برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

نتایج حاصل از اثرات سطوح مختلف BAP و NAA بر روی صفات اندازه گیری شده
4-1-1- نتایج حاصل از اثرات سطوح مختلف BAP و NAA بر روی تعداد جوانه
نتایج تجزیه واریانس (جدول 4-1) نشان داد که اثر سطوح مختلف BAP، NAA و اثرات متقابل این دو تنظیم کننده رشد گیاهی در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار است. با توجه به نمودار مقایسه میانگین‌ها (نمودار 4-1) بیشترین تعداد جوانه در محیط کشت حاوی 5/1 میلی گرم در لیتر BAP (B4) با تولید میانگین 67/2 جوانه از هر ریزنمونه به دست آمد و در گروه a قرار گرفت. کمترین تعداد جوانه با تولید 33/1 جوانه از هر ریزنمونه در محیط کشت حاوی سطح دوم BAP (B2) حاصل شد. نتایج حاصل از مقایسه میانگین تیمارها در سطوح مختلف NAA نیز نشان داد که سطح سوم (N3) و چهارم (N4) با میانیگن 40/2 و 46/2 در گروه a و محیط فاقد NAA (N1) با میانگین 60/1 در گروه c قرار گرفتند (نمودار 4-2). نتایج حاصل از اثرات متقابل تیمارها (جدول 3-4) نیز بیان داشت که تیمارهای B1N4، B4N1 و B5N4 با داشتن میانگینی برابر 00/3 در گروه a و تیمار B2N2 و B2N4 با داشتن کمترین میزان میانگین، یعنی 00/1 در گروه e قرار گرفتند. با توجه به نتایج ذکر شده می‌توان چنین بیان داشت که با افزایش غلظت NAA از صفر تا 1 میلی گرم در لیتر باعث افزایش تعداد جوانه می‌گردد. همچنین اگر در هر غلظتی از BAP، 1 میلی گرم در لیتر NAA اضافه شود باعث افزایش تعداد جوانه از هر ریزنمونه می‌گردد.

نمودار 4-1- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف BAP روی تعداد جوانه حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego

نمودار 4-2- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف NAA روی تعداد جوانه حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego
4-1-2- نتایج حاصل از اثرات سطوح مختلف BAP و NAA بر روی تعداد شاخه
تجزیه واریانس داده‌های حاصل از اثرات سطوح BAP و NAA بر روی تعداد شاخه نشان داد که اثرات سطوح مختلف BAP و اثر متقابل این دو تنظیم کننده رشد گیاهی معنی دار نمی‌باشد (جدول 4-1). درحالیکه اثرات سطوح مختلف NAA در آزمایش صورت گرفته در سطح احتمال 1 درصد معنی دار به دست آمد (جدول 4-1). مقایسه میانیگن (نمودار 4-3) سطوح مختلف BAP با روش دانکن نیز نشان داد که بین سطوح مورد بررسی اختلافی مشاهده نشد و تمامی سطوح BAP در گروه a قرار گرفتند. درصورتیکه از مقایسه میانگین سطوح به کار برده شده در تیمار NAA چنین حاصل شد که حضور 2/0 میلی گرم در لیتر NAA موجب افزایش تعداد شاخساره از هر جوانه ریزوم می‌گردد (نمودار 4-4)، به گونه ایکه این سطح با داشتن میانگینی برابر 60/2 در گروه a قرار گرفت و پس از آن غلظت 5/0 میلی گرم در لیتر با میانگین 93/1 در گروه بعدی (b) قرار گرفت. همچنین مشاهده شد که کمترین تعداد شاخساره از محیط کشت فاقد تنظیم کننده (N1) و 1 میلی گرم در لیتر NAA (N4) به ترتیب با میانگین 06/1 و 4/1 بود. سایتوکنین‌ها، از تنظیم کننده‌های رشدی می‌باشند که با تحریک تقسیم سلولی و کاهش چیرگی انتهایی باعث تشکیل ساقه نابجا می‌شوند (فتحی، 1379). با توجه به نتایج به دست آمده، می‌توان گفت که حضور تنظیم کننده رشد BAP باعث تحریک تقسیم سلولی در ناحیه مریستمی جوانه‌های ریزومی می‌شوند که به عنوان ریزنمونه به کار رفته‌اند، و از طرفی با کاهش چیرگی انتهایی از رشد جوانه‌های ریزومی به صورت تک شاخه جلوگیری می‌کند. از سویی با بکاربردن غلظت کم NAA در محیط باعث افزایش تعداد شاخساره می‌شود که می‌توان نتیجه گرفت که مقدار کم غلظت NAA در محیط کشت برای ادامه رشد و طویل شدن شاخساره‌های تولید شده، مفید می‌باشد. که با نتایج هان و همکاران مبنی بر تاثیر بیشتر استفاده توام از BAP و غلظت کم NAA در مقایسه با استفاده از BAP به تنهاییی در ریزازدیادی جوانه‌های ریزوم می‌باشد. درحالیکه با نتایج پیریک و همکاران (1988) مغایرت داشت که بیان داشتند، افزودن اکسین هیچ تاثیری در پرآوری شاخساره نداشته است. خالقی (1386) نیز در بررسی ریزازدیادی و جنین زایی سوماتیک در گیاه آلسترومریا، نتایجی مشابه نتایج این تحقیق به دست آوردند.

مطلب مرتبط :   منابع پایان نامه ارشد درباره مشارکت دانش آموزان و افزایش کیفیت زندگی

نمودار 4-3- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف BAP روی تعداد شاخساره حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego

نمودار 4-4- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف NAA روی تعداد شاخساره حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego


4-1-3- نتایج حاصل از اثرات سطوح مختلف BAP و NAA بر روی طول شاخه
نتایج جدول تجزیه واریانس (جدول 4-1) نشان داد که اثر سطوح مختلف BAP روی طول شاخساره در سطح احتمال 1 درصد معنی دار می باشد. با توجه به مقایسه میانگین‌ها (جدول 4-2) برای طول شاخساره، سطح B1 (محیط کشت فاقد BAP) باعث القاء شاخساره‌هایی با حداکثر ارتفاع می‌شود. همانگونه که ذکر شد، سایتوکنین‌ها باعث کاهش چیرگی انتهایی می‌شوند و از آنجا که BAP متعلق به گروه سایتوکنین‌هاست و محیط B1 فاقد BAP می‌باشد، و از طرفی شاخساره‌های در حال رشد دارای مقادیری اکسین طبیعی درونی می‌باشند باعث چیرگی انتهایی نسبت به سایر محیط می‌باشند و موجب تولید شاخساره‌هایی با حداکثر ارتفاع با میانگین ارتفاع 92/5 سانتی متر شده و در گروه a قرار می‌گیرند (نمودار 4-5). از سویی با افزایش غلظت BAP از سطح B1 تا B5 باعث کاهش طول شاخساره می‌شود. به گونه ایکه سطح B2 (5/0 میلی گرم در لیتر BAP) با میانگین طول 72/4 در گروه b، سطح B3 (1 میلی گرم در لیتر BAP) و B4 (5/1 میلی گرم در لیتر BAP) به ترتیب با میانگین طول 67/3 و 81/3 سانتی متر در گروه c قرار گرفتند. کوتاهترین شاخساره‌ها از محیط کشت حاوی سطح B5 (5/2 میلی گرم در لیتر BAP) با میانگین طول 38/3 به دست آمد و در گروه d قرار گرفتند. نتایج به دست آمده با نتایج پادویزسکی و همکاران (1997) و خالقی (1386) مطابقت داشت.

نمودار 4-5- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف BAP روی طول شاخساره حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego
اثر NAA روی طول شاخساره نیز با توجه به جدول تجزیه واریانس (جدول 4-1) در سطح احتمال 1 درصد معنی‌دار به دست آمد. با توجه به مقایسه میانگین سطوح NAA (نمودار 4-6)، سطح N4 (1 میلی گرم در لیتر NAA) با میانگین ارتفاع 57/4 سانتی متر در گروه a، سطوح N2 (2/0 میلی گرم در لیتر NAA) و N3 (5/0 میلی گرم در لیتر NAA) به ترتیب با میانگین طول شاخه 25/4 و 33/4 سانتی متر در گروه b و سطح N1 (0 میلی گرم در لیتر NAA) با میانگین طول شاخساره برابر 04/4 سانتی متر در گروه c قرار گرفتند. نتایج به دست آمده مربوط به نقش اکسین‌ها در طویل شدن و بزرگ شدن سلول‌ها می‌باشد (فتحی، 1379). همچنین با توجه به جدول تجزیه واریانس (4-1) اثر متقابل BAP و NAA روی طول شاخساره معنی‌دار نشد.

مطلب مرتبط :   مقاله با موضوع بیماری آلزایمر و مواد و روشها

نمودار 4-6- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف NAA روی طول شاخساره حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego
4-1-4- نتایج حاصل از اثرات سطوح مختلف BAP و NAA بر روی تعداد ریشه
نتایج حاصل از تجزیه واریانس (جدول 4-1) نشان داد که سطوح مختلف BAP روی تعداد ریشه تشکیل شده، اثر معنی داری در سطح احتمال 1 درصد داشتند. همچنین مقایسه میانگین مربوط به غلظت‌های مختلف BAP بیان داشت که بیشترین تعداد ریشه در محیط کشت فاقد BAP (B1) با میانگین 83/3 و محیط کشت دارای 5/0 میلی گرم در لیتر BAP (B2) با میانگین 42/3 به دست آمد (نمودار 4-7). محیط کشت حاوی 5/2 میلی گرم در لیتر BAP (B5) با داشتن میانگینی برابر 08/1 کمترین تعداد ریشه را نشان دادند. از نتایج به دست آمده می‌توان چنین استنباط نمود که مقادیر زیاد هورمون BAP موجب کاهش تعداد ریشه در محیط کشت‌های مورد بررسی می‌شود. همانگونه که از نمودار 4-7 به دست می آید، با افزایش غلظت BAP، تعداد ریشه تولید شده در محیط کشت کاهش پیدا می‌کند و بیشترین میزان تعداد ریشه مربوط به زمانی است که هورمون BAP در محیط کشت وجود نداشته باشد. نتایج به دست آمده با نتایج خالقی و همکاران (1386) کاملاً مطابقت دارد.

نمودار 4-7- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف BAP روی تعداد ریشه حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego
از جدول تجزیه واریانس (جدول 4-1) چنین به دست آمده است که بین سطوح مختلف NAA در سطح احتمال 1 درصد تفاوت معنی‌داری وجود دارد که منجر به انجام مقایسه میانگین تیمارها با آزمون دانکن شد. نتایج حاصل از مقایسه میانگین (جدول 4-3) نشان داد که با افزایش غلظت NAA در محیط کشت، تعداد ریشه در محیط افزایش پیدا می‌کند، به گونه ایکه محیط کشت حاوی سطح N4 (1 میلی گرم در لیتر NAA) با میانگین تعداد 53/3 ریشه از هر ریزنمونه در گروه a و محیط کشت حاوی سطح N1 (بدون تنظیم کننده رشد NAA) با میانگین 73/1 ریشه از هر ریزنمونه در گروه c قرار گرفتند. این نتایج بیان داشت که هورمون NAA، محرک مناسبی جهت القای تشکیل ریشه می‌باشد که با نتایج لین و همکاران (1997) که بیان داشتند NAA یک تنظیم کننده رشد موثری برای ریشه زایی می‌باشد، و همچنین نتایج خالقی (1386) کاملاً مطابقت دارد.

دسته بندی : علمی