تغییرات تکنولوژی

ا تولید کنند و در نتیجه این موضوع باعث ایجاد انگیزه و پیشرفت اقتصادی گسترده در سیستم صنعتی و اقتصادی کشورها شد.
لذا ضرورت ایجاب می نمود تا کالاها نام و مشخصه‌ای را داشته باشند که مردم بتوانند آن محصولات را از یکدیگر تمیز دهند. بدین ترتیب، بنظر می رسید که راهکار نامگذاری کالاها در بازار، نصب و یا حک کردن علامت تجاری بر روی تولیدات می تواند اقدام موثر و کارآمدی باشد. هر تولید کننده سعی می کرد تا نشان و علامت تجاری خود را روی محصولات تولیدی قرار داده تا مصرف کنندگان بتوانند آنها را بخوبی از سایرین تشخیص دهند.
لیکن در قرون نزدیک‌تر ریشه گواهی ثبت را می‌توان در قانون و نیز در 19 مارس 1474 نیز شناسائی نمود. امّا بهتر از آن شاید حمایت‌های برخاسته از فرمان‌های پادشاه فرانسوی به نام ژان بود که از سال 1350 میلادی در منطقه بورگنی به وسیله دوک فیلیپ نسبت به نام‌های اولیه و نشانه‌های مبداء صورت می‌گرفت. بنظر می‌رسد که این گونه اقدام‌ها برای تعیین نشانه‌های مبداء در مردم باستان و دیگر کشورها بیشتر برای کالاهای نوشیدنی همچون مشروبات الکلی صورت می‌گرفته است.
معمولا بنظر می‌رسد که قانون علامت تجاری با تغییرات تکنولوژی غیرمرتبط است. اما، این موضوع با قانون اختراعات تفاوت می‌کند، زیرا تکنولوژی جدید، اساس بنگاه‌های اقتصادی می‌باشد. قانون علامت تجاری با قانون کپی رایت نیز فرق می‌کند. از طرفی، می توان گفت که رشد سریع اینترنت هم بدون هیچگونه انکاری، فصل جدیدی را در تاریخ حقوق علائم تجاری باز نموده است.

با توجه به اینکه روند این تاریخ برای تغییرات تکنولوژی بسیار بیگانه است، لیکن علائم تجاری در شکل فدرال آن، محصولی با رشدی کند بود. از آنجائیکه رشد سریع و توسعه تبلیغات در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم سرعت بیشتری می گرفت، محصولات و تولیدات استاندارد و سیستم توزیعی متمرکزی که هر دو در توسعه و پیشرفت این نوآوری مؤثر بودند، واقعاً در قلب حقوق علائم تجاری مدرن قرار گرفته بودند.
بدیهی است، با توسعه تکنولوژی و از طرفی تمایل تولید کنندگان، تجار و بنگاههای اقتصادی به علامت گذاری محصولات و حمایت از آنها ، ضرورت وجود علائم تجاری محسوس تر شد، زیرا در این شرایط احتمال سوء استفاده و رقابت های ناعادلانه بیشتر وجود داشت.
از این رو، همایش‌ها و تفاهم‌نامه‌های بین‌المللی، مانند کنوانسیون پاریس، توافقنامه مادرید، نیس، معاهده‌های نایروبی و بویژه مراکش نمونه‌هایی از تلاش‌های بین‌المللی برای جهانی نمودن قوانین مربوط به مالکیت فکری هستند که عمدتاً در ارتباط با علائم تجاری و صنعتی می‌باشند. از سوی دیگر، حرکت جهانی شدن مالکیت صنعتی با کنوانسیون پاریس در سال 1883 شروع شد، امّا باید تاکید نمود که این فرآیند همچنان ادامه داشته و در جهت ارتقاء و نیل به مطلوبیت آن، تلاش بیشتری خواهد شد.
این پدیده آغازی بود برای آنکه علائم دیگر برای شناسائی صنعتگر یا صاحب آن استفاده نشود، بلکه علائم برای حمایت از مصرف کننده و نشان دهنده کیفیت کالاها باشند. دلیل این تغییر آن بود که سرعت رشد علائم در قرن دوازدهم افزایش یافت. از جهت دیگر، علائم باعث حمایت از محصولات انحصاری و جلوگیری از جرائم مربوطه بود. هنگامی که تبلیغات بعنوان یک عامل غیرمنصفانه تلقی گردید، دیگر سوء شهرتی با علامت وجود نداشت.
قانون قبلی انگلیس در خصوص علائم تجاری به تولیدکنندگان نان اجازه داده بود که روی محصولات خود علامت یا مهری را بزنند تا این که نسبت به کیفیت تولید توسط مصرف کننده اطمینان حاصل شده و دارنده علامت یا مهر نیز مورد حمایت قرار گیرد. همچنین در قرن هفدهم در کشور هلند علائمی را طراحی کردند که همانند علائم منقوش بر سرامیک‌های تولید چین، روی محصولات و تولیدات چینی نقش می‌بست.
در این هنگام بود که قانون امریکا تدوین گردید و علائم تجاری بعنوان روش عامیانه‌ای برای شناسائی و معرفی کالاها مطرح شد. بعضی از قوانین، صرفاً محصولاتی را که به کشورهای دیگر صادر می‌شدند، مورد حمایت قرار می‌داد تا اینکه قوانین فدرال درخصوص تجارت و علائم تجاری در سال 1870 تهیه و تدوین گردید که پوشش بیشتری را برای حمایت از حقوق صاحبان علائم تجاری در برداشت.

درست دو سال بعد، در اولین مجله رسمی که منتشر گردیده، لیست علائم تجاری که توسط دولت امریکا اعطا، شده بود بصورت هفتگی چاپ می‌گردید. در سال 1904 دفتر ثبت اختراعات 2524 تقاضا برای علامت تجاری را دریافت نمود. در سال 1905 قانون جدید علامت تجاری روح تازه‌ای را به موضوع علامت تجاری دمید و هجوم زیادی برای ثبت علائم شده در سال 1905 برای 16224 علامت تشکیل پرونده شد که هنوز 415 مورد از آنها مانند وازلین ، پیلزبری و سینگر، هنوز هم وجود دارند. لذا با شروع قرن بیستم شرکتها سعی کردند تا علائم تجاری خود را با توجه به قوانین جدید مورد حمایت قرار دهند.
در اروپا از زمان قرون وسطی، نقش علامت تجاری تولیدکنندگان بر روی کالاها دیده می‌شد که سابقه حقوقی کامن لا در علائم تجاری، ریشه در آن علائم دارد. با توسعه صنعت و پدیدار شدن اقتصاد صنعتی و از بین رفتن قیودات گذشته که مانع روابط اجتماعی بود، روابط تجاری بین اشخاص در نقاط مختلف جهان رو به رونق نهاد و اصل آزادی اقتصاد و بازار پهناور کشورها بر روی کالاهای مختلف گشوده شد.
شناسایی مالکیت فکری به طور عام و علامت تجاری به طور خاص، با آنچه که در گذشته متداول بوده، بسیار تفاوت دارد، لیکن حمایت‌های قانونی جدید نتیجه سیر تاریخی گذشته و تلاشها و تحولاتی است که پیوسته ادامه داشته و جریان تکامل آن نیز همواره استمرار خواهد داشت. از طرفی تحولات ناشی از شرایط اجتماعی، اقتصادی و عقیدتی است که پیوسته ادامه داشته و جریان تکاملی آن نیز خواهد بود.
از این رو، توسعه تبادل کالا با این خطر جدی همراه بود که با نبودن نشان و علامت مشخصه بر روی کالاها، تمایز آنها برای مصرف کنندگان دشوار بود. بنابراین، تجار به دنبال راهکاری بودند تا کالاها دارا نشان خاصی شده و در جریان رقابت باب سوء استفاده از کالاهای دیگران بسته شده و به جدال‌های مرتبط پایان دهند. بدین ترتیب، کالاهای بدون‌علامت و بدون نشان جای خود را به محصولات و کالاهای نشان‌دار داده و انسان اقتصادی میان همه انواع و اشکال فعالیت تجاری، راه علامت‌گذاری را برگزید.
از این رو، شیوه علامتگذاری بتدریج به صورت اصل عمومی، مطلق و مجرد درآمد و بنیاد حقوق حمایت از کارکرد بازرگانان را تشکیل داد. با این همه تاریخ حقوق علامت تجاری به معنای اخص از سده نوزدهم فراتر نمی‌رود.
حمایت قانونی از حقوق مالکیت فکری از قرن هیجدهم میلادی آغاز شد و برای موضوعاتی مانند حق اختراع، حق تألیف، حق علامت تجاری، رقابت نامشروع در تجارت و امثال آنها، ارزشی اقتصادی و برای مالکیت و صاحبان آن حقوق انحصاری ثبت قائل گردید. با گذشت زمان، این حمایت از کشورهای صنعتی غربی از جمله فرانسه و انگلستان به دیگر کشورها گسترش یافت.
اوّلین قانون موضوعه در حقوق ایران تحت عنوان «علامت صنعتی و تجارتی» در مورّخ 9/1/1304 شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.متعاقب آن در مورخ1310/1/4 قانون ثبت علائم و اختراعات تصویب و نظامنامه اجرائی آن نیز در مورخ 29/4/1310 به تصویب رسید. به موجب آئین‌نامه اصلاحی نظامنامه قبلی، ملغی و ده روز پس از آن ، آئین‌نامه اصلاحی با جدول طبقه‌بندی علائم صنعتی و تجارتی در 36 طبقه جایگزین آن گردید و بنابر این به مرور زمان نیز اصلاحاتی به آن وارد و الحاق گردید.
همزمان با قوانین خاص علامت تجاری، قانونگذار در فصل یازدهم قانون مجازات عمومی مصوب 7/11/1304 و اصلاحات آن در22/4/1310 تحت عنوان دسیسه و تقلب در کسب و تجارت، به وضع مجازاتهایی درخصوص متجاوزین به حقوق ناشی از علامت تجاری پرداخته است. در راستای ماده 249 قانون مجازات عمومی و ماده یک قانون ثبت علائم و اختراعات مذکور، طرح آئین‌نامه نصب و ثبت اجباری علائم صنعتی بر روی بعضی از اقلام دارویی، خوراکی و آرایشی تصویب و با درج در روزنامه رسمی شماره 116/277 مورخ 8/12/1338 واجد خصوصیت لازم‌الاجرایی گردید. به موجب ماده 9 آیین‌نامه ثبت شرکتها مصوب سال 1327، اداره ثبت شرکتها و علائم تجاری و اختراعات به عنوان یکی از اجزا تشکیلات اداره کل ثبت ایجاد و عهده‌دار وظایف دفتر محکمه ابتدائی تهران، موضوع ماده 6 قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 1310 در پذیرش تقاضای ثبت علائم تجاری و بررسی و اظهار نظر آن گردید.
علاوه بر قوانینی که جهت حمایت از علامت تجاری به طور خاصی از سال 1304 به بعد در ایران تصویب شده می‌توان به قانون اجازه الحاق دولت ایران به اتحادیه عمومی بین‌المللی معروف به پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی و تجارتی و کشاورزی مصوب 14/12/1337 و قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقت‌نامه مادرید راجع به ثبت بین‌المللی علائم مصوب 25/1/1370 و پروتکل مربوط به آن مصوب 28/5/1382 و قانون الحاق ایران به موافقت‌نامه لیسبون در مورد حمایت از اساس مبداء و ثبت بین‌المللی آنها مصوب 27/11/1383 اشاره نمود.
همچنین براساس ماده 16 قانون حمایت از نشانه‌های جغرافیایی مورخ 7/11/1383 مجلس شورای اسلامی که به تایید ریاست قوه قضائیه رسیده از ماده 31 به بعد از آئین‌نامه اجرائی آن سال 1384، بیانگر مقرراتی درخصوص علامت تجاری می‌باشد. از طرفی در ماده 15 قانون جامع کنترل و مبارزه ملی با دخانیات مصوب 15/6/1385 مجلس شورای اسلامی، ثبت هرگونه علامت تجاری و نام خاص فرآورده‌های دخانی برای محصولات غیر دخانی و بالعکس ممنوع گردید. علاوه براین قانون تجارت الکترونیکی مصوب 17/10/1382 مجلس شورای اسلامی موضوعاتی پیرامون رقابتهای مشروع در بستر مبادلات الکترونیکی و استفاده از علائم تجاری به صورت نام ‌دامنه و یا هر نوع نمایش بر خط علائم تجاری مورد توجه قرار گرفته است.
ایران در سال 1380 با تصویب مجلس شورای اسلامی کنوانسیون وایپوWIPO)) را پذیرفت و اسناد تصویب آن را به سازمان مزبور ارسال کرد و عملاً از فروردین 1381 (14 مارس 2002) به عضویت آن سازمان درآمد. همچنین، پیش از این در آذرماه 1338 (16 دسامبر 1959) به عضویت کنوانسیون پاریس درآمده بود. علاوه بر موارد فوق، ایران موافقتنامه لیسبون در زمینه نام‌گذاری مبداء را نیز پذیرفته است. البته، شایان ذکر است که جمهوری اسلامی ایران علاوه بر عضویت در برخی از کنوانسیون‌های بین‌المللی، قوانین داخلی در خصوص مالکیت فکری از جمله قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات را نیز بازنگری و اصلاح نموده است.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

از همه مهمتر، می‌توان به تصویب قانون جدید ثبت اختراعات، طرح‌های صنعتی و علائم تجاری مصوب 7/8/1386 کمیسیون قضائی و حقوق مجلس شورای اسلامی در 66 ماده اشاره نمود که براساس اصل 85 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران برای مدت 5 سال با اجرای آزمایش آن توسط مجلس شورای اسلامی در مورخ 3/11/1386 موافقت شده است. همچنین آئین‌نامه اجرائی آن که در 192 ماده و 104 تبصره و سه ضمیمه در مورخ 1/11/1387 به تایید و تصویب ریاست محترم قوه قضائیه رسیده است.
گفتار سوم :تعریف علامت تجاری
علائم تجاری عموماً برای شناسایی بنگاههای اقتصادی بعنوان یک منبع شناخت کالاها یا خدمات معتبر بکارگرفته می‌شوند. “یک علامت تجاری می‌تواند هر نشانه‌ای باشد که کالاها و یا خدمات ارائه شده توسط بنگاههای اقتصادی مختلف را از تولیدات و کالاهای سایر بنگاهها متمایز نماید”. این تعریف می تواند جنبه های مختلفی را در برداشته باشد که بعضی از اوقات به جنبه کاربردی علامت تجاری بیشتر توجه شده که عموماً به هم پیوسته و برای

]]>

Author: 90

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *