برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

بررسی متون
مطالعات انگلیسی
در مطالعه ای که در سال 2004 توسط Chen و همکاران (50) در تایوان بر روی 176 بیمار مبتلا به سرطان معده و 579 نفر گروه کنترل که از نظر سنی، جنسی و زمان بستری تطبیق داده شده بودند انجام شد، افراد پرسشنامه ای را در زمان بستری در ارتباط با وضعیت اقتصادی اجتماعی، سبک زندگی و سابقه سلامت پر کردند. میزان پاسخگویی 98% بود. نتیجه آنالیزها حاکی از اثر کم زخم معده در بروز آدنوکارسینوم در کاردیای معده بود (odds ratio = 0.8 با 95% فاصله اطمینان 0.5 تا 0.9). مشخص شد که هیچ گونه همراهی بین خطر سرطان کاردیای معده و سایر انواع بیماریهای معده وجود نداشت. همچنین افرادی که شرح حال خانوادگی سرطان معده داشتند از خطر بالاتری نسبت به افراد بدون سابقه خانوادگی برای ابتلا به این بیماری برخوردارند (CI 1.3-4.8 95% ، OR=2.5). محققان اشاره کردند که مطالعه آن ها شواهد بیشتری مبنی بر این مطلب یافته اند که بیماران با سابقه زخم دئودنوم احتمال پایینی برای ابتلا به کنسر کاردیاک معده دارند. آن ها همچنین اینگونه استنباط کردند که عفونت هلیکوباکتر پیلوری به تنهایی نمی تواند علت آدنوکارسینوم کاردیاک معده باشد. به علاوه این مطالعه پیشنهاد می کند که سابقه مثبت خانوادگی سرطان معده می تواند خطر بالای ابتلا به کنسر کاردیاک معده را پیش بینی کند.
در مطالعه ای که توسط Ohata و همکاران (51) در سال 2005 در واکایامای ژاپن انجام شد، با هدف ایجاد یک برنامه ی غربالگری موثر، 17647 مرد میانسال در طی یک دوره ی 7 ساله با استفاده از دو روش تست پپسینوژن سرمی و رادیوگرافی دیجیتال با باریوم بررسی شدند، تا کارایی این برنامه و سایر ویژگی های آن مورد آنالیز قرار گیرد. چهل و نه مورد سرطان معده تشخیص داده شد (شامل 88% موارد کنسر زودرس). میزان شناسایی 0.28% و ارزش اخباری مثبت 0.85% بود. تست پپسینوژن 63% موارد و رادیوگرافی دیجیتال 4/69% موارد را تشخیص دادند و هر دو تست با هم در 7/32% موارد مثبت شدند. هر دو روش دارای تأثیر تقریباً یکسان بوده و به میزان قابل ملاحظه ای موثرتر از غربالگری متداول با استفاده از فتوفلوروگرافی بودند. هر روش غربالگری زیرگروه کنسر معده به خصوصی را شناسایی کردند؛ تست پپسینوژن با کارایی بهتری کنسر زودرس کوچک بدون علامت با بافت شناختی نوع روده ای را شناسایی کرد، در حالی که رادیوگرافی دیجیتال باریوم در شناسایی کنسرهایی با ریخت شناختی زخمی و بافت شناختی نوع منتشر کاراتر بود. هزینه شناسایی یک کنسر بسیار پایین تر از غربالگری مرسوم بود. در حقیقت، این امکان وجود دارد که هزینه شناسایی یک کنسر را به هزینه ای قابل مقایسه با رزکسیون جراحی یک سرطان معده کاهش داد. محققان چنین نتیجه گرفتند که احتمالاً بتوان سیستم غربالگری کنسر معده با کارایی بالا را با ترکیب دو روش غربالگری نهادینه ساخت. چنین برنامه غربالگری می تواند در جوامعی سودمند باشد که خطر بالایی برای کنسر معده دارند.
در سال 2006، Miki و همکاران (48) در ژاپن متاآنالیزی برای بررسی حساسیت و اختصاصیت نتایج 42 مطالعه ی منفرد انجام دادند (27 مطالعه غربالگری برپایه جمعیت: تعداد = 296553 و 15 گروه انتخاب شده: تعداد = 4385). مقادیر حساسیت و مثبت کاذب جفت شده برای سطح پپسینوژن I ≤ 70 ng/ml و نسبت پپسینوژن I/II 3 ≤، دارای حساسیت 77% و میزان مثبت کاذب 27% بود. ارزش اخباری مثبت بین 77/0% و 25/1%، و ارزش اخباری منفی بین 08/99% تا 90/99% متغیر بود. بنابراین، تعریف تست پپسینوژن باید شامل نسبت پپسینوژن I/II باشد. افرادی که بر اساس سطوح پپسینوژن سرم دارای گاستریت آتروفیک وسیع هستند، تحت اندوسکوپی برای بررسی از نظر وجود کنسر معده قرار می گیرند. مححقان اشاره می دارند که ما باید تأثیر و مقرون به صرفه بودن سیستم غربالگری سرطان معده را با شناسایی گروه هایی که در خطر پایین هستند، همچنین افرادی که در خطر بالا برای ایجاد کنسر معده هستند، با استفاده از ترکیبی از بررسی تیتر آنتی بادی هلیکوباکترپیلوری سرم و میزان پپسینوژن I و II افزایش دهیم. آن ها نتیجه گرفتند که روش تست پپسینوژن می توند به عنوان تست غربالگری در افراد پرخطر مورد استفاده قرار گیرد، نه به عنوان ابزاری برای غربالگری سرطان در جمعیت کلان.
در بررسی که در سال 2006 در سنگاپور توسط Dan و همکاران (14) با هدف بررسی هزینه ها در صورت انجام غربالگری سرطان معده با اندوسکوپی انجام شد، افراد از جمعیت سنگاپور (با خطر متوسط) و دارای زیرگروههای با خطر متفاوت بررسی شدند. مقایسه بین دو گروه که در یکی افراد تحت برنامه غربالگری با اندوسکوپی هر دو سال یکبار قرار گرفتند و در دیگری بدون غربالگری انجام شد. آنالیز مقرون به صرفه بودن با استفاده از مدل مارکف انجام شد. داده ها از مطالعات مرتبطی که در بین سال های 1980 تا 2004 انجام شده بود به دست آمدند. نتایج نشان داد که غربالگری زیرگروههای با خطر متوسط تا بالای جامعه از نظر هزینه مقرون به صرفه می باشد. محققان پیشنهاد کردند که استراتژی های غربالگری هدف یافته برای کنسر معده باید مورد تحقیق قرار گیرد.
در مطالعه ای که در سال 2006 در ژاپن توسط Kunisaki و همکاران (52) انجام شد، 1050 بیمار در دو گروه با غربالگری (364 نفر) و بدون غربالگری (686 نفر) بررسی شدند. ویژگی های بیماران، نتایج درمان و عوامل تعیین کننده پیش آگهی بین دو گروه مقایسه شد. نتایج نشان دادند که تعداد بیشتری از بیماران غربالگری شده جوان تر و مرد بودند، تومورها در یک سوم میانی معده و از نوع ماکروسکوپیک سطحی بودند، اندازه کوچکتری داشتند و در مرحله پایین تری قرار داشتند. این افراد گره های لنفاوی متاستاتیک کمتر داشته و قابل برداشت توسط جراحی بودند. همچنین بقاء مرتبط با بیمار در گروهی که غربالگری شده بودند واضحا بهتر بود. غربالگری انبوه منجر به نتایج جراحی بهتری در بیماران مبتلا به سرطان معده زودرس یا پیشرفته ای شد که تحت رزکسیون curative قرار گرفته بودند. آنالیز multivariate نشان داد که غربالگری انبوه عامل پروگنوستیک مستقلی است، همانند عواملی چون عمق تهاجم، متاستاز به گره لنفاوری، سن و اندازه تومور. محققان چنین نتیجه گرفتند که غربالگری انبوه با استفاده از باریوم برای سرطان معده، سرطان را در مرحله اولیه شناسایی می کند و نتایج درمانی بهتری در پی دارد.
در بیرمنگام یک برنامه ی غربالگری افراد بالای 40 سال مبتلا به سوءهاضمه در سال 1990 توسط Hallissy و همکاران (38) انجام شد. در این مطالعه 2059 فرد بالای 40 سال که بعلت دیس پپسی ارجاع شده بودند، مورد ارزیابی قرار گرفتند. در 1992 بیمار، بیماری شناسایی شد (75%). پنجاه و هفت مورد سرطان معده داشتند که از این بین 36 مورد تحت رزکسیون بالقوه curative قرار گرفتند. پانزده مورد سرطان معده در مرحله زودرس داشتند. محققان چنین نتیجه گرفتند که ارزیابی بیماران مبتلا به سؤهاضمه بالای 40 سال در اولین ویزیت باعث بهبود تشخیص سرطان معده ی زودرس از 1% به 26% و میزان رزکسیون علاج بخش از 20% به 63% شود. آن ها بیان کردند که چنین رویکردی قابلیت کاهش مرگ و میر ناشی از سرطان معده را در جامعه دارد.
در سال 2013، Tata و همکاران سیستم امتیازدهی کوادران MARK را تهیه کردند. این ابزار امتیازدهی برپایه علایم بوده تا بیماران پرخطر برای سرطان معده از بیماران ارجاعی در مالزی که کشوری با بروز پایین سرطان معده است، انتخاب شوند (17). سیستم امتیازدهی کوادران مارک، شامل گروه هایی با توجه به سن، علائم هشدار تغییریافته، دیس پپسی و سابقه خونریزی گوارشی فوقانی بود. محققان نشان دادند که این سیستم میزان شناسایی سرطان معده را از 1% (998/10) به 8.6% (210/18) افزایش داد (p <0.0001). آن ها همچنین نشان دادند که به طور شگفت انگیزی، هرچند فقط از علائم هشدار (به عبارت دیگر آنمی، توده اپیگاستریک، استفراغ مداوم، کاهش وزن قابل توجه، دیس فاژی و سیری زودرس) که مطرح کننده سرطان پیشرفته هستند، به عنوان پارامتر استفاده کردند، توانستند پنج سرطان معده زودرس را شناسایی کنند. بیشترین امتیازات متعلق به دیس پپسی پایدار بیش از 2 هفته، خونریزی گوارشی ظرف کمتر از یکسال گذشته، دیسفاژی و سن بالای 50 سال بود. ارزش تشخیصی این پرسشنامه در شناسایی ضایعات پاتولوژیک 2/95% در مقابل 2/66% در روش روتین بوده است. این روش ضریب اطمینان بالای 75% داشته و برای شناسایی سرطان، ضایعات پیش سرطانی و ضایعات خوش خیم Odds Ratio معادل 98/10، 71/6، و 95/0 به ترتیب داشته (95 % CI) و وسیله ای مناسب برای تشخیص سرطان معده زودرس در بیماران علامت دار بوده است.
در سال 2000، Kubota و همکاران (53) مطالعه ای در ژاپن برای مقایسه ویژگی های بالینی=آسیبشناختی و نتایج جراحی در بیمارانی با سرطان معده بدون علامتی که توسط برنامه غربالگری شناسایی شده بودند با بیماران دارای سرطان علامتدار پرداختند. آن ها همچنین کارایی دو روش غربالگری (باریوم میل و اندوسکوپی) را مقایسه کردند. افراد مورد مطالعه شامل 196 بیمار مبتلا به سرطان معده بدون علامت شناسایی شده با غربالگری (گروه غربالگری) و 612 بیمار با سرطان معده علامتدار (گروه غربالگری نشده) بودند که در بین سال های 1979 تا 97 تحت درمان قرار گرفته بودند. تعداد 150 نفر از افراد غربالگری شده توسط مطالعه باریوم میل و 46 نفر از آنان با اندوسکوپی غربالگری شده بودند. بروز سرطان معده زودرس و میزان بقای 5 ساله بین دو گروه غربالگری شده و نشده به ترتیب برابر بود با 77% در مقابل 29 درصد (p<0.0001) و 81% در مقابل 44% (p<0.0001). به نظر رسید که توانایی مطالعه اندوسکوپیک در شناسایی سرطان های معده کوچکتر در مراحل اولیه نسبت به مطالعه باریوم میل بهتر باشد، هرچند تفاوت قابل توجه آماری از نظر میزان بقا بین دو روش غربالگری مشاهده نشد. محققان چنین نتیجه گیری کردند که غربالگری نقش مهمی در شناسایی سرطان معده در مراحل اولیه و کاهش بالقوه مرگ مرتبط با سرطان معده دارد. آن ها غربالگری با اندوسکوپی به عنوان بهترین روش توصیه کردند.
مطالعه ای توسط Parsonnet و همکاران (54) در سال 1996 برای تعیین مقرون به صرفه بودن و سودمندی غربالگری و ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری در افراد بالای 50 سال برای جلوگیری از سرطان معده انجام شد. تخمین خطرات و هزینه ها با استفاده از مرور گزارش های منتشر شده به دست آمد. نتایج نشان دادند که 11646000 فرد در آمریکا تحت غربالگری قرار گرفته و 4658400 نفر تحت درمان قرار گرفتند که هزینه این اقدامات 996 میلیون دلار بود. میزان مقرون به صرفه بودن برابر با 25000 دلار در سال به ازای نجات هر زندگی بود. مقرون به صرفه بودن به کارایی استراتژی جلوگیری از سرطان حساس بود. در مقادیر کارایی پایین (%10>)، برنامه غربالگری گران تر بود (بالای 75000 دلار به ازای نجات هر زندگی). در گروه های پرخطر مانند ژاپنی-آمریکایی، غربالگری و درمان کمتر از 50000 دلار به ازای نجات هر زندگی حتی در کارایی درمان 5% نیاز داشت. محققان چنین نتیجه گرفتند که غربالگری و درمان عفونت هلیکوباکتر در جلوگیری از سرطان معده بالقوه مقرون به صرفه است، به خصوص در جمعیت های پرخطر. آن ها قویاً انجام کارآزمایی های جلوگیری از سرطان را پیشنهاد کردند.
در سال 2006، Suzuki و همکاران (55) در ژاپن با ذکر این نکته که نسبت سرطان زودرس اولیه از 15% در طی دهه 60 تا 50% کنونی منجر به افزایش بقای 5 ساله بیماران مبتلا به سرطان معده از 40 به 70 درصد شده است، مطالعه ای با هدف تعیین این موضوع که آیا بیماران در زمان شناسایی سرطان علامتدار بودند و تعیین روش شناسایی تومور طراحی کردند. تداد کل 1226 بیمار در بین سال های 2001 تا 2003 با سرطان معده زودرس که در بیمارستان مرکز سرطان ملی توکیو تحت درمان قرار گرفته بودند، وارد مطالعه شدند. از بین این افراد 512 نفر علامتدار بوده و 714 نفر علامتی گزارش نکرده بودند. در بین افراد علامتدار 468 نفر (91.4%) در کلینیک های سرپایی معاینه شده بودند، 39 نفر (7.6%) در کلینیک های سنجش سلامت خصوصی و 5 نفر (1.0%) به وسیله غربالگری انبوه مورد معاینه قرار گرفته بودند. در کل، 91.6% از بیماران علامتدار مستقیماً تحت ازوفاگوگاسترودئودنوسکوپی قرار گرفتند. در بین بیماران بدون علامت، 320 نفر (44.8%) توسط کلینیک های سرپایی، 306 نفر (42.9%) توسط کلینیک های سنجش سلامت خصوصی و 88 نفر (12.3%) به وسیله غربالگری انبوه معاینه شدند. ازوفاگوگاسترودئودنوسکوپی، ارزیابی اولیه در 67.8% موارد و رادیوگرافی در 32.2% موارد بیماران بدون علامت بودند. محققان چنین نتیجه گرفتند که اکثر بیماران دارای سرطان معده زودرس خارج از برنامه غربالگری انبوه شناسایی می شوند و این نشان می دهد که جمعیت ژاپنی و پزشکان به خوبی از خطر سرطان معده و اهمیت شناسایی زودرس آگاهند. از اثر غربالگری انبوه سوء تعبیر شده است.
در مطالعه ای مورد-شاهدی که در سال 1994 توسط Pisani و همکاران (42) برای ارزیابی نتایج برنامه غربالگری برای شناسایی سرطان معده زودرس که از سال 1980 در ایالت تاچیرای ونزوئلا شروع شده بود، طراحی کردند. برنامه غربالگری با استفاده از فوتوفلوروگرافی اجرا شده بود. گروه مورد شامل 241 بیماری بود که در نتیجه سرطان معده در بین سال های 1985 تا 89 فوت کرده بودند. به ازای هر مورد، 10 شاهد انتخاب شد. پس از حذف معایناتی که در بازه زمانی 6 ماه قبل از تشخیص در گروه مورد انجام شده بودند، odds-ratio مرگ از سرطان معده برای افرادی که غربالگری شده بودند، برابر 1.26 بود و OR در زنان پایین تر از مردان بود: به ترتیب 0.77 در مقابل 1.52. نتایج نشانگر عدم کارایی این برنامه در کاهش میزان مرگ و میر ناشی از سرطان معده در این ناحیه داشت.
در مطالعه Fendrick و همکاران (56) در سال 1999، محققان اثرات بالینی و اقتصادی غربالگری هلیکوباکتر پیلوری با و بدون تست تأییدی را با عدم غربالگری برای سرطان معده را مقایسه کردند. نتایج مطالعات با استفاده از مدل مارکف مورد آنالیز قرار داده شد. ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری خطر سرطان را به اندازه کسانی که تابحال این عفونت نگرفته بودند، کاهش داد و هر دو استراتژی مداخله اچ پیلوری، میزان سرطان معده را کاهش داد و حداقل 12 سال عمر بیشتر در هر 1000 نفر بالای 40 سال در افرادی که تحت غربالگری شده بودند نسبت به آن هایی که غربالگری نشده بودند، نشان داد. آزمایش سرولوژیک اچ پیلوری بدون تأیید پس از درمان منجر به کمترین هزینه به ازای نجات سال از عمر اضافی شد (6264 دلار). محققان چنین نتیجه گیری کردند که غربالگری هلیکوباکترپیلوری بالقوه می تواند فواید سلامت مهمی با هزینه ای منطقی در کاهش خطر سرطان داشته باشد. محققان پیشنهاد کردند که مطالعات کنترل شده ای برای تأیید و اندازه گیری کمی اثر ریشه کنی هلیکوباکترپیلوری بر خطر سرطان معده انجام گردد.
مطالعات فارسی
در سال 1392، شکری شیروانی و همکاران (57) با ذکر این نکته که کانسر معده چهارمین سرطان شایع در جهان و دومین علت مرگ به سبب بدخیمی در دنیا می باشد، مطالعه ای با هدف مقایسه اطلاعات دموگرافیک، یافته های بالینی و یافته های آندوسکوپی بیماران مبتلا به اولسر معده با کانسر معده انجام دادند. این مطالعه مقطعی طی سالهای 1389 – 1384 روی کلیه بیمارانی که تحت آندوسکوپی فوقانی در بیمارستان شهید بهشتی بابل قرار گرفتند، انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، شاخص توده بدنی (BMI)، استعمال سیگار، مصرف اوپیوم، وجود عفونت (H.pylori)، یافته های بالینی مانند دیس فاژی، کاهش وزن، تهوع، استفراغ، دیس پپسی، کم خونی، خونریزی بخش فوقانی دستگاه گوارش و محل ضایعه در قسمت های مختلف معده با هم مقایسه گردید. از 961 نفر افراد مورد مطالعه 601 نفر مرد (5/62%) و 360 نفر زن (4/37%) بودند. میانگین سنی بیماران مبتلا به اولسر معده 1/17±9/53 سال و در کانسر معده 3/14±0/66 سال بود (001/0p< ) متوسط شاخص توده بدنی (BMI) بیماران با تشخیص اولسر معده در زمان تشخیص 58/4±97/24 و متوسط BMI بیماران مبتلا به کانسر معده در زمان تشخیص10/4±21/23 بود (001/0(p<. . شایعترین علائم به ترتیب درد اپیگاستر (58/44)، تهوع و استفراغ (2/15%)، دیسفاژی (7/8%)، کاهش وزن (8/8%) و خونریزی قسمت فوقانی دستگاه گوارش (1/23%) بود. محققان چنین اظهار داشتند که بر اساس نتایج این مطالعه یافته های بالینی برای تشخیص بیماران با سرطان اختصاصی نیستند و اتخاذ روشهایی برای غربالگری افراد در مناطق با شیوع بالای کانسر معده باید در اولویت پژوهشهای آینده باشد.
در مطالعه خدادوست و همکاران (58) در سال 1393، با در نظر گرفتن این موضوع که آگاهی از میزان بروز سرطان برای برنامه های پیش گیری و کنترل سرطان ضروری است و روش صید- بازصید برای کاهش سوگرایی و افزایش دقت برآورد بروز سرطان توصیه شده است، مطالعه ای با هدف برآورد میزان بروز سرطان معده با روش صید- بازصید با استفاده از داده های ثبت سرطان مبتنی بر جمعیت در استان اردبیل طراحی کردند. تمامی موارد جدید سرطان معده گزارش شده از سه منبع پاتولوژی، مستندات بیمارستانی و گواهی مرگ به مرکز ثبت سرطان مبتنی بر جمعیت استان اردبیل در سال های 1385 و 1387 به مطالعه وارد گردید. موارد مشترک بین منابع براساس تشابه نام، نام خانوادگی و نام پدر شناسایی شدند و در نهایت برآورد بروز توسط روش لگ خطی و با استفاده از نرم افزار آماری Stata 12 محاسبه شد. در مجموع 857 مورد جدید سرطان معده از سه منبع گزارش شدند. میزان بروز گزارش شده پس از حذف موارد تکراری برای سال های 1385و 1387 به ترتیب برابر با 35/3 و 32/5 درصدهزار نفر بود و میزان بروز برآورد شده برای این سال ها به وسیله روش لگ خطی به ترتیب 96/2 و 90/4 در صدهزار نفر برآورد شد. نتایج این مطالعه نشان داد که هیچ یک از منابع پاتولوژی، مستندات بیمارستانی و ثبت مرگ به تنهایی و یا در مجموع پوشش کاملی از موارد بروز سرطان معده را نداشته اند و با استفاده از روش صید- بازصید می تواند میزان بروز دقیق تری را برآورد نمود.
مهرابی و همکاران (59) در سال 1393، با بیان این نکته که تومورهای توپر در سیر تکاملی خود دارای مراحل دیسپلازی، سرطان درجا، رگزایی (آنژیوژنز)، تهاجم و متاستاز می باشند و در این روند قطعات پپتیدی با توانایی مهار رگزایی (آنژیواستاتین) تولید می گردد که به دلیل وزن مولکولی پایین در ادرار بیماران فیلتر می شوند، مطالعه ای با هدف بررسی امکان تشخیص اولیه آدنوکارسینومای معده در افراد بیمار با به کارگیری قطعات پپتیدی فیلتر شده در ادرار برای ارائه یک روش غیره تهاجمی و بی خطر انجام دادند. نمونه های اتفاقی ادرار 20 بیمار مبتلا به آدنوکارسینومای معده با روش الیزا مستقیم ساندویچی (Sandwich Direct ELISA) بهینه سازی شده برای تشخیص قطعات آنژیواستاتینی در مقایسه با 20 شاهد سالم ارزیابی گردید. نتایج حاصل در آزمون آماری T-test با سطح اطمینان 95 درصد (P value< 0.05) ارتباط معنی داری را بین آدنوکارسینومای معده و وجود قطعات آنزیواستاتینی در ادرار نشان داد که کاملاً با نتایج آزمایشات آسیب شناسی بیماران مطابقت داشت. مقایسه نتایج این مطالعه نشان داد با یافتن قطعات آنزیواستاتینی در ادرار بیماران می توان روشی غیرتهاجمی و بی خطر جهت تشخیص اولیه آدنوکارسینومای معده در افراد مشکوک ابداع نمود که قبل از روش های تهاجمی (آسیب شناسی) قابل انجام است اما لازم است مانند هر روش غربالگری دیگر با آزمایشات تکمیلی تایید گردد.
سید نجات حسینی و همکاران (60) در سال 1386 با در نظر داشتن این نکته که در کشور های در حال توسعه تشخیص سرطان معده در مراحل ابتدائی معمولا از طریق غربالگری صورت گرفته و میزان بقای 5 ساله پس از عمل جراحی به 86 % رسیده است و همچنین با توجه به اینکه در ایران، اگر چه بیماران دارای علائم گوارشی طولانی مدت بوده ولی تحت آندوسکوپی زودرس قرار نگرفته، و در مراحل پیشرفته سرطان مراجعه می نمایند، مطالعه ای جهت تعیین وضعیت زمان تاخیر از زمان شروع علائم تا زمان انجام جراحی پایه ریزی کردند. این مطالعه بر روی 63 بیمار مبتلا به کانسر معده بستری در مراکز آموزشی، درمانی ولی عصر و شفیعه زنجان در سالهای 84- 1383 انجام گرفته و پرسشنامه ای شامل اطلاعات اولیه از بیماران اخذ و زمانهای مراجعه به بخش های مختلف از بدو ورود بیمار به واحد آندوسکوپی تا زمان جراحی در فرایند کار ثبت و جهت مقایسه بین گروهها از آزمون آماری Mann-Whitney با استفاده از نرم افزار آماری SPSS استفاده شده است. از 63 بیمار، 48 بیمار (2/76 %) مرد، 43 بیمار (3/68 %) روستائی بودند. شایعترین محل کانسر معده در کاردیا 31 بیمار ( 2/49 % )و شایعترین علامت درد شکم 28 نفر (4/44 %) بوده است. میانه زمان تاخیر از شروع علائم تا جراحی 96 روز که در آن تاخیر بیمار 8 روز ، تاخیر پزشک عمومی 57 روز، تاخیر از اندوسکوپی تا انجام پاتولوژی 12 روز و از پاتولوژی تا عمل جراحی 7 روز بوده است. محل اقامت ، داشتن تحصیلات، درآمد و جنس تاثیری در زمانهای تاخیر نشان نداد. تاخیر از مراجعه تا اندوسکوپی و تاخیر از اندوسکوپی تا تائید پاتولوژی بیش از حد انتظار بوده است. نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که آموزش برنامه غربالگری جهت ارجاع به موقع بیماران توسط پزشکان خانواده برای انجام اندوسکوپی زودرس ضروری به نظر می رسد. محققان پیشنهاد کردند که برای کاهش این زمان همکاری واحدهای آموزشی پزشکی، واحدهای بیمارستانی، واحد پاتولوژی و فراهم نمودن امکانات مناسب بیمارستان باید مورد توجه قرار گیرد.
مواد و روش ها
جامعه مورد مطالعه
بیماران شامل دو گروه 60 نفره بودند. گروه اول شامل افراد مبتلا به سرطان معده شناخته شده از بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شفا که به تشخیص قطعی رسیده بودند، انتخاب شدند. گروه دوم، شامل بیماران غیر مبتلا به سرطان معده از مراجعین با علائم سوء هاضمه ای که از طریق انجام آندوسکوپی و بیوپسی عدم علائم ابتلاء آنها به سرطان معده مشخص گشته بود، به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند.
معیارهای ورود به مطالعه در گروه سوء هاضمه:
سن بالای 20 سال
دسته بندی : علمی