برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه
3-3-5- اثرات مزمن
کارگرانی که بطور مداوم در محیط تولید آفت کشها حضور دارند غبار، ذرات و بخار آفت کشهای موجود در محیط را بطور دائم استنشاق نموده که سرانجام منجر به ایجاد مسمومیت مزمن می گردند حتی اگر ظاهراً علائم مسمومیت حادی وجود نداشته باشد.
مسمومیت مزمن در حیوانات می تواند ایجاد سرطان نماید به همین دلیل ممکنست ارتباطی بین سرطان در انسان و مصرف آفت کشها وجود داشته باشد همانطور که خاصیت سرطانزائی سموم کلره از جمله ددت به اثبات رسیده است. کارگران سمپاش و افرادی که دست اندر کار سمپاشی می باشند به سبب تماس با این مواد غالباً دچار مسمومیت مزمن می گردند چنانچه در طی بررسیهای انجام شده بر روی کارگران سمپاشی که با دیازینون در تماس بوده اند میزان فعالیت کولین استراز آنها پایین تر از سایر کارگران گزارش گردیده است. سایر اثرات مشابه موارد ذکر شده در مورد اثرات حاد می باشد (کیهانفر، 1378).
انسان از طرق ذیل در معرض آلودگی قرارمی گیرد:
1. گوارش غذا، آب آشامیدنی
2. تنفس هوا، ذرات گرد و غبار
3. تماس تماس مستقیم، لباس
افرادی که در مناطق کشاورزی و یا نزدیک به آنها زندگی می کنند ممکنست تحت تاثیر آلودگی از طریق سمپاشی قرار گیرند که بستگی به فاصله افراد تا مناطق سمپاشی شده و میزان آلودگی آب و مواد غذائی توسط آفت کشها دارد. مصرف کنندگانی که دور از مناطق کشاورزی قرار دارند ممکنست در اثر مصرف محصولات کشاورزی و دامی و یا در اثر سمپاشی اماکن مسکونی و کارخانجات مواد غذائی و… بر علیه حشرات و موجودات موذی آلوده به آفت کشها گردند (طالبی جهرمی، 1386).

3-3-6- اثرات بر روی موجودات زنده
آفت کشها نه تنها بر روی بی مهرگان که عمدتاً بر علیه آنها بکار برده می شوند اثرات کشنده دارد، بلکه ممکنست بر روی حیوانات خونگرم و پرندگان نیز اثرات زیان آور داشته باشند.
پرندگان از طریق تغذیه از حشرات مسموم شده یا خوردن دانه های آغشته به آفت کشها آلوده می شوند. زمانی که محیط با بقایای آفت کشها آلوده گردید پرندگان گوشتخوار و ماهیخوار بعد از تغذیه می میرند. مهاجرت یکی دیگر از اثرات سوء کاربرد حشره کشها می باشد. ترکیبات کلره از خطرناکترین سموم برای پرندگان می باشند وقتی که این مواد در بدن پرندگان تجمع یابند فرایند تولید مثل مختل می شود. نازک شدن پوسته تخم نیز یکی از اثرات سموم کلره می باشد. سایر مواد آلی اثرات کمتری بر روی پرندگان دارند زیرا سریعاً در محیط تجزیه می شوند. از ترکیباتی آلی فسفره که اثرات سوء بر روی پرندگان دارد می توان از دیازینون نام برد که با در پرندگان سبب مرگ و میر آنها می گرددCox, 1996) ).
حشره کشها بر روی حیوانات نیز اثرات سوء دارند. خطرات ناشی از کاربرد حشره کشهای کلره در حیوانات بصورت اثر سوء بر روی تولید مثل حیوانات، اثر بر ترشح شیر، کاهش تعداد نوزادان در یک زایمان، سخت زائی و مرگ نوزاد پس از زایمان بروز می کند. در حیواناتی که در سمپاشی های صحرائی با دوز بکار رفته سم لیندن در تماس بوده اند کاهش تولید مثل، سخت زائی و صدمات تخریبی پوست بدن مانند پوسته پوسته شدن و التهاب پوست مشاهده گردیده است. ترکیبات آلی فسفره و کارباماتها خطر کمتری برای حیوانات دارند زیرا به سرعت در ارگان های مختلف بدن حیوانات به ترکیبات ساده تری تبدیل می گردند. حشره کشهائی مانند ددت، مالاتیون، لیندن، متوکسی کلر سبب کند شدن اکسیداسیون در جنین و نقص عضو و بروز صفات غیر عادی می گردد. لازم به ذکر است که حیوانات ممکنست در برابر سموم واکنش های حفاظتی از خود نشان دهند بطوری که آنها را تا حدی در برابر سموم مصون می دارد که این واکنش نه تنها در یک نمونه خاص بلکه در کل جمعیت نیز بروز می کند یکی از واکنشهای حفاظتی افزایش تعداد ماه ها در یک زایمان می باشد. موشها و خرگوشهای صحرائی از انواع مقاوم به آفت کشها می باشند. در حیوانات خونگرم این مقاومت به نسلهای بعدی انتقال می شود (Fest, 1973).
3-3-7- اثر بر مواد غذایی
آفت کشها از راههای مختلف وارد چرخه حیاتی می گردند این مواد به هر طریقی که مصرف شوند احتمال تجدید سیکل آنها از طریق زنجیره غذائی امکان پذیر است. مقداری از آفت کشهای مصرفی بر روی گیاهان و علوفه به منظور کنترل آفات آنها جذب گیاه شده و مقدار دیگری جذب خاک می شود در نتیجه تغذیه انسان و دام ها از فرآورده های کشاورزی سمپاشی شده این مواد وارد بدن آنها شده عوارضی را پدید می آورد. از جمله در گوشت ماهیهائی که در آبهای حاشیه بر نج زارها یافت می شوند مقادیر قابل توجهی از آفت کشها را می توان بدست آورد و یا در شیر و گوشت دام ها نیز می توان مقادیری از آفت کشها را پیدا کرد. جدا از اینکه ممکنست مواد غذائی موجود در انبارها در اثر سمپاشی به این مواد آلوده شوند در اثر انتقال و نگهداری مواد غذائی در مکانهای آلوده به آفت کشها نیز آلودگی مشاهده شود که این مسئله در اغلب انبارها دیده می شود (Fest, 1973).
از مشکلات عمده که در اثر فقر دانش مصرف سموم کشاورزی پیش می آید سمپاشی نمودن محصولات کشاورزی نزدیک به زمان برداشت محصول بدون در نظر گرفتن دوره کارنس سم می باشد، متاسفانه استفاده از بعضی آفت کشها چند روز و گاهی چند ساعت قبل از برداشت محصول صورت می گیرد که مشکل عمده ای را در مصرف کنندگان پدید می آورد چرا که سبزیجات کشت شده در مزارع کوچک مجاور شهرها در صورت آلوده بودن هم مستقیماً به فروشگاهها عرضه شده مورد استفاده قرار می گیرند. علاوه بر مسئله دروه کارنس باید میزان باقیمانده سموم را هم در نظر گرفت زیرا اکثر اوقات بالا بودن باقیمانده این مواد سبب تجمع آنها در بافتهای مختلف بدن مصرف کنندگان شده عوارضی را برای آنان (اعم از انسان و حیوان) بوجود می آورند. در موقع مصرف آفت کش بر روی گیاهان و مواد غذائی باید کلیه اثرات و خواص آنها را هم در نظر گرفت چه باقیماندن مقادیر جزئی از بعضی آفت کشها در زمان پخت قدرت سمیت آنها را بالا می برد. تدوین استانداردها و پیشرفتهای بین المللی در این زمینه مهمترین هدف سازمان جهانی بهداشت و سازمان جهانی خوار و بار کشاورزی است ( Lester, 1991).
3-4- معرفی آنزیم کولین استراز
آنزیمها: آنزیمها کاتالیزورهای واکنشهای بیوشیمی می باشند و بعنوان کاتالیزور زیستی سرعت انجام تمام فرایندهای بیولوزیک را تنظیم می کنند. آنزیم در پایان واکنش تغییر نکرده و به مقادیر بسیار ناچیر اثرات خود را نشان می دهد (نصرت آبادی،1370).
آنزیمها دارای ساختمان پروتئینی می باشند و وزن مولکولی آنها بین 000/10 تا یک میلیون انگستروم است و فعالیت تعدادی از آنزیمها تنها به ساختمان پروتئینی آنها بستگی دارد. پروتئین ها ترکیباتی هستند که حاوی عناصر کربن، ازت، اکسیژن و هیدروژن می باشند. تمامی آنزیمها دارای عناصر مشابه پروتئین ها بوده و مولکولهای پروتئین آنزیم از مولکولهای درشت می باشد. آنزیمها متشکل از اسیدهای آمینه که با پیوند کووالان به هم متصل هستند می باشند. برخی از آنزیمها برای انجام فعالیت کاتالیزوری خود به ترکیبات فعال کننده غیر پروتئینی(کوفاکتورها) نیاز دارند. کوفاکتورهایی که از یک مولکول ترکیب آلی تشکیل یافته اند کوآنزیم نامیده می شوند. بطور کلی کاتالیزورهای بیوشیمیایی را آنزیم می نامند و هنگامیکه آنزیم برای فعالیت خود احتیاج به یک فاکتور داشته باشد می توانیم قسمت پروتئینی آن را آپوآنزیم و قسمت غیر پروتئینی را کوآنزیم بنامیم1998) Edson,).
آنزیم کولین استراز: کولین استراز اولین بار در سال 1906 توسط Hunt و Tareun کشف شد و در سال 1914sir henry-dail) ) متوجه اثر تخریبی آن بر روی استرهای کولین شد.

دسته بندی : علمی