برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

فاکتور نکروز تومور آلفا (TNF-α): یک سیتوکین است که در التهاب سیستماتیک درگیر میباشد و عضوی از گروه سیتوکینهایی است که واکنش فاز حاد را تحریک میکنند.
1-6 تعاریف عملیاتی متغیرها
موشهای نژاد اسپراگوداولی: خانوادهای از موشهای صحرایی که بصورت دوماهه و از آزمایشگاه علوم پزشکی دانشگاه شیراز خریداری گردید.
تمرین شدید: به تمریناتی گفته میشود که با سرعت بیشتر از 15 متر بر دقیقه (شیب از صفر تا 15 درجه) اجرا میشود.
فصل دوم
ادبیات تحقیق
2-1 مقدمه
در فصل گذشته، طرح کلی پژوهش مطرح شد. بیان مسئله و اهمیت و ضرورت پژوهش تبیین گردید. اهداف کلی و اختصاصی، فرضیه‌ها و متغیرها عنوان شد. در این فصل، پژوهشگر به مبانی نظری و ادبیات پژوهش می‌پردازد و سپس به دستاوردهای علمی اخیر در داخل و خارج کشور که با موضوع تحقیق ارتباط نزدیک دارند، پرداخته خواهد شد.
2-2 مبانی نظری
تحقیقات در دههی گذشته خواص اندوکرینی سلولهای چربی را مشخص کردهاند (استفان جیم و همکاران، 2006). آدیپوکینها پپتیدهایی هستند که از بافت چربی ترشح میشوند و بر متابولیسم انرژی کل بدن تاثیر میگذارند (جاسویندر و همکاران، 2007). آدیپوکینها، فاکتورهای محلول تولید شده توسط آدیپوسیتها هستند که با چاقی و دیابت مرتبط هستند (جنیفر آن و همکاران، 2008). ویسفاتین یکی از آدیپوکینهایی هست که از آدیپوسیتها رها میشود (جاکوب ام هاس و همکاران، 2009). ویسفاتین یک پروتئین 57 کیلو دالتونی است که در ابتدا به عنوان فاکتور افزاینده پیش ساز سلول بتا شناخته میشد (سامل و همکاران، 1994؛ رانگ واکس و همکاران، 2002). اخیرا ویسفاتین به عنوان پروتئینی که به طور زیادی با ویژگیهای شبه انسولینی بیان شده و بیشتر از بافت چربی احشایی آزاد میشود، شناخته شده است (فوکوهارا و همکاران، 2005). به نظر میرسد، ویسفاتین از بافت چربی احشایی ترشح میشود و اعمالی شبیه انسولین دارد ( استفان جیم و همکاران ، 2006). ویسفاتین یک آدیپوکین است که بیشتر به وسیله بافت چربی احشایی ترشح میشود و بیان ژن و سطوح پلاسمایی آن در حیوانات و انسانهای چاق کاهش مییابد. اصولا اثرهای متابولیکی ویسفاتین با اتصال و فعال کردن گیرندههای انسولین صورت میگیرد (امین محمدی دمیه و همکاران، 1389). اخیرا عنوان شده است که سطوح ویسفاتین پلاسما در بیماران دیابت نوع دوم افزایش پیدا میکند، بنابراین اندازهگیری سطوح ویسفاتین پلاسما میتواند شاخصی برای برآورد بیماریهای متابولیکی باشد (امین محمدی دمیه و همکاران، 1389).
2-2-1 سایتوکاین‌ها
سایتوکاین‌ها ، پروتئین‌هایی هستند که توسط سلول‌های ایمنی آزاد می‌شوند و در بروز بسیاری از آثار این سلولها، نقش دارند. سایتوکاین‌ها در پاسخ به میکروبها و سایر عوامل محرک آزاد می‌شوند. شایان ذکر است که سایتوکاین‌های مختلف در تحریک پاسخ‌های گوناگونی از سلول‌های دستگاه ایمنی نقش دارند. سایتوکاین‌ها باعث رشد، تمایز و فعال سازی سلول‌ها می‌شوند. به همین دلیل، در بعضی موارد از این عوامل، استفاده درمانی میشود ولی گاهی بهدلیل تولید بیش از حد این عوامل، ناگزیر باید خنثی شوند.
در ابتدا طبقه‌بندی سایتوکاین‌ها براساس منشأ سلولی آنها بوده است. سایتوکاین‌هایی را که توسط فاگوسیت‌های منونوکلئر تولید می‌شوند، را منوکاین وسایتوکاین‌هایی را که توسط لنفوسیتها تولید می‌شوند، لنفوکاین می‌نامیدند. با پیشرفت علم، مشخص شد که یک پروتئین، ممکن است هم توسط لنفوسیت و هم منوسیت و حتی توسط انواعی از سلول‌های بافتی (نظیر سلول‌های اندوتلیال و بعضی از سلول‌های اپی تلیال) نیز تولید شود. لذا نام ژنریک سایتوکاین به این پروتئین‌ها داده شد. از آنجایی که اکثر سایتوکاین‌ها توسط لکوسیت‌ها تولید میشوند و روی سایر لکوسیت‌ها اثر میگذارند، اینترلوکین نیز می‌نامند.
البته این نامگذاری چندان هم ایده‌آل نیست، چرا که سایتوکاین‌هایی داریم که با وجود آنکه فقط توسط لکوسیت‌ها تولید شده و فقط روی لکوسیتها نیز اثر می‌گذارند اما اینترلوکین نامیده نمی‌شوند. در مقابل، سایتوکاین‌هایی داریم که اینترلوکین خوانده می‌شوند، در حالیکه یا توسط سلولهایی به غیر از لکوسیت تولید می‌شوند و یا اینکه روی سلولهایی به غیر از لکوسیتها اثر می‌گذارند، البته این نامگذاری تا حدی سودمند نیز بوده است، چرا که هر سایتوکاین جدید به مجرد مشخص شدن ساختمان مولکولی آن به عنوان اینترلوکین نامیده میشود و ترتیب شماره گذاری اینترلوکین‌ها براساس ترتیب زمان کشف آنها می‌باشد. به عنوان مثال، اینترلوکین یک ((IL-1 اولین اینترلوکینی است که کشف گردیده است (ایمیونولوژی سلولی _مولکولی لیچمن 2003; ایمونولوژی جان وی 2006; ایمیونولوژی پزشکی پارسلو 2001; ایمیونولوژی رویت 2004).
2-2-1-1 خصوصیات کلی سایتوکاین‌ها
همانگونه که پیشتر نیز اشاره شد، سایتوکاین‌ها پلی پپتیدهایی هستند که در پاسخ به میکروبها و سایر آنتی ژن‌ها تولید شده و باعث هدایت و تنظیم واکنشهای ایمنی یا التهابی می‌شوند. با وجود آنکه سایتوکاین‌ها از لحاظ ساختمانی متنوع میباشند، اما دارای خصوصیات مشترکی هستند
ترشح سایتوکاین، یک روند گذرا بوده و خود به خود محدود میشود. سایتوکاین‌ها به طور معمول به صورت مولکولهای پیش ساخته و ذخیره وجود ندارند و تولید آنها به مجرد فعال شدن سلول، آغاز میشود. سایتوکاین‌ها، به محض تولید شدن، به سرعت ترشح می‌شوند.
هر سایتوکاین قادر به اثر بر چند نوع سلول بوده و برخی آثار بین چند سایتوکاین، مشترک میباشند. به توانایی یک سایتوکاین برای اثر بر چند سلول مختلف، پلیوتروپیسم گفته میشود. این خاصیت به سایتوکاین این اجازه را می‌دهد آثار زیست شناختی متنوعی را داشته باشند.
آثار سایتوکاین ممکن است یا به صورت سیستمیک و یا به صورت موضعی باشد. اثرات سیستمیک تنها در مورد سایتوکاین‌هایی دیده میشود که نظیر هورمونها قادر به القای آثار درون ریز باشند. لذا صرفاً سایتوکاین‌هایی که می‌توانند در غلظتهای بالا تولید شوند، توانایی به جا گذاشتن اثرات سیستمیک را خواهند داشت، همانند 1-IL،IL-6، TNF که در بروز تب، لرز، تعریق، بالا رفتن میزان کورتیزول و لکوسیتوز در جریان التهاب حاد و شدید نقش دارند. البته، اثر سایتوکاین‌ها بیش‌تر به صورت پاراکرین است، یعنی از یک سلول، تولید میشوند و روی سلول مجاور تاثیر می‌گذارند و یا اینکه به صورت اتوکرین است که از یک سلول تولید شده و روی همان سلول اثر می‌گذارند، از این روی بیشتر آثاری که به سایتوکاین‌ها نسبت داده میشود، به صورت موضعی است .
سایتوکاین‌ها برای القای آثار خود باید به گیرنده مربوطه بر سلول متصل شوند. ، به طور معمول میزان تمایل اتصال سایتوکاین به گیرنده خود، بالا است (ایمیونولوژی سلولی _مولکولی لیچمن 2003; ایمونولوژی جان وی 2006; ایمیونولوژی پزشکی پارسلو 2001; ایمیونولوژی رویت 2004).
2-2-1-2 انواع سایتوکاین‌ها
طبقهبندی سایتوکاین‌ها به صورتهای مختلف صورت پذیرفته است. ما در این قسمت، سایتوکاین‌ها را براساس اثرات آنها تقسیم بندی می‌نماییم که عبارتند از:
دسته بندی : علمی