برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

از قدیم الایام اقتصاد دانان معتقد بودند، هر واحد تجاری به منظور تداوم فعّالیت و توسعه بایستی بازده ای بیش از هزینه سرمایه خود داشته باشد (مارشال، 1890) و در قرن بیستم این مفهوم شکل عملیاتی به خود گرفت و سود باقیمانده نام گذاری شد. شرکت ژنرال موتورز این مفهوم را در دهه 1920 به کار گرفت و ژنرال الکتریک “سود باقیمانده” را در دهه1950 ابداع کرد و از آن برای عملکرد بخش های غیر متمرکز خود استفاده نمود. سیلومونز در سال 1965 سود باقیمانده را به عنوان معیار درون سازمانی ارزیابی عملکرد واحدهای تجاری پیشنهاد نموده و آنتونی در سالهای 1973 و 1982 سود باقیمانده را به عنوان معیار برون سازمانی ارزیابی عملکرد پیشنهاد نمود (بیدل، 1998).
در اواخر دهه 1980 شرکت مشاوره و خدمات مالی استرن استوارت یک نام تجاری تحت فعالّیت EVA را به نام خود ثبت نمود که مبتنی بر مفهوم سود باقیمانده می باشد. این شرکت به منظور تدوین مدل ارزشیابی مبتنی بر ارزش افزوده اقتصادی اقدامات مالی انجام داد و پیچیدگی های محاسبه EVA را آشکار ساخت.
شرکت استرن استوارت تلاش نمود از اطلاعات حسابداری مرسوم پس از تعدیلات لازم برای محاسبه ارزش افزوده اقتصادی استفاده کند. از این رو می توان گفت EVA مفهوم جدیدی نیست، بلکه همان مفهومی است که اقتصاد دانان آن را سود اقتصادی یا باقیمانده سود می نامیدند.
امروزه مقالات و کتب متعددی در زمینه ارزش افزوده اقتصادی به رشته تحریر در آمده است. مجله فورچون مفهوم ارزش افزوده را به عنوان “ کلید واقعی ثروت آفرینی” معرفی می کند. در نوشته دیگری با عنوان “ یک راه جدید سوداگری” از آن نام می برد. (تولای، 1996)
شرکت استرن استوارت نیز یک بانک اطلاعاتی دایر نموده و شرکت ها را بر حسب ارزش افزوده اقتصادی آنها رتبه بندی نموده است. (Universe Performance 1000)
همچنین در سال 1994 کمیته ای در انجمن حسابداران رسمی آمریکا (AICPA) به نام کمیته Jenkins پیشنهاد می کند، به منظور بهبود گزارشگری مالی، آن دسته از شرکت ها که برای مقاصد تصمیم گیری داخلی خود از EVA استفاده می کنند از این مفهوم برای گزارشگری خارجی نیز استفاده کنند. (بیدل، 1997، 330-301)
در بخش حرفه ای و اجرایی نیز شرکت های متعددی در سطح جهان به ارزش افزوده اقتصادی توجّه نموده و برای مقاصد ارزیابی عملکرد داخلی، مقایسه عملکرد بخش های داخلی، تهیه و تنظیم طرح های پاداشی و انگیزشی مدیران به این مفهوم توجه نموده اند.
یکی از طرفداران سرسخت EVA، شرکت کوکا کولا می باشد که تجربه شایان ذکری در این زمینه دارد. قبول EVA باعث شده که شرکت تشویق شود تا سرمایه خود را در بخش سودآور نوشیدنی های رژیمی متمرکز کند و با استفاده از اهرم، بازده بسیار بیشتری از سرمایه بدست آورد. در نتیجه بازده شرکت در سال 1993، نسبت به سال 1987 (سالی که EVA را به عنوان معیار عملکرد پذیرفت) حدود 200 درصد و EVA آن نیز 27 در صد افزایش یافت. جک استال، مدیر مالی کوکا کولا بیان کرد “EVA شما را مجبور می کند تا راههایی را پیدا کنید تا بتوانید با سرمایه کمتر کار بیشتری انجام دهید.”(داد ، 1997، 319)
2-5-2) مفهوم ارزش افزوده اقتصادی
در صورتهای مالی سود به عنوان مبلغ باقی مانده پس از کسر همه هزینه های عوامل تولیدی و غیر تولیدی ارائه می شود. این سود باقیمانده سودی است که متعلّق به سهامداران می باشد.
2-5-3) نحوه محاسبه ارزش افزوده اقتصادی
اقتصاد دانان مالی EVA را سود اقتصادی یا سود باقیمانده نامیدند. EVA به عنوان سود خالص عملیاتی پس از کسر مالیات (NOPAT) که از آن هزینه های سرمایه کسر می گردد، تعریف می شود. هزینه های سرمایه شامل کلیه هزینه های سرمایه شامل کلیه هزینه های تأمین مالی واحد تجاری اعم از هزینه بهره وام ها و بازده مورد انتظار سهامداران می باشد که همگی در میانگین موزون هزینه سرمایه (WACC) تبلور می یابد.
فرمول کلی محاسبه EVA به شرح ذیل است:
EVA= NOPATt – (WACC * Capital t-1)
که در آن:
NOPAT: سود خالص عملیاتی پس از کسر مالیات در انتهای دوره t؛
WACC: میانگین موزون نرخ هزینه سرمایه؛
Capital: مجموع سرمایه به ارزش دفتری در ابتدای دوره t (انتهای دوره t-1).
2-5-4) هزینه سرمایه