برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

همراه با دیگر حیوانات به عنوان میزبان اصلی
به عنوان میزبان تصادفی همراه با یک یا چند حیوان به عنوان میزبانهای اصلی
تظاهرات بالینی در اغلب بیماریهای انگلی آن قدر عمومی است که در بسیاری موارد بنای تشخیص بر پایه نشانه شناسی کافی نیست. اگر چه یک پزشک با تجربه ممکن است علائم و نشانههای ویژه برخی بیماری انگلی را شناسایی کند ولی در موارد غیرمعمول ممکن است نشانه‌ها آنچنان گیج کننده باشند همچنین بسیاری از عفونتها بویژه عفونتهای کرمی نشانههای کم و غیرمشخصی داشته و اغلب از نظر بالینی غیرقابل افتراق هستند و تشخیص نهایی و شیوه درمانی درست نیاز به شناسایی انگل در آزمایشگاه دارد. درمان موفقیتآمیز بیمار شامل اقدامات پزشکی و روشهای جراحی، توجه به وضعیت غذایی و دارو درمانی اختصاصی است (عبدی ، 1381).
معرفی ماهیان رودخانههای استان سمنان
غالبیت اصلی ماهیان رودخانههای استان سمنان به لحاظ موقعیت جغرافیای و اقلیمی از راسته بزرگ کپور ماهیشکلان تشکیل شده است که از گونههای معروف این ماهیان میتوان به کپور معمولی و وحشی، کولی، خیاطه، سیاهماهی و گاو ماهی اشاره نمود (مهدیپور و بزرگنیا، 1389).
راسته کپور ماهی شکلان Order: CYPRINIFORMES
خانواده کپور ماهیان Family: Cyprinidae
1-4-1- خانواده کپورماهیان Cyprinidae
این خانواده از تنوع گونهای بسیار زیادی برخور بوده که حدود 50% ماهیان آبهای داخلی را با 31 جنس و 74 گونه تشکیل میدهند و فقط در آبهای شور خلیجفارس و دریایعمان حضور ندارند. اعضای این خانواده فاقد دندان بر روی فکین بوده و از تغیر شکل قوس پنجم کمان آبششی دندانهای 1، 2 یا 3 ردیفی به اسم دندانهای حلقیPharyngeal teeth دارند و در لابهلای دندانهای حلقی آنان صفحات استخوانی وجود دارد که موجب خرد کردن غذا میشود و نباید با دندانحلقی اشتباه گرفته شوند عموما برای شناسایی کپورماهیان اولین کار شمردن دندانهای حلقی آنها میباشد. این ماهیان دارای 2 جفت سیبیلک بوده و سر آنها فاقد فلسهای سیکلوئیدی و بدن آنها فاقد باله چربی میباشند (تصویر 1-1). دارای حسشنوائی بسیار قوی بوده و دستگاه گیرنده اصوات آنان توسط استخوانهای وبر Weber گوش داخلی به کیسهشنا دو قسمتی مرتبط بوده و تقویت شده است. این راسته از ماهیان به هنگام جفتگیری و تخمریزی در فصل بهار به خصوص در ماهیان نر دانه‌های مروارید شکلی بر روی سر و پوست بدنشان ظاهر میگردد که این برجستگیهایEpithelial پس از طی این دوره ناپدید می‌گردند (Berg, 1964).

تصویر 1-1 خانواده کپورماهیان Cyprinidae
1-4-1-1- کپور معمولی و وحشی Cyprinus carpio
ماهیان کپور معمولی عموما دارای بدنی کشیده و از طرفین کمی فشرده بوده و تعداد فلسهای موجود بر روی خط جانبی آنان بین 40-33 عدد میباشد. Cyprinus carpioدارای 2 جفت سبیلک کوتاه و بلند بوده و ردیف دندانهای حلقی 3 ردیفی آنان نیز دارای فرمول 3.1.1_ 1.1.3 یا 3.2.1 _ 1.2.3 میباشد همچنین میانگین طول و وزن ماهیان کپور معمولی4-3 ساله غالبا بین cm 40-30 و kg 1-0.5 بوده و ندرتا این ماهیان‌ کپور به طول cm100 و وزن kg30-25 میرسند (تصویر 1-2).
ماهیان کپور زندگی در آبهای گرم با بسترهای شنی یا لجنی و پوشیده از گیاهانآبزی را ترجیح داده و معمولاًَ در نقاط عمیق رودخانه خود را در لابهلای گیاهانآبزی مخفی نموده و به هنگام روز با احتیاط زیاد و در طول شب با ولع خاصی به صید طعمه مشغول می‌گردند. این ماهی جهت تغذیه از آبزیان بسیار ریز نقاط ساحلی و بستر آب مانند: کرمها، لارو حشرات و نرمتنان کوچک و ماهیان درشتر از لارو سایر ماهیان و قورباغه‌ها تغذیه مینمایند. تخمریزی ماهیان کپور از اردیبهشتماه تا تیرماه به واسطه درجه حرارت آب C20-18 به مدت یک هفته و طی چندین مرتبه در نقاطی از رودخانه که دارای آب ساکن، آرام و دارای گیاهان آبزی بسیار بوده به ازای هر کیلوگرم وزن بدن ماهی ماده 300-200 هزار تخم به قطر mm 6/1-1، شفاف و چسبناک بر روی گیاهان آبزی به همراه دوره انکوباسیون 5-3 روزه انجام میگیرد (Berg, 1964).

مطلب مرتبط :   تحقیق دربارهعروق کرونر، گروه کنترل

تصویر 1-2 ماهی کپور معمولی وحشی Cyprinus carpio
1-4-1-2- ماهیکولی Albumus charusini
ماهیانکولی یکی از گونههای خانواده بزرگ کپورماهیان بوده که دارای طول و عرض کوتاه با بیشینه طولی cm 15 و دندانهای حلقی 3 ردیفی با فرمول 5.4.2-2.4.5 یا 5.4.1-1.4.5 به همراه دهان تحتانی و نیمه هلالی میباشند که پوزه آنان کمی به سمت جلو کشیده شده و رنگ قسمتهای پشتی و فوقانی سر خاکستری و پهلوهای آنان نقرهای رنگ است. باله پشتی آنان دارای 3-2 شعاع سخت، 8-6 شعاع نرم و باله مخرجی آنان دارای 3 شعاع سخت، 18-10 (غالباً 14-13) شعاع نرم بوده و لبه شعاعهای باله پشتی، دمی و بخش قدامی باله سینهای و مخرجی و غشای بالهای پوشیده از رنگدانه متمایل به قهوهای میباشد. فلسهای خط جانبی ماهیکولی بین 55-43 عدد با شیب زیاد جانبی از سر ماهی به سمت باله شکمی و از آنجا تا باله مخرجی بوده که از قسمت میانی ساقهدمی تا انتهای ساقهدمی امتداد مییابد و کیل شکمی آنان تیز و فاقد فلس بوده که از باله سینهای تا باله مخرجی امتداد دارد. رژیم غذایی این ماهیان از کرمها، نرمتنان، لاروحشرات، شیرونومیده و خرچنگها پهن کوچک تشکیل شده و اغلب در ورودی و خروجی رودخانهها مشاهده میگردند (تصویر 1-3). بلوغ جنسی این ماهیان در4-3 سالگی و در نرها 2 سالگی بوده که از اوایل اردیبهشتماه تا اواخر خردادماه در دمای C20-17 شروع به تخمریزی نموده و به هنگام تخمریزی بالههای آنان قرمز رنگ و لبههای باله سینهای و پشتی آنان تیره میشود. (Coad, 1992). این ماهیان جزء ماهیان مهاجر و نیمهمهاجر بوده که سواحل مناطق کم عمق و مناطق پوشیده از گیاهان آبزی را برای مهاجرت و زندگی انتخاب مینمایند. دامنه گسترش بومی این گونه از جنوب روسیه، چین تا کره و بوده (Coad, 1992) و در کشور ایران در حوضه جنوب دریای خزر، تالابانزلی، رودخانه سفیدرود و برخی آببندانها مشاهده و ثبت گردیده است. این ماهی در بسیاری از مناطق جهان دارای ارزش خوراکی بوده و گاهی موارد رقیب غذایی برخی ماهیان نیز قرار میگیرد.

مطلب مرتبط :   مقاله استان کرمانشاه و استان کرمان

تصویر 1-3 ماهیکولی Albumus charusini
1-4-1-3- سیاهماهی Capoeta capoeta gracilis
سیاهماهی جزو خانواده بزرگ کپورماهیان با 2 زیر گونه مهم Capoeta capoeta capoeta و Capoeta capoeta gracilis بوده که دارای بدنی کشیده دوکیفرم، 1 جفت سیبیلک، یک دهان بزرگ و تحتانی که لبزیرین آنان شاخی برنده با حداکثر طول cm35 میباشند که دندانهای حلقی آنان 3 ردیفی با فرمولهای 4.3.2-2.3.4 یا 5.3.2-2.3.5 و باله پشتی آنان دارای 4-3 شعاع سخت که شعاع اول آن مضرس، 9-8 شعاع نرم و باله مخرجی آنان 3 شعاع سخت و5 شعاع نرم میباشد. فلسهای سیکلوئیدی سیاهماهیان بر روی خط جانبی 56-48 عدد بوده و طول روده آنان 10-7 برابر طول بدنشان است (Coad, 1992). رژیم غذایی این ماهیان از پلانکتونها، دیاتومهها، پودهها، گیاهانآبزی، حشرات آبزی و بنتوزها تشکیل شده و در سن 3-2 سالگی پس از بلوغ در اوایل فصل بهار به سمت رودخانهها مهاجرت و تا پایان شهریورماه در دمای C23-16 بر روی بسترهای سنگی یا شنی شروع به تخمریزی مینمایند (تصویر 1-4).
زیر گونه اکثر سیاهماهیان ساکن در آبهای داخلی ایران Capoeta capoeta gracilis و گونههای موجود در حوزه رودخانه تجن Capoeta capoeta heratensis بوده که در حوضه رودخانه کورا کشور آذربایجان و نیز نمونههای مشابهی در بین ماهیان حوضه رودخانه ارس یافت شده (Coad, 1992) و در حوضه جنوبی دریایخزر (تمام رودخانههای آبشیرین) و حوضه دریاچه ارومیه پراکنش دارند (عبدلی، 1378). این گونه ماهی ساکن کانالها و سدها با جریان ضعیف آب و بسترهای سیلتی بوده و به همراه ماهیان خیاطه جزو یک از 2 گونه فراوان رودخانههای ایران محسوب میگردند.

دسته بندی : علمی