برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

طبقه بندی دیگری توسط استگلیتز و هین (2007) صورت گرفت که به صورت خلاصه در شکل
زیرنشان داده شده است :

نمودار 2-7 : طبقه بندی انواع نوآوری ( همان منبع )
طبقه بندی دیگری نیز توسط رولی و همکاران (2011) انجام شد که نوآوری را به 4 نوع دسته بندی می کند و مطابق شکل زیر شامل نوآوری محصول ، نوآوری فرایند ، نوآوری مکان و نوآوری در دیدگاه غالب می باشد :

نمودار 2-8 : طبقه بندی رولی و همکاران از نوآوری ( گرایلی نژالد ، 1390، 25)
2-14 -2 مراحل نواوری :
چرخه ی نواوری و مراحل آن به صورت زیر نشان داده شده است : بخش اول این مدل ) ترکیب فرآیند نوآوری ( به نقش مدیریت کارآفرین ارتباط دارد که مستقیماً بر کار تک تک افراد نظارت داشته و بر کل پروژه نیز اثر می گذارد . مدیر کارآفرین، همچنین بطور غیر مستقیم ) که با نقطه چین در نمودار نشان داده شده است ( در مرحله اجرا و راهکارهای اثر بخش تولید موثر است .

نمودار 2-9 : مراحل نوآوری ( ربیعی ، 1388 ، 15 )
سطح انفرادی اهمیت حیاتی برای رسیدن به نوآوری دارد و اساساً افراد داخل هر سازمان ، کار توسعه را انجام می دهند. در سطح انفرادی داشتن تخصص های مختلف، همچنین دانش اساسی و زمان بیشتر برای پرورش متقابل عقاید مفید است . امیبل ( 1998 ) در دیدگاه مشابهی بحث می کند که نوآوری، نتیجه خلاقیت است . همچنین محصول نو و عقاید مفیدی که توسط افراد در گرو ه های کوچک کاری شکل می گیرد به عنوان خلاقیت تعریف شده است (ربیعی ، 1388 ، 16) .
مدیرکارآفرین بر بهره گیری از گر و ه های مختلف که اعضای آن از بخش های متفاوت سازمان هستند تأکید می کند.زیرا مقادیر و تنو ع اطلاعات برای بهبود فرآیند توسعه مفید است .
به علاوه، داشتن ارتباطات وسیع، فرصت های یادگیری از دیگران را بالا می برد و همچنین احتمال داشتن روابط غیررسمی در سازمان را افزایش می دهد؛ انتظار می رود که این امر در موفقیت سازمان مفید باشد. نقش ارتباطات درونی / بیرونی بر فرآیند اجرا و در نهایت نوآوری موثر است ( همان منبع ) .
2-15 ریسک پذیری :
واژه خطر یا ریسک در ادبیات به معنای جسارت داشتن یا بروز رفتار یا تمایل به اقدام در جهتی با آینده ای نامعلوم است به نحوی که نمی توان نتایج آن را با اطمینان تشخیص داد . حداقل در بروز نتیجه دوگانه آن، یکی از نتایج احتمالی برا ی فرد بسیارمفیدو سودمند و دیگری کاملا زیان بار یا ترسناک خواهد بود ( محمودی ، 1388 ) .
خطرپذیری یکی از ابعاد اصلی کارآفرینی در سازمان ها است و به عبارت دیگر خطرپذیری همان گرایش سازمان به انجام فعالیت هایی است که نتیجه ی آن تا حد زیادی نامشخص باشد ( زهرا و کووین ،1995 ) .
بنابراین خطرپذیری در سازمان باید به عنوان یک تصمیم مثبت در فرهنگ سازمانی جای گیرد و مدیران سازمان ها، باید کارکنانی را که ریسک های حساب شده انجام می دهند تشویق نمایند. در این
زمینه سازمان باید زمینه ی مناسب را برای انجام پروژه های آزمایشی کوچک فراهم سازد ( کوراتکو وهمکاران ، 1991 ) .
خطرپذیری جزء لاینفک فعالیتهای کارآفرینی است ( زالی و همکاران ؛ 1386 ) .
نتیجه مطالعه بروک هاوس ( 1980 ) در خصوص 31 نفر کارآفرین نشان می دهد که اکثر کارآفرینان سه ماه قبل از انجام مطالعه مزبور، کار برای کارفرما را رها کرده و در زمان مطالعه، خود صاحب یک فعالیت مخاطره آمیز بود ه اند.
همه کارآفرینان واقعی، تمایل به ریسک پذیری داشته، از تحمل ابهام بالایی برخوردار هستند . برای مثال ، ارنستو اشمیت می گوید : ” هنگامی که من شغلم را ترک کردم، برای 4 ماه هیچ درآمدی نداشتم. من می باید برای کسب و کار جدیدم وام می گرفتم و فکر می کردم که میز کارم را نیز بفروشم. من باید پول فراهم می کردم ” .
ریسک پذیری بیانگر آن است که اعضاء تا چه اندازه به اتخاذ ریسک های معقول در تمامی سطوح سازمانی متعهدند و این که اعضاء معتقد باشند موفقیتها و نیز شکستهای هوشمندانه باید بی پاسخ نمانند ( اسمعیلی گیوی و همکاران ، 1388، 7 ) .
ریسک پذیری عبارت است از حدی که در آن مدیران تمایل دارند تا متعهد به کارهای پر خطر گردند؛ همان کارهایی که احتمال شکستهای هزینه بر را دارند (گولرو گوربوز و ساینم ایکول ؛ 2009 ) .