برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

1-3-3. انواع گندم
معمولا گندمها را به دو دسته کلی گندم بهاره و گندم پاییزه تقسیم بندی می‌کنند. این دو نوع علاوه بر آن که دانه‌هایشان از نظر رنگ ، بافت ، شکل و … باهم فرق دارد شرایط رشد و نمو آنها نیز باهم تفاوت می‌کند. این دو نوع گندم را در دو زمان مختلف در سال کشت می‌نمایند. دانه گندم ، دارای شیاری است که در طول دانه قرار می‌گیرد. عمق این شیار در گندمهای پاییزه زیاد و در گندمهای بهاره کم است. طرفین این شیار در گندمهای بهاره گرد و در گندمهای پاییزه گوشه‌دار می‌باشد.
گندم بهاره در اوایل بهار کاشته می‌شود. پس از جوانه زدن ، گیاه جوان در بهار و اوایل تابستان رشد نموده و محصول آن را تا اواخر تابستان برداشت می‌کنند. گندم بهاره را معمولا در مناطقی کشت می‌کنند که گندم پاییزه نمی‌تواند در برابر سرمای سخت زمستانی آن مناطق ، مقاومت نماید. البته میزان محصول‌دهی گندم پاییزه از بهاره بیشتر است. معمولا پس از تهیه بذر و زمانی که دمای خاک به یک درجه سانتیگراد بالای صفر رسید، گندم بهاره را می‌کارند. اگر شرایط آب و هوایی اجازه دهد می‌توان گندم را زودتر هم کاشت تا دوره رشد آن طولانی‌تر شده و میزان محصول دهی آن بیشتر شود. گندم بهاره برای آن که به مرحله گلدهی برسد، باید به مدت طولانی در معرض هوای سرد قرار گیرد. اگر گندم پاییزه را در بهار بکارند، چون دوره سرما را پشت سر نمی‌گذارد، نمی‌تواند گل آذین خوبی تشکیل دهد.
گندم پاییزه در نیم کره شمالی ، در فصل پاییز موقعی که دمای خاک از 13 درجه سانتیگراد کمتر باشد کشت می شود. در فصل زمستان ، گیاه به صورت گیاه جوان کوچکی باقی می‌ماند و با آغاز فصل بهار ، مجددا رشد و نمو خود را آغاز می‌کند. معمولا در یکی از ماههای خرداد ، تیر یا نهایتا مرداد ، دانه می‌رسد و آماده برداشت می‌شود. گندمهای پاییزه به نسبت گندمهای بهاره ریشه‌های عمیق‌تر و پرپشت‌تری دارند که تا 20 سانتیمتر در خاک نفوذ می‌کنند. این امر ناشی از آن است که گندم پاییزه فصل رشد طولانی‌تری دارند.
خاک شنی و رسی عمیق با زهکشی خوب ، برای رشد گندم مناسب است. اصولاً میزان عملکرد گندم در شرایط دیم (آبیاری با باران) ، در خاکهای ریز بافت بیشتر است. چون این قبیل خاکها قادرند آب را بهتر و به مدت طولانی‌تر در خود نگهدارند. اما در شرایط آبی (که کشاورز گیاه را آبیاری می‌کند) ، معمولا گندم زیاد تحت تأثیر بافت خاک خود قرار نمی‌گیرد. گندم هم مانند سایر گیاهان نمی‌تواند در خاک خشک جوانه بزند. گندم بهاره به دلیل ذخیره شدن رطوبت زمستانی در خاک ، همواره رطوبت مورد نیاز خود را دارد. اما رطوبت خاک گندمهای پاییزه معمولا فرایند جوانه‌زنی را با مشکل مواجه می‌نماید. اگر برای جوانه زنی یا رشد اولیه جوانه ، خاک رطوبت کافی نداشته باشد بذرها ممکن است بپوسند یا در معرض صدمات ناشی از سرما قرار گیرند.
1-3-4. آفات گندم
گونههای مختلفی از چندین راستهی حشرات شامل راستبالان (Orthoptera)، جوربالان (Homoptera)، ناجوربالان (Hemiptera)، سختبالپوشان (Coleoptera)، دوبالان (Diptera) و بالپولکدران (Lepidoptera) در مزرعه به محصول گندم خسارت وارد میکنند که در برخی موارد خسارت آنها اقتصادی بوده و نیاز به کنترل آنها میباشد.
1-4. فرضیه ها
1-با توجه به اینکه در سالهای اخیر شاهد افزایش جمعیت آفات گندم در استان مازندران هستیم به نظر می رسد چندین گونهی حشره روی گندم در این استان خسارت میزند.
2-احتمالاً پراکنش و تراکم آفات گندم در مناطق مختلف استان مازندران متفاوت است.
3-سوسک برگخوار از نیمهی دوم اسفندماه در مزارع گندم مشاهده میشود و برخی با جمعیت بالا بروز میکند ولی اطلاعات اولیه در مورد زیست شناسی این آفت در منطقه وجود ندارد.
1-5. اهداف تحقیق
1 – جمعآوری و شناسایی حشرات زیان آور گندم در استان مازندران
2- بررسی مقدماتی زیست شناسی سوسک برگخوار غلات در شرایط مزرعه
فصل دوم
بررسی منابع
فصل دوم: مروری بر منابع
2-1. آفات گندم
گونه های مختلفی از راسته های مختلف حشرات شامل راست بالان، جوربالان، ناجوربالان، سخت بالپوشان، دوبالان، بال غشائیان، بالپولکدران و همچنین گونه هایی از کنه ها در مزرعه و انبار به محصول گندم و جو خسارت وارد می کنند که در برخی موارد این خسارت اقتصادی بوده و نیاز به کنترل آنها می باشد. مهمترین آفات گندم در ادامه توضیح داده می شود.
2-1-1. سن معمولی گندم
سن گندم با نام علمی Eurygaster integriceps Lap از راسته نیم بالپوشان (Hemiptera) خانواده Scutelleridae میباشد. سن گندم از مهمترین آفات گندم وجو در ایران می باشد و در اکثر مناطق گندمکاری ایران انتشار دارد. علاوه بر گونه مذکور، سن مغربی(Eurygaster maura L.) و گونه Eurygaster testudinaria Geoffr در ایران وجود دارد.
سن معمولی گندم دارای تراکم و انتشار وسیعی در سطح گندم کاریهای ایران است. هم حشره کامل و هم پورهی این افت با مکیدن شیرهی گیاه موجب خسارت اقتصادی میگردد. گزارش کتبی در مورد خسارت سن گندم مربوط به سال 1306 می باشد (الکساندروف، 1326). گسترش روزافزون این آفت در ایران بسیار نگران کننده می باشد. این روند در دهه های اخیر شدید بوده است به طوری که در سال های 1382 و 1383 سطح مبارزه شیمیایی علیه آن به ترتیب 1591119 و 1718418 هکتار بوده است. الکساندروف (1326) با ارائه نقشه پراکنش آفت، وضعیت انتشار آن را برای اولین بار مشخص نمود و بر اساس آن به استثناء استانهای سیستان و بلوچستان و بخش کوچکی از کرمان و هرمزگان، بقیه مناطق گندم کاری ایران را آلوده به این آفت می باشد. رجبی( 1379) نقشه پراکنش این آفت را مشخص کرده است. عوامل زیر در در انتشار سن گندم در ایران موثر بوده است (رجبی، 1379):
1- وجود منابع غذایی به حد وفور(گیاه میزبان ترجیحی).
2- فراهم بودن اماکن مناسب جهت دوره طولانی دیاپوز.
دسته بندی : علمی