پایان نامه های کارشناسی ارشد سری 1

مقاله – تجلی فرهنگ عامه در آثار محمود دولت آبادی- قسمت ۲۹

«نان بشکند همی و نمکدان را

صدقش نبین و مهر نپندارش»

(قبادیانی، ۱۳۸۵، ۴۲۳)
باور به افسون و سحر و جادو
«نادعلی خندید… بریز، عرقت را بریز، برادر من… من سحر و افسون شدهام. من را سحر کردهاند.»(دولت…، ۱۳۶۸، ۱۳۲۲)
«این کار یک علتی دارد بالاخره! نمیدانم که کدام حرامزاده جادو و افسون کرده. فکر کردم بچه‌ای توی دامنش بگذارم تا بلکه پابند شود، اما این هم که نمیشود… دست به دامن سید و آخوند شدهام. اما دعا ثنا هم اثری ندارد.»(دولت…، ۱۳۸۳، از خم…، ۶۵)
سحر و افسون و جادو از باورها و اعتقاداتی است که بین عامه مردم رایج می‌باشد بدون اینکه پایۀ علمی داشته باشد.
ریختن آب پشت سر مسافر
«مارال نم گوشۀ چشمها را با دل انگشتان ورچید، و بلقیس از میانه شانه زنها بیرون خزید، یک دو گامی به پیش برداشت و جام آب را به رد رفته گلمحمدش پاشید.»(دولت…، ۱۳۶۸، ۲۱۴۴)
«سینی آتش اسپند را بیبی بر دور کاکل گلمحمدش سه بار گردانید و آنچه از ورد و ذکر می‌دانست بر او خواند. این اما بیبی را بسنده نبود و قراریش به دل نمی بخشید. سینی آتش اسپند را بر کنار جام آب- جام آبی که به هنگام رفتن گلمحمد می‌باید بر رد او پاشیده می‌شد- روی سکوی هشتی گذاشت و پیش از آنکه سوارش بگذرد دست برآورد تا سر و موی فرزند خود را در آغوش بگیرد.»(دولت…، ۱۳۶۸، ۲۷۴۷)
«حالا دو زن، کنار در حیاط ایستاده بودند. یکی قرآن را بالا نگه داشته بود و دیگری جامی آب به دست داشت تا چون پسرها از در بیرون می‌روند، به ردشان آب بپاشد. همه این را باور داشتند که آب روشنایی است.»(دولت…، ۱۳۸۳، روزگار…، ج۲، ۳۹۹)
ریختن آب پشت سر مسافر از باورهای عوام است که معتقدند که اگر پشت سر مسافر آب بپاشند، مسافر حتماً به سلامت و بزودی مراجعت خواهد کرد.
قربانی کردن جلوی پای عروس و داماد و گذشتن از روی خون
«قدیر به کار بریدن خرخرۀ شتر شد؛ فوارۀ خون درون جوی آب. گریه شتر فرو خوابید؛…
عباسجان روی از معرکه گردانید و سوی فرو دست خزید، مهمانان و داماد از روی خون گذشتند و به حیاط خانه درون شدند.»(دولت…، ۱۳۶۸، ۲۳۸۸)
«گوسفند قربان کردن در پیش پای یار خاصه در شب عروسی سخت رایج است و سرایندهای از این سنت چنین یاد میکند:

بکوی یار چوپونی کنم من چو دلبر آیه مهمونی کنم من
بگیرم قوچی از سالار قوچون به پیش پاش قربونی کنم من

(همایونی، ۲۵۳۶، ۱۲۱)
در میان مردم ایلات و عشایر رسم است که در جشن عروسی شتر یا گوسفندی را پیش پای عروس و داماد قربانی می‌کنند و هر دو باید از روی خون عبور کنند زیرا معتقدند که بلا را از آنها دور می‌کند.
اعتقاداتی در مورد مارها

You may also like...