برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

طی تحقیقی اثر ضدقارچی اسانس anise, boldus, peppermint, organo بر علیه قارچ آسپرژیلوس فلاووس و پارازیتیکوس مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که اسانس anise و boldas که از تجمع AFB1 و peppermint و organo از تولید آفلاتوکسین نوع B1 به طور کامل جلوگیری کردند (Bluma et al.,2008).
در سال 2008 اثر ضدقارچی و ترکیبات شیمیاییاسانس مریم گلی مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که حداقل غلظت قارچکشی برای Penicilium و Aspergillusو Fusarium و Trichoderma viride 25 میکرولیتر بر میلیلیتر و برای گونههای Mucor mucedo و Aspergillus viride 15 میکرولیتر بر میلیلیتر و برای Candida albicans 10 میکرولیتر بر میلیلیتر است و فعالیتبازدارندگی قارچی و قارچکشی این اسانس در برابر Cladasporium cladosporioids و Trichaphyton menthagraphytes به ترتیب 5/2 و 5 میکرولیتر بر میلیلیتر است (Dzamic et al., 2008).
اسانس انیسون و لیموترش و نارنگی بر ضد قارچهای مولد کپک مانند آسپرژیلوس نایجر در سال 2007 توسط ماتان و همکاران بررسی شد. اسانس در غلظتهای 20 تا 200 میکرولیتر بر میلیلیتر در 5 میلیلیتر محیط کشت بیست سوکروز درون لوله آزمایش به مدت 3 روز در دمای 30 درجه سانتیگراد بررسی گردید. حداکثر غلظت مهار کنندگی اسانس لیمو 140 میکرولیتر بر میلیلیتر و نارنگی 180 میکرولیتر بر میلیلیتر برای آسپرژیلوس نایجر گزارش شده است (Matan et al., 2008).
در سال 2008 اثر اسانس گیاهان مختلف افسنطین، درمنه2 ساله، آرتمیزیا یا کاناپورش، ترخون، آرتمیزیا از
خانواده کمپوزیته را بر روی 10 میکروارگانیسم مهم از جمله قارچ آسپرژیلوس نایجر، باکتریها، مخمرها، درماتوفیت بررسی شد. غلظتهای مورد بررسی برای هر گیاه متفاوت انتخاب و بررسی شده و مهار رشد برای آنها گزارش شد (Kurvashi et al ., 2008).
در آزمایشی عصاره متانولی برگهای Sida Cordifolia, Tinospora Cordifolia, Acacia nilotica,Withania Somnifer,Ziziphus mauritiana وقتی با عصارههای ریشه و پوست درخت مقایسه شدند، فعالیت ضد قارچی چشمگیری را برعلیه قارچهای gillus flavusAsper ،Dreschlera turcica نشان دادند. عصاره برگ و پوست درخت A cacia nilotica فعالیت ضد قارچی چشمگیری را بر علیهA. flavus نشان داد، همچنینTinospora condifolia , Ziziphus mauritiana فعالیت ضد قارچی چشمگیری بر علیه D.tureica نشان دادند (Mahesh et al., 2008).
جهت بررسی اثر ضدقارچی آویشنشیرازی و آویشنکرکی از طریق مهار رشد قارچ آسپرژیلوسپارازیتکوس و نتایج نشان داد حداقل غلظت مهاری برای هر دو گونه اسانس آویشن ( 250 ppm) بود و حداقل غلظت فعالیت قارچکشی برای آویشنکرکی (600 ppm) و آویشنشیرازی (750 ppm ) است. این دو اسانس از طریق دارا بودن هشت ترکیب یکسان هستند (Fakor etal., 2007).
طی مطالعهای که توسط Thanaboripat در سال 2007 انجام شد اثر 16 اسانس مورد بررسی قرار گرفت که نتایج به دست آمده نشان داد که غلظت اپتیمم برای بازدارندگی رشد قارچ در اسانس دارچین و اسطوخودووس 50% و در White wood 5625/1% است که اسانس White wood25% رشد قارچآسپرژیلوس را به مدت 28 روز متوقف میکند (Thanabovipat et al., 2007).
Viuda martos و همکاران در سال 2007 نشان دادند که اسانس آویشن باعث کاهش رشد میسلیومهای A. flavus در مقادیر 2،4،6 و همچنین مهار رشد در 8 میلیلیتر میشود Viuda – Martos et al., 2007)). در سال 2007 کومار اسانس قسمتهای مرطوب مختلف 18 گیاهمعطر شامل برگ رزماری و آویشن و ریزومهای زنجبیل و بذرهای زیرهسیاه برگهای نعناع و درمنه و برخی از گیاهان دیگر و اثرات آن را بر روی پاتوژن گیاهی آسپرژیلوس نایجر در محیط زاپکس در غلظتهای 0010، 50، 100، 500، 1000 میلیگرم بر میلیلیتردرون ظروف پتری که به مدت 7 روز در دمای 28 درجه قرار گرفته شده بود بررسی گردید و مهار رشد معنیداری از غلظت 500 و بالاتر پیدا شد (Kumar et al ., 2007).
طی تحقیقی فعالیت ضدقارچی اسانس Thymus capitellatus مورد بررسی و نتایج نشان داد که حداقل غلظت بازدارندگی برای گونه قارچ dermatophyte 25/1-32/0 میکرولیتر بر میلیلیتر مربوط به نوعی ماده به نام 1-8-cineole/linalyl acetate linalool میباشد (Salgueiro et al., 2006).
در آزمایشی اثر ضد قارچی اسانس Mentha spicata . var. Mss-5 مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که در غلظت 1100 پی پی ام رشد قارچ Aspergillus ochraceus و در غلظت 1000 پی پی ام رشد قارچ Penicilium digitatum و در غلظت 700 پی پی ام رشد قارچ alternate Alternaria را متوقف کرد که با روش اندازهگیری وزن خشک این غلظتها تعیین گردید (Yadav et al., 2006).
نتایج بررسی اثر اسانسهای طبیعی آویشن و زنیان بر جلوگیری از رشد قارچ A.parasiticus بر پسته حاکی از موثر بودن این دو اسانس در غلظت 200 و 300 میکروگرم بر لیتر بر این قارچ بود. علیرغم دارا بودن مقدار بیشتر ترکیب ضد میکروبی تیمول و نیز غلظت استفاده بالاتر در اسانس زنیان نسبت به آویشن/اسانس آویشن در مقادیر یاد شده بهتر توانست رشد قارچ را کنترل نماید که به نظری میرسد به علت وجود اثر سینرژیستی ترکیبات فنلی دیگر نظیر کارواکرول علاوه بر تیمول باشد (Mehraban et al., 2005).
تامسون در مطالعهای تکنیک قارچ ایستایی اسانس را ارائه داده است ( Thamson,1989).
طی تحقیقی اثر ضدقارچی سه عصاره سیر، میخک و هویچ بر رشد A. flavusو تولید آفلاتوکسین در پنج غلظت مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که سیر و میخک با غلظت 100 میکرولیتر بر میلیلیتر بیشترین کاهش سطح آفلاتوکسین از 94/5 میکروگرم بر میلیلیتر به 15/0 میکروگرم بر میلیلیتر و 06/0 میکروگرم بر میلیلیتر را داشت و هویچ با غلظت 20 میکروگرم بر میلیلیتر سطح آفلاتوکسین از 94/5 میکروگرم بر میلیلیتر به 03/0 میکروگرم بر میلیلیتر کاهش داد و سیر بیشترین اثر ضدقارچی را در برابر A.flavus از خود نشان داد (Thavaboripat et al., 1997).
2-2 مروری بر مطالعات انجام شده در ایران
در مطالعه ای تأثیر تعدادی از عصاره گیاهی بر رشد دو گونه از قارچ A. flavus و fumigates بررسی و نتایج نشان داد که در موردA. flavus بعد از نیستامین، عصارهآبی شوید، آویشن و گشنیز اثرات ضدقارچی بیشتری نسبت به عصارهآبی گل محمدی دارند. در موردA. fumigatus بعد از نیستامین موثرترین عصاره به ترتیب شامل عصارهآبی شوید، آویشن، گلمحمدی و گشنیز است ( یحییآبادی و همکاران، 1390).
طی تحقیقی اثر ضدباکتری اسانسهای گیاهی بررسی و نتایج نشان داد که در بازداری از رشد باکتری Xap، اسانس نعناع، مریمگلی، زیره، کاکوتی، زنیان با میزان بازدارندگی 3/6، 17/6، 77/5، 57/5، 77/4 سانتیمتر بالاترین میزان بازدارندگی و بومادران، گشنیز، گلپر، عصاره مریمگلی کمترین رشد را از خود نشان دادند (محمودی و همکاران، 1389).
اثر اسانس گیاه آویشنشیرازی در مهار رشد جدایهای Fusarium graminearum و کاهش تولید داکسینیوالنول مورد بررسی قرار گرفت نتایج نشان داد که در غلظت آویشنشیرازی به میزان 2/97 درصد سبب کاهش تولید داکسینیوالنول گردیده است (فراهانی، 1389).
در آزمایشی اثر ضدمیکروبی اسانسهای آویشن، مرزنجوش، اکالیپتوس بر باکتری اشرشیاکلی، سالمونلاتیفیموریوم و قارچ A. flavus و نایجر مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که اسانس آویشن، مرزنجوش از اسانس اکالیپتوس اثر ضدمیکروبی بیشتری دارد و در روش انتشار در آگار قارچها در مقایسه به باکتری و آسپرژیلوس نایجر از فلاووس نسبت به اسانس گیاهی حساستر بود. اسانسها بر قارچها اثر مهاری دارند و اثر قارچکشی اسانس گیاهی از اثر باکتریکشی آنها ضعیفتر است (محبوبی و فیض آبادی، 1388).
بررسی تأثیر عصارهالکلی آویشنشیرازی در جلوگیری از رشد قارچ A. flavus بر روی مغز پسته نشان داد که حداقل غلظت مهاری رشد عصاره آویشنشیرازی بر روی A. flavus 90 پیپیام از غلظت 30% عصارهالکلی تعیین شد. عصارهالکلی آویشنشیرازی به مقدار 250 پیپیام در ترکیب پوشش پروتئین آبپنیر در مغز پستههای سترون به طور کامل از رشدA. flavus بر روی این مغزها جلوگیری نمود (جوانمرد و رمضان، 1388).
بررسی میزان تأثیر اسپورها و میسلیوم های قارچ A.flavus رشد کرده روی مغز پسته نشان داد اختلاف معنیداری در تولید آفلاتوکسین موجود در پسته شسته شده و شسته نشده میباشد با شست و شوی اسپورها و میسلیومهای رشد کرده در سطح مغز پسته آفلاتوکسین تولید شده در مغز پسته کاهش مییابد (محمدی مقدم و همکاران، 1388).
در بررسی گندمی و همکاران که اثر بازدارندگی اسانس آویشنشیرازی بر رشد A. flavus را مطالعه نمودند مشخص شد که تمامی غلظتها اثر معنیداری بر رشد و اسپورزایی قارچ دارد (p %5) و میزان MIC و MFC به ترتیب 400 و 1000 (ppm) به دست آمد. اثر اسانس بر اسپورزایی بیشتر از رشد میسلیوم بود (گندمی و همکاران، 1387).
اثر اسانس گیاه آویشن روی قارچ Aspergillus flavusبررسی و نشان داده شد که با اضافه کردن اسانس به محیطکشت در هر پتری تماس مستقیم اسانس به نسبت 600 و 900 میکرولیتر در لیتر روی رشد کلنی قارچ، Aspergillus flavus حداکثر فعالیت ضدقارچی را داشته است (زارع و همکاران، 1385).
تحقیقات امیدبیگی و همکاران در سال 2007 نیز نشان داد که عصارهروغنی آویشن، میخک، مرزه توانایی مهار رشد قارچ A. flavus در محیطکشت مایع و آویشن و مرزه قویترین اثر مهاری را به ترتیب با 350، 500 پیپیام نشان دادند (امیدبیگی و همکاران، 2007).
در مطالعهای دیگر که پراشانتکومار (Prashanth Kumar, 2006)انجام داد، اثر عصاره 61 گونه گیاهی متعلق به 33 تیرهی مختلف گیاهی، بر روی 14 گونه مختلف باکتری و قارچ در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه اثرات ضدباکتریایی و قارچترکیبهای ثانویهی موجود در اغلب گونههای گیاهی را تأیید میکند (قاسمی، 1389).
دسته بندی : علمی