برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه
سطح داخلی توسط کناره‌های قدامی و بین استخوانی محدود می‌شود سطح فوق معمولاً به‌طرف جلو و داخل قرار می‌گردد ولی گاهی مستقیماً روبه‌جلوست پهنای این سطح در پایین بیشتر بوده ولی در نیمه‌ی فوقانی خیلی باریک می‌شود و ممکن است کمی بیش از یک ستیغ گردد این سطح به عضلات اکستنسور ساق پا متصل است سطح خلفی بزرگ‌ترین سطح استخوان است و در بین کنارهای بین استخوانی و خلفی قرار می‌گیرد (رفرنس).
2- 2- 2 ( بیومکانیک دویدن
2-2-2-1 ( مراحل دویدن
دویدن یکی از فعالیت‌های بنیادی انسان است. بااینکه این فعالیت بسیار شبیه به راه رفتن می‌باشد، تفاوت‌های خاصی را با آن دارد. ازجمله‌ی این تفاوت‌ها می‌توان به‌سرعت بیشتر یا مسافت پیموده شده در واحد زمان و وجود مرحله پرواز اشاره کرد. حتی در یک سرعت مشخص راه رفتن سریع با دویدن در فقدان مرحله حمایت دوگانه و مرحله پرواز تفاوت دارد (شکل 5-2) دویدن چهار مرحله‌ی مشخص است (اورت و همکاران 2011)
1- مرحله‌ی اتکا
2- مرحله‌ی پیش نوسان یا اوایل پرواز
3- مرحله‌ی میانی نوسان
4- اواخر نوسان یا انتهای پرواز
علاوه بر این هرکدام از مراحل دویدن نیز می‌تواند به زیر مراحلی نیز تقسیم شود. تعداد این زیر مراحل به‌سرعت دویدن بستگی دارد. به‌طورکلی مراحل کلی دویدن در تمامی دوندگان مشابه است. بااین‌وجود زمان‌بندی و تعداد زیر مراحل ممکن است به شرایط دویدن مثل کفش و سرعت و غیره مرتبط باشد (اورت و همکاران 2011).
مراحل کلی دویدن به شرح زیر است:
اتکا: این مرحله اولین مرحله‌ی دویدن بوده و از زمانی که یک‌پا (به‌طور مثال پای راست) با زمین تماس پیدا می‌کند تا جدا شدن همان پا از زمین تعریف می‌شود. معمولاً در دویدن با سرعت‌های متوسط 35 % از چرخه دویدن را به خود اختصاص می‌دهد (اورت و همکاران 2011). در بعضی منابع به مرحله‌ی اتکا در یک‌پا، مرحله‌ی حمایت یک‌طرفه یا حمایت پای موافق گفته می‌شود. بادید دقیق‌تر می‌توان برای این مرحله، دو زیر مرحله در نظر گرفت. در ابتدای این مرحله، بدن در حال جذب کردن نیرو است (Stance phase absorption). درواقع این قسمت از مرحله اتکا، بارگیری غیرفعال است. این زیر مرحله معمولاً تا میانه‌ی حمایت یک‌طرفه و گاهی کمی بیشتر از میانه‌ی آن به طول می‌انجامد. تقریباً از نیمه‌ی مرحله حمایت یک‌طرفه بدن شروع به تولید نیروی پیش‌ران می‌کند. این زیر مرحله، مرحله پیشروی نام دارد(Stance phase generation). مرحله‌ی حمایت یک‌طرفه با جدا شدن پای موافق پایان می‌یابد (رفرنس).
مرحله پیش پرواز: این مرحله بعد از مرحله حمایت یک‌طرفه قرار داشته و بلافاصله با جدا شدن پا از زمین شروع‌شده و معمولاً 15 %( از 35 % تا 50 %) چرخه دویدن را شامل می‌شود (اورت و همکاران 2011). در برخی منابع به این مرحله، عدم برخورد دوپا نامیده می‌شود. در این مرحله اندام‌های پایین‌تنه شروع به افزایش شتاب زاویه‌ای و در اصطلاح شتاب گیری می‌نمایند (اورت و همکاران 2011 ).
مرحله نوسان: از ادامه مرحله پیش پرواز، این مرحله شروع می‌شود و معمولاً تا اواخر پرواز طول می‌کشد. در منابع 35 % (از 50 % تا 85 %) از چرخه دویدن به این مرحله اختصاص داده می‌شود (اورت و همکاران 2011). این مرحله با حمایت یک‌طرفه پای دیگر (پای چپ) همراه است. در بعضی منابع به این مرحله حمایت پای مخالف اطلاق می‌شود. در این مرحله گیر از شتاب افزاینده به‌شتاب کاهشی را می‌توان مشاهده نمود(رفرنس).
مرحله انتهای پرواز: بلافاصله بعد از مرحله پرواز شروع‌شده و تا شروع تماس پای موافق با زمین خاتمه می‌یابد. به این مرحله نیز همانند مرحله اوایل پرواز، عدم برخورد دو پا اطلاق می‌شود. این مرحله 15 % انتهایی (از 85 % تا 100 %) چرخه‌ی دویدن را در برگرفته و معمولاً با کاهش شتاب افزایش‌یافته در مراحل قبل همراه است (اورت و همکاران 2011 ). درواقع بدن در این مرحله پا را برای برخورد مجدد با زمین آماده می‌کند.
شکل (3-2) مراحل دویدن ( Evertt et al 2011 )
علاوه بر این، آرام دویدن به‌عنوان جاگینگ و یا دویدن زیر بیشینه نیز شناخته می‌شود. دویدن آرام تقریباً به‌سرعت 10-5 مایل در ساعت(2/2-4/4 متر بر ثانیه) اطلاق می‌شود. سرعت در دویدن آرام با راه رفتن و دویدن معمولی، کمی هم‌پوشانی دارد. بااین‌حال سرعت متوسط در دویدن تفریحی معادل 2/3 تا 2/4 متر بر ثانیه (2/7 تا 2/9مایل در ساعت) می‌باشد (اورت و همکاران 2011).
2-2-2-2)الگوی دویدن
دویدن نیز همانند راه رفتن دارای الگوهای خاصی است. درواقع با بررسی این فعالیت در نمونه‌های بزرگ می‌توان برای آن الگوهای ویژه‌ای را در نظر گرفت. این الگوها در میان جوامع مختلف مشابه است؛ به‌طوری‌که حتی افراد در شرایط خاص از همان الگو استفاده می‌نمایند. به‌طورکلی می‌توان برای دویدن سه الگوی ویژه را نام برد: الگوی دویدن پاشنه- پنجه، الگوی دویدن پنجه -میانه‌ی پا و الگوی دویدن میانه‌ی پا (اورت و همکاران 2011).
الگوی دویدن پاشنه – پنجه : این الگو رایج‌ترین الگوی دویدن در میان دوندگان است. در این الگو، ابتدا پاشنه با زمین تماس پیداکرده و درنهایت پنجه برای تولید نیروی پیش‌ران با زمین برخورد پیدا می‌کند. اغلب دوندگان تفریحی از این الگو استفاده می‌نمایند. مدت‌زمان تماس پا با زمین در این الگو بیشتر از سایر الگوهاست. در ارزیابی سینتیکی این الگو، معمولاً نمودار نیروی عمودی عکس‌العمل زمان به‌صورت دوکوهانه (دارای دو اوج) است. اوج اول مربوط به بارگیری غیرفعال هنگام برخورد پاشنه با زمین است. درحالی‌که اوج دوم مربوط به تولید نیروی پیشروی هنگام برخورد پنجه و جدا شدن پاشنه می‌باشد (شکل شماره 3_2). دویدن با این الگو مستلزم جذب کردن نیروی عکس‌العمل زمین، بیشتر از 3 برابر وزن بدن است (اورت و همکاران 2011).
دسته بندی : علمی