
 
 
ضریب تبدیل غذایی
با توجه به جدول ۴-۱ با افزایش سطح کنجاله گوار در جیره ضریب تبدیل غذایی افزایش یافت هرچند این افزایش معنی دار نبود (۰۵/۰<p)، بطوریکه در این بررسی سطح صفر درصد کنجاله گوار بهترین ضریب تبدیل غذایی داشت. نتایج این بررسی با نتایج یافته های کامران و همکاران (۲۰۰۲)، کونر (۲۰۰۲) و داسکارین و همکاران(۲۰۰۴) مطابقت داشت. این محققان نشان دادند با افزایش سطح کنجاله گوار در جیره تاثیر معنی داری بر ضریب تبدیل غذایی نداشت. لی و همکاران (b2003) نشان دادند کنجاله جوانه گوار به مقدار ۵/۷ درصد در جیره بطور معنی داری ضریب تبدیل غذایی را در مقایسه با جیره کنترل افزایش داد. کونر

این مطلب را هم بخوانید :
پژوهش - بررسی علل و عوامل موثر در قاچاق مواد مخدر در استان فارس- قسمت ۴

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.

You may also like...