برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

پیشینه‌ی تحقیق
مصرف انرژی عظیمی که در مراکز داده صورت می‌گیرد باعث تحمیل هزینه‌های گزاف و مشکلات جانبی مانند گرمتر شدن کره‌ی زمین و تشدید بحران انرژی می‌شود. در چنین شرایطی تلاش برای صرفه جویی در این انرژی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند به خصوص با توجه به اتلاف انرژی که در این مراکز رخ می‌دهد. از اینرو در این زمینه کارهایی زیادی صورت پذیرفته است که در این فصل به بیان آنها خواهیم پرداخت.
صرفه جویی در انرژی مصرفی رایانه
روش‌های صرفه جویی در انرژی مصرفی یک رایانه، با توجه به اینکه کدام بخش از انرژی مصرفی را هدف صرفه جویی قرار می‌دهند به دو بخش تقسیم می‌شوند.
صرفه جویی در انرژی پویا
توان پویا بخشی از توان مصرفی است که ناشی از تناوب جریان و فرکانس کار قطعات می‌باشد. برای کاهش این بخش از توان مصرفی، روش‌هایی در سطح سخت افزار و نرم افزار وجود دارد.
در سطح سخت افزار، با ایجاد تغییرات و بهبود کارایی قطعات در هنگام طراحی و ساخت آنها، مانند هرچه بیشتر متمرکز نمودن مدارات، استفاده از آلیاژها و رساناها با قابلیت هدایت بالاتر، کاهش آستانه‌ی معنی دار بودن ولتاژ می‌توان انرژی مصرفی را کاهش داد. اینگونه تغییرات باعث کاهش کلی مصرف انرژی یک سیستم می‌شود صرف نظر از اینکه سیستم در چه محیطی و تحت چه شرایطی کار می کند.
ایجاد قابلیت‌هایی در سخت افزار که امکان کمتر نمودن مصرف انرژی را در حالات خاص و در سطحی بالاتر فراهم می‌آورد. مانند پیشبینی چند حالت مختلف عملکرد برای پردازنده اصلی و قرار دادن امکان انتخاب این حالات در سطح نرم افزاری تا در هنگام کار کرد سیستم، سیستم عامل بتواند با توجه به شرایط کاری حالت بهینه عملکرد را با توجه به میزان مصرف انرژی تعیین کند. قراردادن قابلیت‌های بیشتر و دقیق‌تر همراه با بهره‌گیری صحیح از این قابلیت‌ها نیز می تواند سبب کاهش مصرف انرژی گردد.
از جمله مهمترین روشهای این دسته می‌توان از “مقیاس سازی پویای ولتاژ و فرکانس ” (DVFS) نام برد [Weiser, 1995] و [Semeraro, 2002] . در این روش با استفاده از پشتیبانی در نظر گرفته شده در پردازنده‌ی اصلی، فرکانس کار پردازنده با توجه به حجم بار پردازشی آن در هر لحظه تغییر می‌کند. این کار باعث می‌گردد تا در زمانهایی که نیازی به حداکثر توان پردازنده وجود ندارد، فرکانس کاری آن پایین بیاید و از آنجا که این کار با کاهش ولتاژ صورت می‌گیرد، عملاً توان مصرفی پردازنده با نسبت توان سوم فرکانس کم می‌شود. امروزه تمامی پردازنده‌های جدید از این قابلیت برخوردارند ولی از آنجا که مصرف پردازنده بخش کمی از مصرف کل یک سرور را تشکیل می‌دهد (و این سهم با پیشرفت فناوری رو به کاهش است) [Fan, 2007] علیرغم بهره گیری از این روش هنوز میزان اتلاف انرژی چشمگیری در سرورها وجود دارد.
در سطح نرم افزاری نیز در سیستم عامل‌های جدیدتر پیشبینی‌هایی برای بهره بردن از توانایی‌های سخت افزار و راه ‌های دیگر کاهش مصرف انرژی صورت گرفته است مانند کم کردن نور صفحه یا خاموش کردن نمایشگر و یا قرار دادن کل سیستم در حالتی که سطح توان پردازشی و در نتیجه مصرف انرژی پایین‌تر باشد [Weiser, 1996] در مواقعی که نیازی به حداکثر توان پردازشی سیستم نیست.
صرفه جویی در انرژی ایستا
روش‌هایی که حذف اتلاف ناشی از توان ایستا را هدف قرار داده‌اند، را می‌توان در دوسطح سخت افزاری و نرم افزاری طبقه بندی نمود.
یک سرور هنگامی که روشن است و صرف نظر از میزان کاری که انجام می‌دهد، توان ایستای خود را مصرف می‌کند. روش های نرم افزاری عموماً با قرار دادن سرور بیکار در حالتی که مصرف انرژی کمی دارد (مانند خواب ) و یا خاموش نمودن آن سعی در حذف کل این بخش از مصرف انرژی دارند. البته بدیهی است که این روش فقط قابل استفاده در مورد سرورهای بیکار است و اگر سروری حتی به میزان بسیار کمی هم از منابعش استفاده نماید، این روش در مورد آن قابل انجام نیست (و یا باید با روشی مانند آنچه در این پایان نامه ارائه و پیاده سازی شده‌است، ابتدا سرور را به حالت بیکار برده و سپس اقدام به خاموش نمودن و یا به خواب بردن آن سرور شود).
روش‌های سخت افزاری با بهره گیری از فناوری جدیدتر و با انجام تغییرات و بهینه سازی در سطح معماری سخت افزار، منطق و یا الگوی مدارات سعی در کاهش نشتی‌های جریان و سایر اتلاف‌های انرژی موجود در مدارات دارند. در واقع با بهینه‌تر شدن و نیز با بکارگیری انواع روش‌های بسته‌بندی مدارات سعی در کاهش حجم قطعات دخیل در انجام یک عمل خاص و همچنین اتلاف کمتر در سطح همین عده از قطعات الکترونیکی می‌شود که این عوامل باعث کاهش اتلاف توان ایستا در سرورها خواهند بود.
مزیت روش‌های سخت افزاری به نرم افزاری در این است که این روش‌ها در تمام حالات یک سرور کارایی خود را حفظ می‌کنند.
در بخش قبلی ذکر شد که با پیشرفت فناوری سهم توان پویا کمتر می‌گردد و از طرف دیگر به دلیل افزایش تراکم قطعات الکترونیکی در مدارات مجتمع و نشتی جریان ناشی از این افزایش تراکم، سهم توان ایستا بیشتر و بیشتر می‌گردد. از اینرو حذف اتلاف انرژی در این بخش اهمیت بیشتری می‌یابد.
روش‌هایی که کاهش مصرف پویای انرژی را مد نظر قرار داده‌اند، به شرطی می‌توانند در سطح کل سیستم یا چند سیستم صرفه جویی قابل توجهی کنند که قطعه‌ی هدف آنها کسر بزرگی از کل انرژی مصرفی را به خود اختصاص دهد. در این میان پردازنده هم به خاطر میزان مصرف زیاد و هم به دلیل متغیر بودن زیاد سطح مصرف در عملکردهای گوناگون (آنگونه که در DVFS انجام می‌شود) بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. اما نشان داده شده است که حتی پردازنده هم، الزاماً در هر سیستم و هر شرایط مصرف کننده‌ی غالب در سیستم نیست؛ سهم فعلی مصرف پردازنده از مصرف کل سیستم حدود 25 درصد است که این سهم رو به کاهش است [Laudon, 2006] ، [Fan, 2007] و [Lefurgy, 2003].
مشاهدات نشان می‌دهد که در سرورهای مختلف میزان و سهم مصرف قطعات با یکدیگر متفاوت است و هیچ یک از قطعات مصرف کننده‌ی غالب نیست [Meisner, 2009]. شکل 2-1 نشان دهنده‌ی همین وضعیت است؛ این نمودار، تفکیک مصرف انرژی قطعات مختلف سخت افزار متعلق به سرور IBM p670 [Lefurgy, 2003] و Sun UltraSparc T2000 [Laudon, 2006] و یک سرور نوعی مشخص شده توسط شرکت Google [Fan, 2007] می‌باشد. همانطور که در این نمودار مشاهده می‌شود، سهم مصرف قطعات مختلف سخت افزار در سرورهای مختلف متفاوت است و در عین حال هیچکدام از قطعات مصرف کننده‌ی غالب انرژی نیستند.

مطلب مرتبط :   روانشناسی تربیتی، نظریه دلبستگی

شکل 2-1 نمودار تفکیکی مصرف قطعات مختلف یک سرور [Meisner, 2009]
صرفه جویی در انرژی مصرفی مراکز داده
در کنار روش‌هایی که صرفه جویی در انرژی مصرفی یک رایانه یا سرور را به صورت منفرد مد نظر قرار می‌دهند، روش‌هایی نیز مجموعه‌ی سرورهای موجود در مرکز داده را هدف قرار داده و از ویژگی ارتباط و همکاری میان سرورها جهت صرفه جویی در انرژی مصرفی کل مرکز داده بهره می‌برند؛ در این بخش برخی از مهمترین این روش‌ها بیان می‌شوند.

دسته بندی : علمی