برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه

E. integryceps 8 فریم 1/3/92

E. maura E. integryceps
در حال تخمریزی (فریم) A. furcula Aelia virgata
شکل 4-9. سنهای جمع آوری شده از مزارع گندم مازندران


4-2. راسته جوربالان (Homoptera)
راسته جوربالان شامل شتهها، شپشکهای نباتی و زنجرهها میباشد. حشراتی هستند مکنده که از شیرهی گیاهان تغذیه میکنند و از نظر شکل، اندازه بدن و رفتار با هم فرق دارند. بالدار و بیبال هستند. بالدارها دو جفت و ندرتاً یک جفت (نر شپشکها) بال دارند. قطعات دهانی مکنده است و خرطوم از زیر و عقب سر منشأً میگیرد. این حشرات دارای دگردیسی از نوع پورو متابولا (Paurometabola) می باشند.
راسته جوربالان به دو زیر راسته تقسیم می شود:
زیرراسته اوکهنورینکا (Auchenorrhyncha) در این زیر راسته شاخکها کوتاه و مومانند هستند. پنجه ها سه مفصلی است وخرطوم از عقب سر منشأ می گیرد. عموماً فعال و زندگی آزاد دارند و غیر از زنجرهها (Cicadidae) که پرواز می کنند، بقیه جهنده اند. مانند خانواده زنجره ها (Cicadidae) و زنجرکها (Cicadellidae).
زیرراسته استرنورینکا (Sternorrhyncha) در این راسته شاخکها معمولاً بلند و رشته ای هستند. پنجه ها یک یا دو مفصلی است وخرطوم از بین پیش رانهای پاهای جلوئی جدا میشوند. عده ای زیادی از گونه های این زیر راسته فعالیت محدود دارند و در مراحلی از زندگی بدون حرکت هستند. مانند خانواده های شتهها (Aphididae) و شپشکهای سپردار (Diaspididae).
4-2-1. خانواده های شتهها (Aphididae)
این خانواده به انگلیسی Aphids و plant lice خوانده می شود در این حشرات کورنیکول ها اغلب بسیار واضح و در قسمت پشتی حلقه های 5 یا 6 شکم آنها بصورت یک جفت زائده لوله مانند هستند(کالو و همکاران، 1973). و روده آنها فاقد اتاقک صافی می باشد. پنجه پاها در شته ها دو بندی و دارای دو ناخن انتهایی هستند. تخم ریز در شته ها تحلیل رفته و یا کاملا نا پدید شده است. شته ها دارای دو فرم بالدار و بی بال هستند. این حشرات اغلب به تعداد زیاد و تقریبا بی حرکت در حال مکیدن شیره گیاهی میزبان ها هستند و یا توسط پاهای ظریف و ضعیف خود در مسافت های کوتاه به گشت زنی می پردازند و فاقد استعداد جهیدن می باشند. رنگ بدن شته ها معمولا ناشی از ریزدانه های گلایکوزیتی موجود در خون آنها می باشند. ماده پروتوآفیدین رنگ سیاه، ماده آفیدین رنگ سبز و گلایکوزید دیگری نیز رنگ سفید را در شته ها بوجود می آورد. شاخک ها به شکل نخی و قاعده آخرین حلقه آنها اندام بویایی یافت می شود. شکم بسیار کوتوله و اصولا در فرم های بالدار نسبت به فرم های بی بال بسیار کوچک می باشد که اینکار به منظورتامین پرواز است. در قسمت فوقانی مخرج شته ها ساختار دم مانند حاصل از استرنوم نهم شکم یافت می شود که دارای موهایی روی آن می باشد، صفحه آنال گرد و گاه به دو قطعه جدا شده است عسلک از طریق مخرج به بیرون دفع می شود (مدرس اول، 1388).
رضوانی (1389) شته های ایران را بر اساس خانواده های گیاهی میزبان تقسیم بندی نمود، بر این اساس شتههایی که روی خانواده Poaceae زندگی می کنند از دو گروه تشکیل شده اند.. گروهی از شیره ریشه و گروهی از شیره بخش های هوائی میزبان تغذیه می کنند، از نظر مورفولوژی نیز هرکدام از این گروه ویژگی هایی دارند و به خانواده خاصی وابسته هستند. در عین حال هر یک از گونه های این شته را می توان روی هر گیاهی از خانواده poaceae مشاهده نمود. تعداد گونه های شته های ایران بر اساس نگارشات رضوانی 37 گونه است.
در این تحقیق سه گونه شته از مازندران جمعآوری و شناسایی شدند که عبارتند از:
Diuraphis noxia، Sitobion avenaeو Shizaphis graminum.
4-2-1-1. گونه Diuraphis noxia
شکل شناسی: در این گونه طول بند انتهای شاخک بلند تر از نصف پایه است (شکل 4-10). مو های بسیار کم، کورنیکول نامشخص است. (شکل4-10). بند هشتم شکم در بالای دم بصورت زائدهی بالا دمی می باشد.
پراکنش در مازندران: در این تحقیق شته D. noxia فقط از منطقه فریم جمعآوری گردید.
پراکنش در ایران و جهان:
این حشره در جهان در آفریقای جنوبی تا شمال آفریقا و جنوب اروپا گسترش پیدا کرده است. در ایران در سمنان، قزوین و تهران انتشار پیدا کرده است.

مطلب مرتبط :   دانلود مقاله سوء استفاده از اختیارات و مبارزه با قاچاق

بند انتهایی شاخک کورنیکول نا مشخص
4-10. شته Diuraphis noxia (عکس از نگارنده)
4-2-1-2.گونه Sitobion avenae

دسته بندی : علمی