برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

1-8 -مواد معدنی
طیور گوشتی در برابر افزایش جزئی برخی مواد معدنی (برای مثال کلسیم و سدیم) مقاوم هستند ولی به حضور جزئی بعضی مواد معدنی در آب بسیار حساس می باشند. آهن و منگنز طعم تلخی به آب می دهند که ممکن است باعث کاهش مصرف آب گردد. بعلاوه مواد معدنی فوق شرایط رشد برای باکتری ها را مساعد می نمایند. چنانچه میزان آهن آب نگران کننده باشد، استفاده از روش هایی مانند فیلترکردن و کلر زنی آب، راهکارهای کنترلی موثری در این زمینه می باشند. توصیه می شود برای فیلتر آب از توری هایی با سوراخ های 40 تا 50 استفاده شود. فیلترها باید کنترل و حداقل هفته ای یکبار تمیز شوند. کلسیم و منیزیوم آب با اندازه گیری میزان سختی آب ارزیابی می شوند. کلسیم ومنیزیوم، لایه نامحلولی در سیستم آبرسانی بوجود آورده و نتیجتا باعث کاهش کارایی سیستم آبرسانی بخصوص در سیستم های بسته می گردند. با استفاده از سختی گیرهای آب در سیستم آبرسانی میزان کلسیم و منیزیوم کاهش می یابد. میزان سدیم آب قبل از اینکه ترکیباتی بر پایه سدیم مصرف شوند، باید اندازه گیری گردد. وجود میزان کمی نیترات در حدود 10 پی پی ام باعث تاثیر منفی در عملکرد گله گوشتی می گردد و متاسفانه هیچ روش متداولی برای برطرف کردن نیترات آب وجود ندارد. میزان نیترات آب باید اندازه گیری شود، بالا بودن نیترات آب نشان دهنده نشت فاضلاب و نشت آلودگی از مزارع کودپاشی شده می باشد.
1-9- مدیریت دان
جیره طیور گوشتی براساس تامین انرژی و مواد مغذی ضروری جهت تامین سلامت و تولید مناسب فرموله شذه است. اجزای اصلی مورد نیاز طیور در جیره عبارتند از: آب، اسید آمینه، انرژی، ویتامین ها و مواد معدنی این اجزا باید هماهنگ باهم عمل نمایند تا باعث رشد مناسب اسکلتی-عضلانی گرند. کیفیت مواد، فرم فیزیکی دان و بهداشت، مستقیما در عملکرد اجزای اصلی و پایه ای جیره، اثر گذار هستند. در صورتیکه کیفیت مواد اولیه نامناسب باشد و یا فرمول جیره متعادل نباشد، عملکرد گله ضعیف می شود. با توجه به اینکه طیور گوشتی در سطح وسیعی از وزن پایان دوره، ترکیب بدن و سیاست های تولید، پرورش می یابند. تدوین جیره واحدی که بتواند احتیاجات طیور را جهت دستیابی به تمامی اهداف تامین نماید، عملی نمی باشد و از جیره های متفاوتی باید بر اساس هدف موردنظر تنظیم گردند.
نکات کلیدی که برای انتخاب یک جیره مطلوب باید مدنظر قرار گیرد: در دسترس بودن و قیمت مواد خام، تغذیه جداگانه مرغ و خروس، وزن زنده مورد نظر، بازده و کیفیت لاشه، میزان چربی موردنیاز جهت مصارف مانند مرغ بریان (oven-ready)، آب پز و یا استفاده در صنایع جانبی، رنگ پوست، قوام و مزه گوشت، قابلیت کارخانه سازنده دان.
1-10- پروتئین خام
نیاز و احتیاجات طیور گوشتی به پروتئین خام در واقع احتیاجات آنها به اسیدهای آمینه ای است که در ساختار پروتئین ها دخالت می کنند. پروتئین ها در ترکیب بافت های مختلف بدن از پر تا عضلات نقش دارند.
1-11-انرژی
طیور جهت بقا و رشد، نیاز به انرژی دارند. انرژی مورد نیاز طیور از سوخت و ساز مواد تغذیه ای حاصل می شود. به طور قراردادی، انرژی قابل متابولیسم، انرژی اجزای جیره مصرفی توسط طیور را توصیف می کند. با توجه به اینکه کل انرژی اجزای جیره در ساختار فیزیکی و بقای پرنده مورد استفاده قرار نمی گیرد، و مقداری از انرژی جیره دفع می گردد، بنابراین اگر انرژی هدر رفته (دفع شده) از انرژی بدست آمده از دان کسر شود، انرژی قابل متابولیسم به دست خواهد آمد.
1-12-ریزمغذی ها
ویتامین ها که معمولا در اغلب جیره های طیور اضافه می شوند، به دو دسته محلول در آب و محلول در چربی تقسیم می شوند. ویتامین های گروه B و ویتامین های محلول در چربی می توانند در کبد یا سایر قسمت های بدن ذخیره شوند.
مواد معدنی: مواد معدنی پرمصرف شامل کلسیم، فسفر، پتاسیم، سدیم، کلر، سولفور و منیزیوم می باشد. عناصر معدنی کم مصرف نیز شامل آهن، ید، منگنز، روی و سلنیوم است.
1-13- تغذیه مرحله ای
احتیاجات تغذیه ای معمولا با سن طیور کاهش می یابد و به طور معمول در تغذیه مرغ گوشتی سه جیره: پیش دان، رشد دان و پس دان مورد استفاده قرار می گیرد. آنچه که اهمیت دارد این است که تغییرات در فرمول جیره نباید یکباره صورت گیرد. بلکه بهتر است تغییرات بطور مداوم در طول زمان باشد. اغلب کارخانه های سازنده خوراک طیور، جیره های گوناگونی جهت تامین نیازهای تغذیه ای طیور تولید می نمایند. هرچقدر تعداد جیره ها بیشتر باشد، پرورش دهندگان راحت تر می توانند جیره مناسب را با توجه به اهداف پرورشی و نیازهای تغذیه ای طیور انتخاب نمایند. عوامل مختلفی مانند مسائل اقتصادی، قانونی، ظرفیت کارخانه و هزینه های حمل و نقل باعث ایجاد محدودیت در تهیه فرمول های گوناگون می گردد. احتیاجات تغذیه ای براساس اهداف تولید، در سه جیره اصلی فرموله شده که تولیدکنندگان اغلب ترکیبی از آنها را مورد استفاده قرار می دهند.
1-14-جیره شماره1
جیره غنی با هدف دستیابی به افزایش وزن و ضریب تبدیل مطلوب می باشد. استفاده از جیره مذکور که جیره گرانی است، باعث افزایش چربی لاشه گشته و ضمننا ممکن است مشکلات متابولیکی را نیز به همراه داشته باشد.
1-15-جیره شماره 2
انرژی جیره شماره 2 کمتر از انرژی جیره شماره 1 بوده ولی میزان پروتئین خام و اسیدهای آمینه در حد مطلوب است. استفاده از جیره مذکور باعث کاهش میزان چربی لاشه و حداکثر رشد عضله سینه گشت، همچنین بر روی وزن و ضریب تبدیل اثر منفی دارد. ولی هزینه تغذیه برای تولید گوشت سینه در حد مطلوب خواهد بود.
1-16-جیره شماره 3
این جیره دارای مواد مغذی کمتر است که باعث وزن گیری کمتر و ضریب تبدیل بالاتر می شود. ولی ممکن است قیمت تمام شده مرغ زنده در حد مطلوب باشد.
1-17-عوامل تعیین کننده عملکرد جوجه های گوشتی
پیشرفت های حاصله درامر تغذیه واصلاح نژاد جوجه های گوشتی موجب افزایش سرعت رشد و کاهش دوره پرورش در دو دهه گذشته گردیده است به گونه ای که سن کشتار آنها از ۷۰ روز در اوایل دهه ۱۹۷۰ به ۴۰ روز در دهه۲۰۰۰ کاهش یافته است (زوبیر و لیسون، 1996). دراصلاح نژاد مرغ های گوشتی با استفاده ازتلاقی بین لاین های مختلف، آمیخته های تجاری (جوجه های گوشتی)متفاوتی تولید و به بازارعرضه می گردد. آمیخته های مختلف دارای توانائی های متفاوتی می باشند (سوزا و همکاران، 1994). عملکردهای ارائه شده در بولتن های منتشره ازسوی شرکت های تولیدکننده آمیخته های مختلف تحت شرایط خاص وطبق دستورالعمل (برنامه نوری، تراکم، تغذیه،دما) شرکت های مذکور بدست آمده است که بعضاً با دستورالعمل سایر شرکت ها متفاوت می باشد. همچنین عموماً پرورش دهندگان به تفاوت های موجود در برنامه های شرکت های مختلف توجه چندانی نمی نمایند. لازم است با انجام آزمایشاتی مقایسه ای چگونگی عملکرد آمیخته های مختلف در شرایط مشابه مورد بررسی قرار گیرد. مقایسه وعملکردآمیخته های مختلف ازسال۱۹۴۸درآمریکاصورت می گیرد (مرکلی و همکاران، 1980).

مطلب مرتبط :   تحقیق درمورد ویژگی های اجتماعی و نورپردازی

فصل دوم
بررسی منابع
2-1- ال- کارنیتین
بیش از پنج دهه است که جوجه های گوشتی به طور مستمر برای وزن بدن مورد عمل انتخاب قرار می گیرند. پیامد این عمل افزایش سرعت رشد و همچنین بهبود در راندمان غذایی می باشد. ولی عمل انتخاب به طور ناخواسته ای سبب افزایش چربی ذخیرهای در بدن، چربی محوطه بطنی، مشکلات پا و بیماری های متابولیکی چون سندروم مرگ ناگهانی و آسیت می گردد (بیوسی و همکاران، 2001). از طرف دیگر تقاضای مردم برای مصرف گوشت با چربی کم در حال افزایش می باشد (توری لی و همکاران، 1993). زیرا مصرف چربی بالا بخصوص چربی های اشباع شده در جیره غذایی انسان سبب افزایش بیماری های قلبی، عروقی، دیابت و سرطان های روده و سینه می گردد (مارسیانی و همکاران، 1991). بنابراین برای خنثی کردن بعضی از این پیامدها باید از طریق اصلاحات ژنتیکی اقدام نمود که متأسفانه نتایج آن در دراز مدت بدست می آید. از طرفی علاوه بر اصلاحات ژنتیکی باید به دنبال راه حل هایی کوتاه مدت، همچون بررسی فاکتورهای تغذیه ای و مدیریتی باشیم (بیوسی و همکاران، 2001). به نظر می رسد ال-کارنیتین به عنوان یک عامل تغذیه ای، نه تنها می تواند بر بهبود عملکرد تولیدی طیور گوشتی تاثیر گذار باشد بلکه موجب کاهش بعضی از مشکلات فوق می گردد (بورام، 1983). کارنیتین یک آمین چهارتایی است که به آسانی در آب حل شده و دارای دو ایزومر نوری ال و دی اس (هارمر، 2002). فرم ال آن به وسیله سلول های گیاهی، جانوری و میکروارگانیسم از دو اسید آمینه ضروری لایزین ومتیونین در یک پروسه ۵ مرحله ای که ویتامین C و B و همچنین عنصر آهن نقش دارند ساخته می شود. در حالیکه نوع دی آن در طبیعت وجود ندارد و به صورت شیمیایی سنتز می گردد که میزان آن در حیوانات بر حسب گونه، نوع بافت و وضعیت تغذیه ای متفاوت می باشد (بیوسی و همکاران، 2001). تنها فرم ال آن دارای اثر فیزیولوژیکی است در حالیکه نوع دی دارای اثراتی همچون اثر متقابل با پروتئین های حمل کننده نوع ال از خون به داخل سلول و همچنین محدود کردن آسیل ترانسفراز ال کارنیتین ( انتقال اسید چرب را به داخل میتوکندری امکانپذیر می کند) از طریق مهار کردن از نوع رقابتی می باشد (ادر و همکاران، 2002) فرم دی‐ ال یا راسمیک آن سمی بوده و هیچ اثر مفیدی برای بدن ندارد (کرتلی و مارکونی، 1990). ال کارنیتین علاوه بر ساخت با منشاء داخلی از طریق مواد غذایی مختلف (گیاهی و جانوری) وارد بدن می شود. میزان ال کارنیتین در منابع غذایی گیاهی و حیوانی متفاوت می باشد به طوریکه در منابع حیوانی میزان آن بیشتر از منابع گیاهی است و در چربی ها (گیاهی و جانوری) میزان آن صفر می باشد (کرتلی و مارکونی، 1990). ال کارنیتین دارای نقش های متعددی از جمله محافظت و تنظیم غشاهای سلول، افزایش ایمنی بدن، نقش متابولیکی و همچون نقش کاتالیتیکی می باشد. نقش اخیر که مهمترین عمل ال کارنینتین محسوب می شود باعث انتقال اسیدهای چرب بلند زنجیر (Long chain fatty acid) از سیتوپلاسم به داخل ماتریکس میتوکندری برای عمل بتا اکسیداسیون می گردد (بورام، 1983). نیاز به ال کارنیتین به دلیل بیوسنتز داخلی آن مدت زیادی مورد بررسی قرار نگرفت، اما مطالعات در طی سال های اخیر نشان می دهد که تحت بعضی از شرایط از جمله محدود بودن بیوسنتز ال کارنیتین در حیوانات جوان، مصرف جیره هایی با چربی بالا و دارای ال کارنیتین کم و همچنین جذب روده ای کم، افزودن آن به صورت مکمل به خوراک مصرفی ضروری به نظر می رسد (داس کیران و تتر، 2001).

دسته بندی : علمی