برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

نتایج تجزیه واریانس داده های مربوط به وزن ران نشان داد که اثر ساده ال-کارنیتین و برهمکنش جم فیبروزیل و ال-کارنیتین بر وزن قلب معنی داری نبود و تنها اثر ساده جم فیبروزیل بر این صفت معنی دار بود (p<0.05) (جدول 4-1). مقایسه میانگین داده های وزن ران نشان داد که بین سطوح یک و دو گرم بر کیلوگرم جم فیبروزیل با سطح شاهد تفاوت معنی داری وجود دارد، سطح شاهد کمترین مقدار وزن ران را دارد (در حدود 499 گرم) (شکل4-8) (جدول4-2). مقایسه میانگین داده های وزن ران، حاکی از عدم معنی داری ال-کارنیتین می باشد (p>0.05)، اما در بین سطوح مختلف این تیمار بیشترین وزن ران در حدود 525 گرم در تیمار 300 میلی گرم در کیلوگرم ال-کارنیتین بود (جدول 4-2).

شکل (4-8 )اثر ساده جم فیبروزیل بر وزن ران


4-7 وزن قلب
نتایج تجزیه واریانس داده ها حاکی از معنی داری اثر ساده جم فیبروزیل بر وزن قلب می باشد (p<0.05) (جدول 4-1). مقایسه میانگین داده های وزن قلب نشان داد که بیشترین وزن قلب را تیمار یک گرم در کیلوگرم جم فیبروزیلی بخود اختصاص داد و تیمار شاهد کمترین وزن قلب را در پی داشت (شکل 4-9) (جدول4-2). مقایسه میانگین داده های وزن قلب نشان داد که بین سطوح مختلف ال-کارنیتین در وزن قلب از لحاظ آماری، تفاوت معنی داری مشاهده نمی شود (p>0.05) ولی بیشترین مقدار وزن قلب را تیمار 150 میلی گرم در کیلوگرم ال-کارنیتین مشاهده شد (جدول4-2).

شکل (4-9 )اثر ساده جم فیبروزیل بر وزن قلب
4-8 وزن کبد
آنالیز داده های وزن کبد، معنی داری برهمکنش جم فیبروزیل در ال-کارنیتین (p<0.05) و عدم معنی داری اثر ساده جم فیبروزیل و ال کارنیتین را نشان داده است (جدول 4-1). برهمکنش جم فیبروزیل در ال-کارنیتین نشان داد که بطورکلی در همه سطوح ال-کارنیتین، سطح دو گرم در کیلوگرم جم فیبروزیل، وزن کبد بیشتری را بخود اختصاص داد و سطح 2 گرم در کیلوگرم جم فیبروزیل و 300 میلی گرم در کیلوگرم ال-کارنیتین، بیشترین وزن کبد را بخود اختصاص داد (شکل 4-10) (جدول 4-2). شکل ( 4-10 ) برهمکنش جم فیبروزیل در ال-کارنیتین در وزن کبد
4-9 چربی محوطه شکمی
نتایج تجزیه واریانس داده های چربی محوطه شکمی حاکی از معنی داری اثر ساده جم فیبروزیل بر این صفت بود (p<0.05) (جدول 4-1). مقایسه میانگین داده های کلسترول نشان داد که بیشترین چربی محوطه شکمی را تیمار شاهد در حدود 10.7 و کمترین مربوط به تیمار 2 گرم در کیلوگرم جم فیبروزیل در حدود 4.2 بود (شکل 4-11) (جدول4-2). این صفت تحت تاثیر مقادیر ال-کارنیتین قرار نگرفت(p>0.05) و سطح 300 میلی گرم در کیلوگرم ال-کارنیتین در مقایسه با سایر سطوح، مقدار کمتری را بخود اختصاص داد (جدول 4-2).

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه درمورد پایگاه اقتصادی اجتماعی و میزان مشارکت اجتماعی

شکل4-11 اثر ساده جم فیبروزیل بر چربی محوطه شکمی
4-10 کلسترول
نتایج تجزیه واریانس داده های کلسترول حاکی از معنی داری اثر ساده جم فیبروزیل بر این صفت بود (p<0.05) (جدول 4-1). مقایسه میانگین داده های کلسترول نشان داد که بیشترین کلسترول را تیمار شاهد در حدود 135.4 و کمترین مربوط به تیمار 2 گرم در کیلوگرم جم فیبروزیل در حدود 131.1 بود (شکل 4-12) (جدول4-2). نتایج مقایسه میانگین ال-کارنیتین بر این صفت نشان دهنده عدم اختلاف معنی دار سطوح مختلف ال-کارنیتین بر این صفت بود (p>0.05) و بیشترین کلسترول در سطح 300 میلی گرم در مقایسه با دو سطح دیگر بود (جدول 4-2).

شکل4-12 اثر ساده جم فیبروزیل بر کلسترول
4-11تری گلیسیرید
نتایج آنالیز داده های تری گلیسرید نشان داد که اثر ساده جم فیبروزیل بر این صفت معنی دار بود (p<0.05) (جدول 4-1). مقایسه میانگین برهمکنش داده ها نشان داد که بیشترین مقدار تری گلیسیرید در سطح شاهد و کمترین در سطح دو گرم در کیلوگرم جم فیبروزیل مشاهده شد؛ بطور کلی با افزایش مقدار جم فیبروزیل، روند کاهشی در مقادیر جم فیبروزیل مشاهده شد (شکل 4-13) (جدول4-2). نتایج مقایسه میانگین داده های تری گلیسیرید نشان داد که بین سطوح مختلف ال-کارنیتین از لحاظ تری گلیسیرید تفاوت معنی داری مشاهده نمی شود(p>0.05) (جدول4-2).

شکل4-13 اثر ساده جم فیبروزیل بر مقادیر تری گلیسیرید
4-12 افزایش وزن روزانه
نتایج مربوط به افزایش وزن روزانه در جدول 4-3 نشان داده شده است. در هفته اول اختلاف معنی داری بین تیمارها مشاهده شد (p<0.05) و بیشترین وزن در تیمار شاهد جم فیبروزیل و 300 میلی گرم در کیلوگرم ال-کارنیتین مشاهده شد که برابر با 6/122 گرم بود که نشان دهنده این بود که در هفته اول افزایش وزن تحت تاثیر ال-کارنیتین قرار گرفت. در هفته دوم بیشترین وزن برابر با 234 گرم بود که در تیمار شاهد جم فیبروزیل و 300 میلی گرم در کیلوگرم در ال-کارنیتین مشاهده شد. در هفته های چهارم، پنجم و ششم هم بیشترین وزن در سطوح شاهد جم فیبروزیل و مقادیر بالای ال-کارنیتین مشاهده شد. در کل دوره رشدی، بیشترین افزایش وزن را تیمار دو گرم در کیلوگرم جم فیبروزیل و 300 میلی گرم در کیلوگرم مشاهده شد. کمترین وزن در کل دوره رشدی مربوط به تیمار شاهد جم فیبروزیل و ال-کارنیتین بود. در واقع نشان دهنده این امر بود که افزایش وزن در کل دوره رشدی تحت تاثیر اثر متقابل دو تیمار جم فیبروزیل و ال-کارنیتین قرار گرفت (جدول 4-3).
جدول4-3 میانگین افزایش وزن (گرم/جوجه/روز) در دوره های مختلف پرورش
تیمارها هفته اول هفته دوم هفته سوم هفته چهارم هفته پنجم هفته ششم کل دوره

دسته بندی : علمی