برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

شکستگی ناشی از فشاریک آسیب چندعاملی به‌حساب می‌آید که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به عوامل فیزیولوژیک، ساختاری و تغذیه اشاره نمود (امیرعباس زاد پور و علی اسدی نیکویان 2012).
ناحیه تحتانی پا شامل 2 استخوان بلند به نام‌های درشت‌نی و نازک‌نی می‌باشد که تنه‌های آن‌ها تقریباً موازی با یکدیگرند. استخوان درشت‌نی نسبت به استخوان نازک‌نی درشت‌تر و بزرگ‌تر است و در بخش داخلی ناحیه ساق قرار دارد. انتهای فوقانی استخوان درشت‌نی از 2 لقمه بزرگ موسوم به لقمه‌های داخلی و خارجی که به هم جوش‌خورده‌، ساخته‌شده است.
لقمه‌های استخوان درشت‌نی با لقمه‌های استخوان ران مفصل شده و مفصل درشت‌نی رانی یا همان مفصل زانو را به وجود می‌آورد. همان‌طور که گفته شد استخوان درشت‌نی به‌مراتب از نازک‌نی بزرگ‌تر و درشت‌تر است، این امر سبب می‌شود که تقریباً به‌طور کامل وظیفه انتقال فشارهای مختلف بین بخش فوقانی پا (استخوان ران) و ناحیه پا باشد. استخوان نازک‌نی به تشکیل مفصل مچ پا کمک کرده و سطوح اضافی را برای اتصال عضلات فراهم می‌کند. استخوان‌های درشت‌نی و نازک‌نی در انتهای فوقانی و تحتانی باهم متصل می‌شوند، ولی حرکت خفیفی بین آن‌ها وجود دارد یا اصلاً نسبت به هم حرکتی انجام نمی‌دهند. بافت لیفی همبند بین این 2 استخوان هم در تمام طول داخلی هر دو استخوان کشیده شده و این امر حرکت‌های احتمالی را شدیداً محدود می‌کند (آناتومی گری).
2-2-1-1-1) درشت‌نی
تیبیا (شکل شماره 1_2) استخوانی محکم‌ و در قسمت داخلی ساق پا قرار داشته، که بعد از استخوان ران(فمور) طویل‌ترین استخوان بدن می‌باشد . این استخوان در قسمت تنه ، شبیه منشور بوده و دارای دو انتهای حجیم می‌باشد . انتهای تحتانی کوچک‌تر از فوقانی بوده و بر روی سطح داخلی آن زائده محکمی است بنام قوزک داخلی کنار انتهای تحتانی به‌طرف پایین پیش می‌رود انتهای فوقانی تیبیا حجیم بوده ، بخصوص در طول محور عرضی وسعت یافته و سطح کافی برای تحمل وزن بدن که از انتهای تحتانی فمور به آن منتقل می‌شود فراهم می‌کند . انتهای فوقانی دارای دو توده‌ی برجسته به نام کندیل داخلی و خارجی و یک برآمدگی کوچک‌تر بنام برجستگی تیبیا می‌باشد .
شکل شماره 1_2(استخوان درشت‌نی )
کندیل داخلی بزرگ‌تر از کندیل خارجی است ولی به‌اندازه آن برجسته نیست . رویه‌ی مفصلی فوقانی آن (شکل شماره 2_2) بیضی‌شکل و در تمام جهات مقعر بوده کنار خارجی آن به‌طرف بالابر آمده و ضمن افزایش تقعر رویه‌ی مفصلی ، یک برجستگی بنام تکمه‌ی بین لقمه‌ای داخلی را دربرمی گیرد . در سطح خلفی کندیل ، بلافاصله در زبر لبه‌ی مفصلی ، یک شیار زبر و افقی مشخص می‌باشد . سطوح داخلی و قدامی کندیل به‌صورت باریکه‌ی زبری است که توسط یک ستیغ نامشخص از سطح داخلی تنه جدا می‌شود .
شکل شماره 2_2(نمای فوقانی درشت‌نی)
کندیل خارجی درشت‌نی از تنه‌ی استخوان به‌طرف خارج برآمده بخصوص در قسمت خلفی خارجی که سطح تحتانی آن دارای یک‌رویه‌ی مفصلی گرد کوچک برای انتهای فوقانی نازک‌نی(فیبولا) می‌باشد . سطح فوقانی را به یک‌رویه‌ی مفصلی می‌پوشاند که مخصوص کندیل خارجی ران می‌باشد .
سطوح قدامی دو کندیل در جلو به یک ناحیه سه‌گوش می‌پیوندند ، رأس این ناحیه به‌طرف پایین بوده و برجستگی تیبیا را به وجود می‌آورد . لبه‌ی خارجی این ناحیه ستیغ تیزی می‌سازد که کندیل خارجی را از سطح خارجی تنه استخوان جدا می‌کند .
برجستگی تیبیا در انتهای فوقانی کار قدامی تنه واقع‌شده و رأس ناحیه‌ی سه‌گوش را که در جلوی استخوان و در محل پیوستن سطوح قدامی کندیلها به هم قرارگرفته قطع می‌کند . این برجستگی به‌صورت یک برآمدگی کوچک می‌باشد که به یک ناحیه زبر تحتانی و یک ناحیه صاف فوقانی تقسیم می‌شود .
تنه‌ی تیبیا دربرش عرضی سه‌گوش و دارای سطوح داخلی و خارجی و خلفی است که توسط سه کنار قدامی ، بین استخوانی و داخلی از هم جدا می‌شوند . تنه در محل اتصال قسمت میانی به 3/1 تحتانی نازک‌ترین قطر خود را داراست ولی از این نقطه به‌طرف دو انتهای فوقانی و تحتانی به میزان قابل‌توجهی بر ضخامت استخوان افزوده می‌شود .
کنار قدامی از برجستگی تیبیا شروع‌شده تا قوزک داخلی به‌طرف پایین می‌رود . این کنار در سرتاسر طولش زیر جلدی است و به‌جز ربع تحتانی که گرد و نامشخص شده در بقیه قسمت‌ها ستیغ تیزی ایجاد می‌کند (ساق پا).
انتهای تحتانی تیبیا نسبتاً حجیم بوده ، به‌طرف داخل و پایین برجسته شده و قوزک داخلی را می‌سازد . انتهای فوق دارای سطوح قدامی ، داخلی ، خلفی ، خارجی و تحتانی است .
سطح قدامی صاف و کمی بالاتر از لبه‌ی سطح تحتانی به‌طرف جلو برآمده است . در حدفاصل سطوح قدامی و تحتانی یک شیار باریک قرار می‌گیرد . سطح قدامی از بالا به سطح خارجی تنه پیوسته است . سطح داخلی نیز صاف و از بالا به سطح داخلی تنه ، و از پایین به سطح داخلی قوزک پا پیوسته است . سطح داخلی قوزک زیر جلدی بوده و می‌توان آن را از روی پوست مشاهده و لمس نمود . سطح افقی انتهای تحتانی استخوان در انتهای داخلی دارای شیاری که معمولاً مشخص بوده و تا روی سطح خلفی قوزک داخلی پایین می‌آید . سطح تحتانی انتهای تحتانی تیبیا برای مفصل شدن با تنه‌ی استخوان قاپ صاف می‌باشد این سطح در جلو پهن‌تر از عقب ، از عرض کمی محدب و از جلو به عقب مقعر می‌باشد این سطح از طرف داخل به رویه‌ی مفصلی قوزک داخلی پوسته است (رفرنس) .
2-2-1-1-2) نازک‌نی
نازک‌نی، استخوان خارجی ساق پا ، خیلی نازک‌تر از تیبیا است ازاین‌رو نقشی در انتقال وزن بدن ندارد این استخوان دارای یک انتهای فوقانی یا سر یک‌تنه و یک انتهای تحتانی یا قوزک خارجی است قسمتی از تنه را که در مجاورت سرکمی فشرده است گاهی به نام گردن نازک‌نی می‌خواند.
سر نازک‌نی نسبتاً در تمام جهت حجیم بوده و در طرف جلو و عقب و خارج برجسته‌تر از تنه استخوان می‌باشد بر روی سطح فوقانی آن‌یک رویه‌ی مفصلی تقریباً گردد وجود دارد که با سطح تحتانی کندیل خارجی تیبیا مفصل می‌شود این رویه مفصلی رو به بالا و کمی جلو و داخل می‌باشد . یک برجستگی نسبتاً درشت بنام قله‌ی سر یا (زائده نیزه‌ای ) از قسمت خارج سطح خلفی سر به‌طرف بالابر آمده است سر استخوان ران را می‌توان در قسمت خلفی زانو تقریباً 2 سانتیمتر پایین‌تر از سطح مفصلی از روی پوست لمس کرد بلافاصله در زیر سر عصب فیبولار مشترک از روی سطح خلفی خارج گردن عبور می‌کند و در فرد زنده می‌توان آن را روی استخوان لغزاند .
تنه استخوان ران دارای سه کنار و سه سطح می‌باشد که هر یک از آن‌ها با گروه خاصی از عضلات پیوسته است کناره‌ها عبارت از قدامی خلفی و بین استخوانی در انتهای تحتانی تنه ، ناحیه تحویل سه‌گوشی است از پایین به سطح خارجی قوزک خارجی پیوسته است از رأس این ناحیه کنار قدامی استخوان شروع می‌شود و تا سطح قدامی سر به‌طرف بالا امتداد می‌یابد .
دسته بندی : علمی