برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

جدول 5-7- متوسط درصد تلفات کنه هیالوما مارجیناتوم پس از قرارگیری در غلظت های مختلف قارچ های مورد مطالعه 38
جدول 5-8- متوسط کنه های زنده مانده پس از آلودگی با قارچ های مورد مطالعه در غلظت های مختلف
38

فهرست شکل ها
عنوان صفحه
شکل 2-1: روند استقرار یک عفونت قارچی در یک بی مهره 22
شکل 5-1: کلنی قارچ های مختلف مورد مطالعه 40
شکل 5-2: مشاهده ماکروسکوپی رشد میسیلیوم های قارچی بر روی کنه هیالوما مارجیناتوم 42

فصل اول
مقدمه
بیشترگونه های آکارین نه تنها برای انسان تاثیر زیان آوری ندارند، بلکه بسیاری از آنها به عنوان شکارچی و تجزیه کننده به مدیریت اکوسیستم کمک می کنند. به هر حال هنوز گونه های زیادی از آکارین ها هستند که هم به صورت مستقیم و هم از طریق آسیب زدن به محصولات کشاورزی و دام ها تاثیر منفی برای انسان دارند. برخی از آنها از دیدگاه پزشکی، دامپزشکی و کشاورزی به عنوان آفت مطرح می باشند[5].
در گروه بند پایان، کنه ها مهم ترین ناقل اجرام بیماری زا محسوب می شوند. دارای دوره زندگی طولانی بوده و مقدار زیادی از میزبان خون خواری نموده و قادرند با شرایط محیطی خود را وفق دهند. از طریق نقل و انتقال دام به مسافت های طولانی انتشار می یابند. پاره ای از اجرام بیماری زا قادرند از طریق تخم کنه به نسل بعدی انتقال یابند. از طرفی استراتژی های کنترل کنه ها تا حد زیادی بر اساس استفاده مکرر از سموم شیمیایی مثل سموم ارگانوفسفره و کاربامات ها است. مشکلات کنترل بند پایان انگلی حیوانات از طریق سموم شیمیائی شامل مقاومت در برابر سموم، بقایای سموم در تولیدات دام و خطرات بهداشتی آن برای انسان و هم چنین اثرات مخرب زیست محیطی سموم شیمیائی و تداخل آنها با سموم گیاهی و صرف هزینه های ریالی و ارزی برای واردات سموم و تهیه مواد اولیه سموم می باشد که روش کنترل زیستی را دارای جایگاهی خاص و ممتاز نموده است[1]. در سالهای اخیر کنترل زیستی انگها از جمله بند پایان به عنوان یکی از روش های جایگزین استفاده از سموم مورد استقبال تعداد کثیری از محققان انگل شناسی قرار گرفته است. مرور تحقیقات انجام شده از شروع قرن بیستم تا سال 1999 در مورد مقایسه اثر باکتری ها، قارچ ها، عنکبوت ها، مورچه ها، سوسک ها، جوندگان ، پرندگان و سایر عوامل کنترل بیولوژیک بر کاهش جمعیت کنه ها نشان می دهد که مهم ترین این عوامل کنترل کننده، برخی از قارچ ها از جمله جنس Metarhizium می باشند[12،6]. در این راستا دسته ای از موجودات حائز اهمیت در کنترل زیستی بندپایان، قارچ ها هستند و استفاده از قارچ ها در کنترل کنه ها در دهه های اخیر شدت بیشتری گرفته است. تا کنون در سطح جهان اثرات انتوموپاتوژنیک قارچ ها ازجمله متاریزیوم آنیزوپلیه بررسی گردیده است و تاثیر برخی از سویه های آنها بر مراحل سیر تکاملی از جمله تخم، نوزاد و بالغ برخی کنه ها تائید گردیده است] 12[.
کنترل بیولوژیک دارای برخی مزایا نسبت به دیگر روشهای کنترل آفات به ویژه آفت کش های شیمیائی است. این روش برای کاربر و محیط ایمن است، پس ماند ندارد و به مراتب مقرون به صرفه تر است. معمولا پایدار است، نیاز به اقدام مجدد و مداوم مثل چیزی که در مورد استفاده از آفت کش ها لازم است ندارد و در بسیاری موارد به راحتی اجرا می شود. مزیت دیگر این که عوامل بیولوژیکی اغلب میزبان بسیار اختصاصی دارند[14].
بزرگترین عیب کنترل بیولوژیک این است که اغلب کند است. اگر جمعیت یک آفت در حال حاضر در سطح ضرر اقتصادی باشد، آفت کش های شیمیائی پاسخ خیلی بهتری می دهند و برنامه دقیق برای موفقیت کنترل بیولوژیک ضروری است. عیب دیگر این که عوامل کنترل بیولوژیکی انگل را کاملا ریشه کن نمی کنند زیرا حیات خودشان به میزبان وابسته است. به هر حال کنترل بیولوژیکی ممکن است با دیگر روشهای کنترل آفات همراه شود. عیب دیگر این که ممکن است تداخل با سموم به وجود آید. یعنی این که عامل کنترل بیولوژیک روی گیاه یا حشره مطلوب تغذیه کند. دقت در انتخاب عامل کنترل می تواند این مشکل را به حداقل برساند[14].
قارچ های پاتوژن بندپایان به طور کلی در یک گروه بزرگ به نام قارچ های انتوموپاتوژن طبقه بندی می شوند. 750 گونه قارچ در 56 جنس شناخته شده اند که برای بندپایان پاتوژن یا انگل هستند[15]. برخی از قارچ های انتوموپاتوژن و نیز برخی ویروسهای انتوموپاتوژن به دلیل ایجاد مرگ و میر بالا، به عنوان تنظیم کننده های طبیعی در جمعیت میزبان عمل می کنند.[16].
قارچ های انتوموپاتوژن معمولا میزبان خود را از طریق اسپورهای اختصاصی آلوده می کنند. به کوتیکول حمله کرده، تکثیر شده و با ترشح آنزیم هایی نظیر پروتئاز و لیپاز، در آن نفوذ می کنند. نفوذ قارچ در هموسل و بافت های نرم میزبان توسعه می یابد و معمولا مرگ در سه تا ده روز بعد از آلودگی به دلیل دهیدراسیون، محرومیت غذائی، آسیب های مکانیکی و عمل سموم رخ می دهد. در شرایط مطلوب اسپورزائی قارچ روی لاشه توسعه می یابد و عفونت را در جمعیت میزبان تسهیل می کند و سیکل بیماری ادامه می یابد[17].
قارچ های انتوموفتورال (Entomophthoral) سازگاری بیشتری به سیکل زندگی میزبان نشان می دهند، در حالی که قارچ های میتوسپوریک (Mitosporic) بیشتر تمایل دارند به صورت فرصت طلب عمل کنند[18]. اعضای قارچ های انتوموفتورال و میتوسپوریک می توانند برای کنترل حشرات و جرب های آفت از طریق تلقیح در محیط استفاده شوند[19]. قارچ های میتوسپوریک برای استفاده به عنوان آفت کش مناسب ترند زیرا تولید انبوه آنها راحت تر از قارچ های انتوموفتورال است[20].
کنه های هیالوما (Hyalomma) در مناطق گرمسیری، مرطوب و آب و هوای خشک در ناحیه گرمسیری آفریقا و نواحی جغرافیائی مناطق قطبی دنیای قدیم و نواحی شرقی یافت می شوند. این کنه ها به محیط های خشک و نواحی دارای رویش گیاهی کم، عادت دارند. در اطراف آشیانه پستانداران یا جایگاه دامها زندگی می کنند. بر روی طیف وسیعی از پستانداران شامل گاو، شتر، گوسفند و بز خون خواری می کنند[2]. مراحل نابالغ بر روی جوندگان کوچک مثل موشهای ژربیل و خرگوش های صحرائی خون خواری می نمایند. کنه های هیالوما سیر تکاملی، دو و سه میزبانه دارند و بعضی از گونه های آنها بسته به نوع میزبان بین حالت دو و سه میزبانی متغیر هستند، طول مراحل سیر تکاملی ، به ویژه پوست انداز ی نوچه ها آن قدر به طول می انجامد که کنه بتواند در طول زمستان های خشک و سرد زنده بماند. در انسان چندین گونه از این کنه ها ویروس تب خونریزی دهنده کریمه – کنگو را منتقل می کنند و چندین گونه آنها عامل تیفوس کنه ای یعنی ریکتزیا کونوری (Rickettsia conorii ) را انتقال می دهند. عامل تب کیو یعنی کوکسیلا برونتی (Coxiella burneti) نیز ممکن است به وسیله کنه های هیالوما منتقل شود. در دام های اهلی خون خواری این کنه ها بر روی پا یا نواحی اطراف مقعدی میزبان به ناتوانی دام منجر می شود. ریکتزیا ارلیشیا بویس (Rickettsia ehrlichia bovis) که عامل ارلیشیوز گاو می باشد به وسیله کنه هیالوما منتقل می شود. چندین گونه هیالوما، گونه های مختلف بابزیا را که بیماری بابزیوز را در سگ ها و اسب ها ایجاد می نماید، منتقل می کنند. بسیاری از گونه های هیالوما قادرند گونه هائی از انگل تیلریا (Theileria) را منتقل کنند. برای مثال انگل تیلریا آنولاتا (Theileria annulata) که عامل تیلریوز گرمسیری گاوان می باشد توسط این کنه منتقل می شود [2]. بررسی حاضر می تواند برای اولین بار در کشور اثرات استفاده از سویه های بومی قارچ های فوق را بر روی کنه بالغ هیالوما مارجیناتوم که معضل بزرگی در آلودگی دام است و باعث انتقال بیماری های تک یاخته ای، باکتریائی و ریکتزیائی در مناطق زیادی از کشور است را مورد ارزیابی قرار دهد.

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه ارشد با موضوع اندازه گیری و سیستم ها

دسته بندی : علمی