برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

نمودار 4-8- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف NAA روی تعداد ریشه حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego
همچنین نتایج نشان داد که اثر سطوح مختلف BAP و NAA بر تعداد ریشه تشکیل شده معنی دار نمی‌باشد (جدول 4-1). اما با انجام آزمون مقایسه میانگین (جدول 4-4) به روش دانکن مشاهده شد که بیشترین تعداد ریشه در محیط کشت حاوی 1 میلی گرم در لیتر NAA و بدون تنظیم کننده رشد BAP حاصل شد. کریستین سن و همکاران (1999) گزارش نمودند که NAA تحریک کننده تشکیل ریشه می‌باشد، در حالیکه BAP بازدارنده تشکیل ریشه بوده و NAA قادر به خنثی نمودن اثر منفی BAP بر روی ریشه زایی نمی‌باشد. نتایج به دست مده از این پژوهش نیز مدعی همین مطلب است، به گونه ایکه با مقایسه نتایج حاصل از مقایسه میانگین‌ها می توان به این نتیجه رسید که محیط کشت فاقد تنظیم کننده رشد BAP که دارای 1 میلی گرم در لیتر NAA است، بیشترین تعداد ریشه با میانگین 00/5 را داشته و در گروه a قرار گرفت. همچنین محیط کشت حاوی بیشترین میزان BAP (5/2 میلی گرم در لیتر BAP) و کمترین میزان NAA (0 میلی گرم در لیتر NAA) دارای کمترین میانگین تعداد ریشه در هر ریزوم (33/0) به دست آمد (جدول 4-4). نتایج حاصل از جدول 4-4 بیان داشت که بیشترین میزان تعداد ریشه در هر غلظت BAP، مربوط به غلظت بالای NAA در آن محیط کشت می باشد و محیط کشت فاقد تنظیم کننده BAP و سطوح مختلف NAA دارای بیشترین میانگین تعداد ریشه، و محیط کشت دارای بالاترین غلظت BAP و سطوح مختلف NAA دارای کمترین میانگین تعداد ریشه در مقایسه با سایر محیط کشت‌های حاوی BAP بوده است. درواقع می توان اینگونه بیان داشت که در غلظت‌های پائین BAP، تنظیم کننده رشد NAA تا حدودی قادر به خنثی نمودن اثر بازدارنده تولید ریشه توسط BAP می‌شود.
4-1-5- نتایج حاصل از اثرات سطوح مختلف BAP و NAA بر روی طول ریشه
اثر سطوح مختلف BAP روی طول ریشه در سطح 1 درصد معنی دار به دست آمد (جدول 4-1). با توجه به نمودار مقایسه میانگین (نمودار 4-9) می‌توان بیان داشت که در غلظت‌های پائین BAP، ریشه‌ها حداکثر طول را دارند. درحالیکه با افزایش غلظت BAP طول ریشه‌ها نیز کاهش می‌یابد. در این شرایط حداکثر طول ریشه در محیط بدون تنظیم کننده رشد BAP (B1) با میانگین 44/4 سانتی متر بود که در گروه a قرار گرفت و پس از آن محیط‌های کشت B2 و B3 به ترتیب با میانگین 65/3 و 73/3 سانتی متر در گروه b قرار گرفتند. محیط کشت B4 با میانگینی برابر 29/2 سانتی متر در گروه c جای گرفت. درنهایت در محیط کشت حاوی 5/2 میلی گرم در لیتر BAP (B5)، ریشه‌ها دارای حداقل طول با میانگین 53/1 سانتی متر بودند.

نمودار 4-9- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف BAP روی طول ریشه حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego
نتایج جدول تجزیه واریانس برای اثر تنظیم کننده رشد گیاهی NAA روی طول ریشه در سطح احتمال 1 درصد معنی دار گزارش شد (جدول 4-1). مقایسات میانگین داده‌ها با کمک آزمون دانکن موجب قرار گیری محیط‌های کشت مورد بررسی در دو گروه مجزا شد (جدول 4-3). به گونه‌ایکه محیط‌های حاوی صفر، 2/0 و 1 میلی گرم در لیتر NAA (به ترتیب N1، N2 و N4) با داشتن میانگین‌های 20/3، 16/3 و 22/3 سانتی متر، بیشترین میزان طول ریشه را در هر ریزوم داشتند. محیط کشت حاوی 5/0 میلی گرم در لیتر NAA (N3) کمترین میانگین مربوط به طول ریشه را به میزان 92/2 سانتی متر داشته است. درحال حاضر در گزارشات ارائه شده در زمینه ریزازدیادی آلسترومریا، این صفت یعنی طول ریشه چندان مورد بررسی قرار نگرفته است. با توجه به نتایج به دست آمده در جدول مقایسه میانگین (جدول 4-3) به نظر می‌رسد که افزایش میزان NAA موجب افزایش طول ریشه در محیط کشت خواهد شد که نیاز به بررسی و آزمایشات بیشتر توسط محققین مربوطه دارد. در بررسی اثرات متقابل سطوح مختلف BAP و NAA بر روی صفت طول ریشه مشاهده شد که بین تیمارها در سطح احتمال 1 درصد اختلاف معنی دار وجود دارد (جدول 4-1)، بنابراین مقایسه میانگین تیمارها با کمک آزمون دانکن در سطح احتمال 5 درصد انجام شد و نتایج حاکی از این بود که بیشترین میانگین طول ریشه مربوط به اثر سطوح B1 و N1 با میزان 86/4 سانتی متر بوده است. کمترین میانگین نیز از اثر متقابل سطوح B5 و N3 با طول 30/1 سانتی متر حاصل شد. چگونگی ارتباط این دو تنظیم کننده رشد گیاهی در محیط کشت‌های مورد بررسی نیاز به تحقیق و آزمایشات دیگر خواهد داشت. خالقی (1386) در بررسی ریزازدیادی آلسترومریا، بیان داشت که اثر سطوح مختلف NAA (0=N1 و 2/0=N2) مورد بررسی با یکدیگر اختلاف معنی داری نداشتند.

نمودار 4-10- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف NAA روی طول ریشه حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego
4-1-6- نتایج حاصل از اثرات سطوح مختلف BAP و NAA بر روی تعداد ریزوم
نتایج جدول تجزیه واریانس (جدول 4-1) بیان داشت که اثر سطوح مختلف BAP روی تعداد ریزوم تولید شده در سطح احتمال 1 درصد معنی دار است. نتایج مربوط به مقایسه میانگین‌ها (جدول 4-2) نشان داد که بیشترین تعداد ریزوم مربوط به سطح دوم BAP (B2) با غلظت 5/0 میلی گرم در لیتر و کمترین تعداد ریزوم از محیط کشت فاقد تنظیم کننده رشد BAP (B1) به دست آمد. نمودار مقایسات میانگین (نمودار 4-11) نشان می دهد که B2 بالاترین میانگین تعداد ریزوم را داشته و در گروه a قرار می گیرد. پس از آن محیط‌های حاوی B3، B4 و B5 به ترتیب با میانگین 83/1، 16/2 و 91/1 ریزوم در گروه b قرار گرفتند. محیط کشت فاقد تنظیم کننده BAP (B1) با کمترین میانگین مربوط به ریزوم در جایگاه c قرار گرفت.

نمودار 4-11- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف BAP روی تعداد ریزوم حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego
همچنین نتایج نشان داد که سطوح مختلف NAA در سطح احتمال 1 درصد با یکدیگر اختلاف معنی‌داری دارند (جدول 4-1). انجام مقایسات میانگین با آزمون دانکن موجب گروه بندی سطوح مورد بررسی در سه گروه مجزا شد (جدول 3-3). محیط کشت‌های حاوی 5/0 و 1 میلی گرم در لیتر NAA (N3 و N4) با داشتن میانگین 66/2 و 73/2 ریزوم، بیشترین تعداد ریزوم را نتیجه دادند و در گروه a قرار گرفتند (نمودار 4-12). درحالیکه محیط کشت فاقد تنظیم کننده رشد NAA با میانگین 8/0 ریزوم در گروه c قرار گرفت. به این ترتیب می توان چنین نتیجه گرفت که افزایش غلظت NAA از صفر به سمت 1 میلی گرم در لیتر، موجب افزایش تعداد ریزوم خواهد شد. نتایج به دست آمده از این بررسی با نتایج خالقی (1386) مطابقت داشته است. تجزیه واریانس مربوط به مقایسه میانگین اثرات متقابل تیمارهادر سطح احتمال 5درصد (جدول 4-1) نشان داد که اختلاف معنی داری بین سطوح مورد بررسی وجود دارد. بالاترین میزان میانگین مربوط به اثر متقابل سطح دوم BAP و سطح سوم NAA با میزان 00/4 ریزوم به دست آمد. همچنین سطح اول BAP (عدم حضور غلظت BAP) و سطح اول NAA (عدم وجود NAA) با داشتن 33/0 ریزوم، کمترین میزان میانگین را نشان دادند (جدول 4-4).

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه با موضوع ساختار فضایی و دینامیکی

نمودار 4-12- مقایسه میانگین اثر سطوح مختلف NAA روی تعداد ریزوم حاصل از کشت جوانه ریزوم آلسترومریا رقم Fuego
از آنجایی که در تکثیر آلسترومریا، مهم‌ترین بخش تکثیر ریزوم می‌باشد نه تعداد شاخساره تولید شده، بنابراین فاکتور تعداد ریزوم تشکیل شده از هر ریزنمونه مهم‌ترین فاکتور در ریزازدیادی آلسترومریا می‌باشد. جوانه‌های ریزوم دارای چندین مریستم جانبی می‌باشند. هر جوانه جانبی رشد کرده و یک شاخساره هوایی را تولید می‌کند، در کنار هر شاخساره یک یا چند جوانه جانبی ریزوم وجود دارد که این جوانه‌های جانبی با رشد خودشان، ریزوم‌ها را تولید می‌کنند (پیریک و همکاران، 1988). گابریز وسکا و همپل (1985) گزارش نمودند که افزودن BAP به محیط کشت انشعاب‌زایی ریزوم را تحریک می‌کند. گزارش مشابهی نیز توسط پیریک و همکاران (1988) ارائه شد، آنها گزارش نمودند که در بین سایتوکنین‌ها، BAP دارای اثر محرکی در تشکیل ریزوم دارد اما تنظیم کننده‌های رشد NAA و IBA اثر محرکی بر روی تکثیر ریزوم ندارند. هان و همکاران (1994) بیشترین تعداد ریزوم را در محیط کشت حاوی 2-1 میلی گرم در لیتر BAP و 2/0 میلی گرم در لیتر NAA به دست آوردند. در این پژوهش نیز بیشترین تعداد ریزوم در محیط کشت حاوی مقادیر بالا (5/0 و 1 میلی گرم در لیتر NAA) به دست آمد. چیری و همکاران (2002) نیز گزارش نمودند که غلظت 5/0 میلی گرم در لیتر BAP برای انشعاب زایی ریزوم مناسب است و غلظت‌های بالاتر BAP تاثیری بر افزایش میزان تولید ریزوم ندارد.
4-2- نتایج حاصل از آزمایشات جنین زایی سوماتیک صورت گرفته در محیط کشت MS
همانگونه که در فصل 3 اشاره شد، آزمایش مربوط به این قسمت به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی انجام شد. در قسمت اول مرحله القاء کالوس مورد بررسی قرار گرفت، که اثر فاکتورهایی چون نوع ریزنمونه، اثر سایتوکنین BAP و اثر اکسین NAA روی القاء کالوس‌های جنینی بررسی شدند. پس از آن، به منظور پرآوری به محیط کشت MS تغییر داده شده منتقل شدند و در نهایت در قسمت سوم برای باززایی اثر سطوح مختلف BAP مورد بررسی قرار گرفتند.
4-2-1- مرحله القاء کالوس
در این مرحله دو نوع کالوس توده ای و کروی مشاهده شد (شکل4-3). کالوس های کروی حدود 2 هفته پس از کشت ریزنمونه‌ها، بر روی سطح برش خورده گره و میانگره ظاهر شدند. کالوس های کروی، کالوس‌هایی کروی شکل به رنگ سفید یا شیری رنگ به قطر تقریبی 1 میلی متر بودند. این نوع کالوس‌ها را می توان به صورت تک دانه از سطح ریزنمونه جدا نمود (شکل 4-3 ب). کالوس‌های توده‌ای حدوداً 3 ماه پس از کشت در قسمت‌های برش خورده گره و میانگره‌ها ظاهر شدند. این نوع از کالوس‌ها، فشرده و به رنگ زرد یا سفید بودند (شکل 4- 3الف). در این مرحله 4 صفت میانگین حجم کالوس‌های کروی، درصد کالوس‌های کروی، میانگین حجم کالوس‌های توده‌ای و درصد کالوس‌های توده‌ای مورد بررسی قرار گرفتند. یادداشت برداری حجم کالوس‌های کروی و توده‌ای ابتدا به صورت کیفی انجام شدند و سپس به اعداد کمی تبدیل شدند.

شکل 4-3- تشکیل کالوس توده‌ای (الف) و کروی (ب) در گل آلسترومریا

دسته بندی : علمی