برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

1. سایتوکاین‌های التهابی
2. سایتوکاین‌های دخیل در هماتوپویز یا ایجاد سلول‌های خونی
3. سایتوکاین‌های ضد التهابی
4. سایتوکاین‌های دخیل در ترمیم بافت
البته باید توجه داشت که یک سایتوکاین ممکن است دارای دو اثر مختلف باشد.
2-2-1-2-1 سایتوکاین‌های التهابی
سایتوکاین‌های این گروه، یا از طریق تحریک عوامل دفاع ذاتی و یا عوامل دفاع اختصاصی و یا هر دو عمل می‌نمایند. مهمترین سایتوکاین‌های این گروه عبارتند از:
(IL-1) اینترلوکین1،(TNF) فاکتور نکروز تومور، (IL-6) اینترلوکین6، (IL-2) اینترلوکین2، (IL-4) اینترلوکین4،(IL-5) اینترلوکین5، (IL-12) اینترلوکین12،(IFN-γ) اینترفرون گاما و کموکاینها
2-2-1-2-2 سایتوکاینهای دخیل در هماتوپویز
در تمایز سلولهای خونی از سلولهای بنیادی مغز استخوان، برخی سایتوکاینها نقش دارند که از آنها تحت عنوان فاکتورهای محرک کولونی یاد میشود، چراکه باعث تحریک پیدایش کولونیهای سلولی در کشت مغز استخوان میشوند. حروفی که بر آنها گذاشته میشود، دلالت بر نوع کولونیهای سلولی دارد که تحت اثر آن سایتوکاین، به وجود میآیند، نظیر، CSF سمت چپ واژه که باعث تحریک تولید کولونیهای گرانولوسیتها و ماکروفاژها میگردد. البته تمام سایتوکاینهای دخیل در GM-CSFنامگذاری نشدهاند. از جمله میتوان به CSF های هماتوپویز اشاره کرد که به ترتیب در تحریک تولید G-CSF وM-CSF، GM-CSF نقش دارند (ایمیونولوژی سلولی _مولکولی لیچمن 2003; ایمونولوژی جان وی 2006; ایمیونولوژی پزشکی پارسلو 2001; ایمیونولوژی رویت 2004).
.
2-2-1-2-3 سایتوکاینهای ضد التهابی
مهمترین سایتوکاین این دسته، TGF-βیا فاکتور رشد ترانسفورمه کننده است که اثر اصلی آن، مهار تکثیر و فعالیت لنفوسیتها و سایرلکوسیتها میباشد. TGF-βبه سه شکل حضور دارد:
TGF-β1 وTGF-β2 ،TGF-β3 . سلولهای دفاعی، عمدتا به تولید TGF-β1 میپردازند. از جمله مهمترین اثرات این سایتوکاین، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
مهار تکثیر و تمایز لنفوسیتهای T و مهار فعالیت ماکروفاژها و تحریک لنفوسیت B به منظور تولید IgAاست چرا که در مقایسه با IgG ، IgM و IgAبه لحاظ عدم فعال ساختن کمپلمان، قادر به تولید عوامل التهابی از اجزای سیستم کمپلمان نبوده، لذا در جهت فرو نشاندن التهاب عمل مینماید (ایمیونولوژی سلولی _مولکولی لیچمن 2003; ایمونولوژی جان وی 2006; ایمیونولوژی پزشکی پارسلو 2001; ایمیونولوژی رویت 2004).
2-2-1-2-4 سایتوکینهای دخیل در ترمیم بافت
این دسته از سایتوکاینها، عمدتاً مشتمل بر آن دسته از فاکتورهای رشد هستند که با تحریک رشد، مهاجرت و فعالیت فیبروبلاستها، سلولهای عضلانی صاف، سلولهای اپی تلیال و سلولهای اندوتلیال، زمینه ساز ترمیم بافت میشوند. مهمترین سلولهای تولید کنندهی آنها عبارتند از : ماکروفاژها، پلاکتها و لنفوسیتهای T.
از جملهی این سایتوکاینها میتوان به فاکتور رشد فیبروبلاست، فاکتور رشد مشتق از پلاکت، فاکتور رشد اپیدرمال و فاکتور رشد اندوتلیوم عروق اشاره کرد (ایمیونولوژی سلولی _مولکولی لیچمن 2003; ایمونولوژی جان وی 2006; ایمیونولوژی پزشکی پارسلو 2001; ایمیونولوژی رویت 2004).
2-2-2 فاکتور نکروز دهنده تومور (TNF)
سایتوکاین اصلی در پاسخ التهابی حاد نسبت به باکتری‌های گرم منفی و سایر عوامل عفونی است. در ابتدا، TNF به عنوان ماده‌ای توصیف گردید که در سرم حیوانات تحریک شده با اندوتوکسین باکتریایی موجود بوده و باعث نقرض سلول‌های توموری میگردید. البته در حال حاضر مشخص شده که این اثرTNF، یکی از اثرات سوء حاصل از غلظت‌های بالای این سایتوکین است. فاکتور نکروز دهنده تومور نیز همانند IL-1 به دو شکل آلفا (TNF-α) و بتا (TNF-β) وجود دارد، ضمن آنکه از لحاظ اثرات التهابی، شباهت بسیاری به IL-1 دارد. مهمترین سلول‌های تولید کننده آن نیز همانند IL-1 ، منوسیت‌ها و ماکروفاژها هستند. البته، برخی دیگر از سلول‌ها نیز نظیر لنفوسیت‌های T، سلول‌های NK قادر به ترشح TNF میباشند. مهمترین عامل، محرک تولید TNF توسط ماکروفاژ، اندوتوکسین باکتریایی است. از جمله اثرات مهم این سایتوکاین:
همانند IL-1 اندوتلیوم عروق را وادار به تولید مولکول‌های چسبندگی می‌نماید.
TNF ماکروفاژها و سلول‌های اندوتلیال را وادار به ترشح کموکاینها می‌نماید که این عامل، خود به عنوان زیرگروهی از سایتوکاین‌های التهابی میباشند که باعث تحریک حرکت دار یا کموتاکسی لکوسیت‌ها به سمت موضع آسیب دیدگی می‌شوند.