برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

هر سرمایه‌گذار با توجه به شرایط خاص خود حداقل نرخ بهره‌ای را تعریف می‌کند و محاسبات خود را براساس آن تنظیم می‌کند، که در انتخاب بین فرصت‌های سرمایه‌گذاری، مدت زمان برگشت سرمایه با نرخ مورد نظر وی مهم می‌باشد. دوره بازگشت سرمایه به دوره‌ای گویند که سرمایه مصرف شده از طریق سود حاصل در این دوره بازیافت می‌شود، منظور از سود، سود خالص پس از مالیات که هزینه مالی و استهلاک به آن افزوده شده است، می‌باشد. بر اساس این روش، پروژه‌ای که دارای دوره بازگشت سرمایه کوتاه‌تر می‌باشد اقتصادی‌تر است، زیرا بسیاری از کارفرمایان به دلیل ریسک‌گریز بودن ترجیح می‌دهند که اصل سرمایه در کوتاه‌ترین زمان برگشت داده شود.
روش‌های قبلی سودآوری پروژه را بیان می‌کنند درحالی که این روش سرعت برگشت سرمایه را بدست می‌دهد. تحلیل دوره بازگشت می‌تواند دو حالت داشته باشد:
– حالت ، که اصطلاحا دوره بازگشت تنزیل شده نامیده می‌شود.
– حالت ، که اصطلاحا دوره بازگشت بدون بازدهی نامیده می‌شود.
معمولا دوره بازگشت را بدون درنظر گرفتن هرگونه بازدهی(i = 0%) تعیین می‌کنند و مقدار بدست آمده به عنوان یک شاخص اولیه برای بررسی اینکه آیا طرح پیشنهادی قابل قبول می‌باشد یا خیر، مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از این معیار جهت انتخاب نهایی بین گزینه‌های موجود اشتباه است زیرا در محاسبه آن ارزش زمانی پول در نظر گرفته نمی‌شود.
2-7- مروری بر مطالعات انجام شده
– تخمه‌چی و سروش در سال 1383 به بررسی ویژگی‌های ژئوتکنیکی و اقتصادی آهک و ایگنمبریت سازند قم به منظور جایگزینی با منابع شن و ماسه رودخانه‌ای پرداختند. مطالعات آن‌ها نشان داد ایگنمبریت و آهک سازند قم از نظر میزان ذخیره برای برنامه‌ریزی بلند مدت استخراجی قابل اعتمادند و استخراج از این منابع نیز مشکل زیست‌محیطی به دنبال نخواهد داشت، اما مشکل عمده این واحدهای سنگی به عنوان مصالح سنگ دانه‌ای هزینه بالای استخراج و دانه‌بندی شامل چال‌زنی، آتشکاری، بارگیری، باربری، دپو، سنگ‌شکنی و دانه‌بندی است که برای مصالح ایگنمبریتی حدود 22000 ریال بر مترمکعب، یعنی درحدود 8300 ریال بر تن، و برای مصالح آهکی حدود 15000 ریال بر مترمکعب، یعنی در حدود 6000 ریال بر تن محاسبه شده بود که درنتیجه به نظر می‌رسید به لحاظ اقتصادی جذابیتی برای صنعت نداشته باشد.
– لطفعلی‌پور و اسلامی در سال 1386 با استفاده از دو معیار ارزش خالص فعلی و نسبت فایده به هزینه به ارزیابی هزینه- فایده و تحلیل حساسیت مجتمع مس سرچشمه پرداختند. مقدار ارزش حال خالص جریانات نقدی مجتمع طی دوره 1370 تا 1380به میزان 56846 میلیارد ریال و نرخ بازدهی داخلی 31.5 درصد بود و برای دوره 1384 الی1390 ارزش حال خالص این مجتمع 5313 میلیارد ریال برآورد شد. در این مطالعه با تغییر عواملی مانند قیمت مس، هزینه‌ها و نرخ تنزیل، تحلیل ارزیابی اقتصادی مجتمع مس سرچشمه مورد بررسی قرار گرفت که با توجه به نتایج بدست آمده حساس‌ترین پارامتر قیمت مس بوده و بعد از آن تغییر هزینه‌ها بیشترین تاثیر را بر ارزش فعلی خالص داشته است اما نرخ تنزیل تاثیر چندانی بر ارزش فعلی خالص نداشته است، در نتیجه باید دقت بیشتری در پیش‌بینی قیمت مس و برآورد هزینه‌ها به عمل آید. ارزیابی اقتصادی فعالیت‌های آتی و بررسی آینده مجتمع مس سرچشمه از بعد هزینه- فایده این نتیجه را درپی‌ داشته است که فعالیت مجتمع توجیه‌پذیر می‌باشد. این طرح در اشتغال‌زایی، تولید ناخالص داخلی، صنایع جنبی، توسعه اقتصادی منطقه در بخش صنعت و معدن کل کشور تاثیرگذار بوده و در نتیجه بکارگیری منابع سرمایه‌ای و نیروی کار ماهر و مدیریت در آن الزامی می‌باشد.
– نادری در سال 1386 در مطالعات امکان‌سنجی طرح تولید سنگ دانه‌بندی شده و پودر سنگ، به معرفی و موارد مصرف سنگ دانه‌بندی شده، روش‌ها، مراحل و ماشین‌آلات تولید پرداخته است. همچنین وضعیت جهانی و تولید پودر سنگ و سنگ دانه‌بندی شده در ایران را مورد مطالعه قرار داد. در بررسی ظرفیت تولید سنگ دانه‌بندی شده در کشور بین سال‌های 1379 تا 1386، نرخ رشد متوسط عددی برابر با 30 درصد بوده است و بیشترین افزایش ظرفیت در سال‌های 1384 و 1385 بوده است. مجموع سرمایه‌گذاری ثابت در واحدهای تولید سنگ دانه‌بندی شده حدود 593 میلیارد برآورد شده است. بیشترین میزان اشتغال مربوط به استان‌های خراسان رضوی، اصفهان و یزد بوده است. وی در بررسی فنی و اقتصادی به معرفی دستگاه‌ها و تجهیزات تولید و تعیین هزینه‌های تولید برای یک واحد تولید پودر سنگ با ظرفیت تولید 20000 تن در سال پرداخته است.
– تاجی در سال 1389به ارزیابی اقتصادی و بازارسنجی معادن حاجی آباد هرمزگان پرداخت. وی به بررسی امکان‌سنجی بازار محلی(روستاهای اطراف) و نزدیکترین شهرها به معدن و همچنین به مطالعه جریان نقدینگی معدن با ظرفیت‌های مختلف تولید سالیانه(30000،20000،10000 تن در سال) پرداخته است. اضافه کردن ساعات کاری در این مطالعه نشان داد که ظرفیت مطلوب سالیانه معدن بین 10 تا 20 هزار تن می‌باشد، دلیل اصلی این امر به علت کشش ضعیف بازار محلی و دور بودن از شهرهای بزرگ(عدم دسترسی به بازارهای جدید) می‌باشد، همچنین هزینه مورد نیاز برای آماده‌سازی‌های مربوط به جاده‌سازی در ظرفیت تولید بیشتر از 20هزار تن، بالا بوده است. در این مطالعه IRR برای ظرفیت تولید 10هزار تن برابر با 82%، برای ظرفیت 20هزار تن برابر با 115% و برای ظرفیت 30هزار تن برابر با 55% بدست آمده است.
– تاجی در سال 1390 به ارزیابی فنی معادن شن و ماسه حاجی آباد هرمزگان پرداخته است. وی ماشین‌آلات تولیدی شامل انواع سنگ‌شکن، انواع سرند، انواع پمپ آب، انواع نوار نقاله، طراحی مقدماتی مسیر محل و طراحی سیکل خردایش معدن را مورد بررسی قرار داده است. به منظور افزایش تولید معدن به عنوان یکی از سناریوها پیشنهاد شده است که ساعات کاری پرسنل و ساعت هر شیفت کاری افزایش یابد و استفاده از ماشین‌آلات جدید اصلا توصیه نشده است.
– صیادی و همکاران در سال 1385 به ارزیابی اقتصادی و تحلیل ریسک معدن مس سونگون پرداختند. در این مطالعه، با توجه به تغییرات پارامترهای اقتصادی- مالی پروژه مانند قیمت مس، نرخ تورم، تامین منابع مالی، مالیات، فروش محصولات در داخل و خارج و غیره به پیش‌بینی و تحلیل حساسیت نرخ بازگشت داخلی و ارزش فعلی خالص نسبت به این متغیرها ارزیابی شده است. در این مطالعه جهت تحلیل ریسک اقتصادی و مالی از روش شبیه‌سازی مونت کارلو برای تخمین محتمل‌ترین شاخص پروژه استفاده شده است، که با توجه به تاثیر قابل توجه تغییرات درآمد و هزینه بر شاخص‌های اقتصادی و مالی طرح، این بررسی نسبت به قیمت مس و نرخ تورم صورت گرفته است. با توجه به نتایج بدست آمده در این تحقیق، نرخ بازگشت داخلی طرح با سطح اطمینان 90 درصد از 9.32 درصد بیشتر و از 19.56 درصد کمتر بوده و با توجه به مفروضات پایه به ویژه قیمت مس، معادل 10.16 درصد برآورد شده است، درصورت بخشودگی مالیاتی و همچنین حقوق دولتی این نرخ به مقدار 1.26 درصد رشد داشته است. حساسیت نرخ بازگشت داخلی نسبت به درآمد بیشتر از دیگر متغیرها بوده و تغییرات سرمایه‌ای تاثیر بیشتری نسبت به هزینه‌های عملیاتی داشته است.
– رادو در سال 2003 به ارزیابی اقتصادی پروژه‌های سرمایه‌گذاری در صنعت استخراج معادن پرداخت. نتایج بررسی حاکی از این بود که طرح سرمایه‌گذاری در صنعت استخراج معادن با سایر طرح‌های سرمایه‌گذاری تفاوتی ندارد، با این حال برخی از ویژگی‌های خاص است که باید در نظر گرفته شوند زیرا ممکن است بر نتیجه نهایی اثر بگذارند، ویژگی‌هایی همچون زمان‌بر بودن زمین‌شناسی و اکتشافات، که معمولا بین 8 تا 12 سال است، غیر قابل تجدید بودن منابع و مواد معدنی و محیط اجتماعی و سیاسی مناطق شامل معادن و بار مالیاتی و کمک هزینه ناشی از استخراج که صنعت استخراج معادن را از سایر صنایع متفاوت کرده است. در مجموع این مطالعه 2 نتیجه‌گیری کلی را شامل شده است و آن اینکه نرخ بازدهی سرمایه‌گذاری قابل قبول رایجی برای پروژه‌های معدنی وجود ندارد و روش دقیق و جامعی برای ارزیابی این‌گونه طرح‌ها وجود ندارد. نتیجه این مطالعه نشان داد که 54 درصد شرکت‌ها از روش محاسبه نرخ بازدهی داخلی، 9.5 درصد از ارزش خالص فعلی و سایر شرکت‌ها روش‌های دیگر را استفاده می‌کنند.
– هون در سال 2004 ارزیابی اقتصادی نفت خام و تجزیه و تحلیل قیمت نفت و حساسیت را بررسی کرده است. در این مطالعه به تعریف مفاهیم اصلی، منحنی‌های تولید، پیش‌بینی قیمت نفت، محاسبه مخارج و هزینه‌ها، سنجش میدان‌های نفتی و آنالیز حساسیت پرداخته شده است. وی 2 شاخص دوره بازگشت و ارزش فعلی خالص را به عنوان شاخص‌های اصلی ارزیابی اقتصادی بررسی کرده است، و از روش انتقال ثروت در حال حاضر به سرمایه‌گذاری در آینده به عنوان روشی برای بهینه‌سازی سرمایه‌گذاری استفاده کرده است و این شاخص‌ها را در ارزیابی حوزه نفت، بانرخ تنزیل 12.7، محاسبه کرده است و در آخر حساسیت NPV را نسبت به پارامترهای مقدار تولید، قیمت نفت و سرمایه‌گذاری سنجیده است.
– سیمینگا و ایلویو در سال 2007 به تحلیل اقتصادی پروژه‌های معدنی پرداختند. در این مطالعه نحوه محاسبه هزینه استخراج و جریان نقدینگی و روش‌های ارزیابی سرمایه‌گذاری مورد بررسی قرار گرفته است. ارزیابی اقتصادی برای تصمیم‌گیری در استخراج و فرآوری منابع معدنی، طراحی فنی توسعه ذخیره، استفاده و یا فروش ذخیره، تغییر در روش‌های استخراج و فرآوری، تغییر در درصد استخراج، ارزیابی مجدد برنامه سرمایه‌گذاری و اینگونه موارد را ضروری دانسته‌اند. بین سرمایه‌گذاری درپروژه‌های منابع طبیعی قابل استخراج و دیگر پروژه‌های سرمایه‌گذاری تفاوت قابل ملاحظه‌ای نمی‌باشد، تنها چند مشخصات خاص وجود دارند که در نتیجه‌گیری نهایی تاثیرگذارند، مانند طولانی بودن دوره اکتشافات زمین‌شناسی برای استفاده از ماده معدنی که ممکن است 8 تا 12 سال طول بکشد، فضای سیاسی و اجتماعی منطقه معدنی، تجدیدناپذیر بودن منابع معدنی و انرژی، بار مالیاتی و یا کمک هزینه‌های استخراج؛ این‌ها همه از عوامل موثر و محدودکننده دوره قبل از بهره‌برداری و دوران طولانی مدت استخراج و تولید می‌باشند که باید در ارزیابی در نظر گرفته شوند. محاسبه مقدار کمک هزینه‌های استخراج و تعیین جریان نقدینگی از عناصر اصلی در تجزیه و تحلیل پروژه‌های معدنی به حساب می‌آیند. در این مطالعه معمول‌ترین روش‌های ارزیابی سرمایه‌گذاری در صنعت معدنی را دوره بازگشت سرمایه، ارزش خالص فعلی، نرخ بازده داخلی و نرخ بازده حسابداری دانسته‌اند. روش ARR در قدیم معروف‌ترین روش مورد استفاده مدیران معدنی بوده است، اما باید درنظر داشت که این روش ارزش زمانی پول و جریان نقدینگی و ارزش اسقاطی دارایی‌ها را نادیده می‌گیرد و مبنای مقایسه‌ای واقعی بین سود و نرخ بازده بدست آمده در دوره‌های زمانی مختلف، وجود ندارد. این مطالعه دو نتیجه مهم دربرداشته است، نرخ بازده داخلی قابل‌قبول رایجی برای طرح‌های معدنی تعریف نشده است و یک روش ارزیابی دقیقی برای این پروژه‌ها وجود ندارد. اگر مدیر بین چند گزینه حق انتخاب داشته باشد، از مقایسه IRR های بدست آمده برای هر یک از جایگزین‌ها با یکدیگر و مقایسه توزیع احتمال و انحراف استاندارد هر یک از گزینه‌ها با ارزش‌های مورد انتظار خود دست به انتخاب می‌زند. در کل ترجیحات شرکت بستگی به سود، بهره‌وری، اهداف سرمایه و مهارت‌های منابع انسانی دارد که این موارد تحت شرایط و تغییرات محیط اقتصادی ممکن است متفاوت باشند زیراکه سودآوری به سطح بالایی از عدم قطعیت بستگی دارد.
– باپو و گزمن در سال 1995 مقاله‌ای با عنوان تصمیم‌گیری در سرمایه‌گذاری معدنی به چاپ رساندند. اخیرا عامل جدید ریسک سیاسی در بررسی جنبه‌های فنی و تجاری سرمایه‌گذاری معدنی، منجر به افزایش خطرات و ریسک سرمایه‌گذاری شده است، به خصوص که در امریکا با توجه به تغییرات احتمالی در قوانین مربوط به معادن و مقررات سخت‌گیرانه‌ای که در صدور مجوزها وجود دارد. در این مقاله 20 شرکت معدنی را مورد بررسی قرار داده‌اند و تلاش بر تعیین ابزار جدید سرمایه‌گذاری می‌باشد. روش‌ جریان نقدی تنزیل شده‌DCF همچنان به عنوان مهمترین انتخاب شرکت‌های معدنی به حساب می‌آید، با این حال این روش‌ در ارزیابی کسب و کارهایی با فرصت‌های رشد قابل توجه و یا دارایی‌های نامشهود با شکست مواجه می‌شود. روش‌ DCF قادر به حساب آوردن ارزش انعطاف‌پذیری عکس‌العمل‌های مدیریتی نسبت به وقایع خارجی تاثیرگذار بر پروژه‌های معدنی، مانند تابع قیمت کالا، نمی‌باشد. از شرکت‌های بررسی شده در این مقاله، 44% از روش IRR، 32% از روش NPV، 12% از روش دوره بازگشت سرمایه و بقیه از سایر روش‌ها استفاده می‌کنند. از نظر شرکت‌های معدنی ریسک موجود در پروژه‌های آتی معدنی در امریکا نسبت به اکثریت کشورهای دیگر، بیشتر است و برای ارزیابی پروژه‌های داخل کشور که با ریسک بالای سیاسی روبرو هستند، شرکت‌ها نرخ بازده داخلی مورد انتظار بیشتری را مدنظر قرار می‌دهند. همچنین شرکت‌ها برای پروژه‌های خارجی، تحلیل حساسیت بیشتری را نسبت به پروژه‌های داخلی انجام می‌دهند.
فصل سوم- معدنکاری شن و ماسه
فصل سوم- معدنکاری شن و ماسه
3-1- خصوصیات مهندسی شن و ماسه
شن و ماسه پرمصرف‌ترین و در عین‌حال ارزان‌ترین ماده معدنی در مصالح ساختمانی‌ می‌باشند؛ برای ساختن یک خانه معمولی بین 50 الی100 تن شن و ماسه به صورت‌های مختلف مصرف می‌شود و حدود 95 % آسفالت و 75 % بتن را شن و ماسه تشکیل می‌دهد. مقدار جهانی مصالح ساختمانی، به ویژه شن و ماسه، وضعیت توسعه اقتصادی کشورها را بازتاب می‌دهد.
نهشته‌های طبیعی شن و ماسه معمولا بر اثر فرسایش و خردشدن انواع سنگ‌ها ، حمل ذرات و قطعات حاصله توسط عوامل مختلف و بالاخره رسوب آن‌ها در محل‌های مناسب ایجاد می‌شوند. جنس ذرات شن و ماسه می‌تواند هر نوع سنگ یا کانی با هر درجه مقاومت فیزیکی و خواص شیمیایی باشد. شن و ماسه در هر کاربرد خاص باید از ویژگی‌های فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی و دانه‌بندی خاصی برخوردار باشند. اندازه ذرات و دانه‌بندی آن‌ها را می‌توان مهمترین ویژگی قابل بررسی شن و ماسه دانست.
در صنعت ساختمان به دانه‌های سنگی که قطر آن در حدود دو میلیمتر یا کوچکتر باشد ماسه می‌گویند و به دانه‌های سنگی با قطر 2 میلیمتر و بزرگتر، شن نخودی و به دانه‌های بزگتر از شش میلیمتر شن می‌گویند. جنس شن و ذرات درشت‌تر از آن بیشتر از سنگ است، این خرده سنگ‌ها می‌توانند از هر جنس باشند که معمولا نمونه‌های مقاوم‌تر سنگ در آن‌ها بیشتر یافت می‌شود، مگر آنکه فاصله جابه‌جایی و حمل مصالح طبیعی بسیار کوتاه باشد که در این صورت مقدار گرد‌شدگی ذرات نیز ناچیز خواهد بود. بر طبق قانون معادن ایران « شن و ماسه معمولی، شن و ماسه‌ای است که منحصرا در عملیات ساختمان‌سازی، راه‌سازی، بتن‌ریزی و نظایر آن قابل مصرف است و دارای مصارف صنعتی دیگری نبوده و حاوی کانی‌های با ارزشی نیست که تفکیک آن‌ها مقرون به صرفه باشد».
3-2- موارد استفاده مهم شن و ماسه