برای جستجو در بین هزاران پایان نامه در موضوعات مختلف     

      و دانلود متن کامل آنها با فرمت ورد اینجا کلیک کنید     

 
دانلود پایان نامه
این کپشن‌ها در قطع بزرگ روی لته‌های چوبی، فیبر و . . . اجرای می شوند و هنگام ضبط برنامه در داخل استودیو، پشت مجری و میهمانان برنامه قرار می‌گیرند. تفاوت عمده این کپشن‌ها با دو نوع دیگر در اندازه بزرگشان است در صورتی که کپشن‌های قبلی در اندازه کوچک اجرا می‌شدند. تمامی موارد فنی و زیبایی شناسی یک کپشن در اینجا هم لحاظ می‌شود. تعداد لته‌ها و نحوه چفت شدنشان طبق نظر گرافیست برنامه (که در اینجا طراح دکور هم محسوب می‌شود) است اما لته‌ها حداکثر در یک نیم دایره‌ پشت مجری و میهمانان قرار می‌گیرند. لته ها بایستی به گونه‌ای باشند که تصویربردار به راحتی بتواند زوایای مختلفی از مجری، میهامانان و لته‌ها را در کادر دوربین داشته باشد.
ارتفاع این لته ها حداکثر می‌بایست دو برابر اندازه‌ مجری (در حال نشسته روی صندلی) باشد و اگر مجری به صورت ایستاده برنامه را اجرا می‌کند ارتفاع این لته‌ها به 5/1 برابر قد مجری می تواند افزایش یابد.
دیده شدن لبه‌های بالایی لته‌ها به طوری که دکور بودن فضا را لو دهد فقط در نمای معرفی برنامه مجاز و منطقی است و در نمای معمولی این کار چندان جلوه خوبی ندارد. در طراحی این نوع کپشن‌ها (دکورها) الزامی نیست که مجری را لحاظ کنیم (مثل کپشن‌های پشت مجری که سمت چپ کپشن را خالی نگه می‌داشتیم) زیرا دکور از زوایای مختلف توسط تصویربردار ضبط می‌شود بنابراین احتمال ایجاد ابهام برای بیننده وجود ندارد.
کپشن های دکوری معمولاً برای برنامه‌های به اصطلاح «میزگرد» استفاده می‌شود و حسن اینگونه کپشن‌ها این است که طراح می‌تواند طرح خود را در تمام فضا پیاده کند؛ روی میزها، صندلی‌ها، کفی استودیو و حتی میکروفنها.
عمده‌ترین ایراد این نوع کپشن‌ها، سختی اجرای آنهاست که نیازمند دانش فنی و دانستن خواص و ویژگی‌های مواد مصرفی است.
دکور در برنامه های زنده را طوری طراحی می‌کنیم که این دکور بتواند به بحثی که قرار است انجام گیرد کمک کند، آنرا پویاتر کند و مخاطبی که از طریق تلویزیون با این برنامه ارتباط برقرار می‌کند سریعتر بتواند درک کند که داستان و قضیه از چه قرار است. یعنی بلافاصله بفهمد که این میزگرد یا برنامه درباره چه می‌باشد و از چه حرف میزند و اینگونه نباشد که او بعد از چند دقیقه گوش دادن تازه بفهمد که موضوع چیست، دکور در کمترین زمان باید بگوید که قضیه چیست و مبحث چه می‌باشد اما لو نمی دهد که نتیجه چه می‌شود.
دکور برنامه های غیر زنده نیز مانند برنامه های زنده می‌باشد اما با این تفاوت که در برنامه‌های زنده بیشتر با دید اینکه دوربینها در کجا باشند و چگونه باشند عمل می‌کنیم در برنامه‌های غیر زنده بیشتر با دید مونتاژی به قضیه نگاه می‌کنیم که بعداً چگونه میتوان یک مونتاژ خوب از این برنامه زد.
از ویژگیهای دیگر دکور اینست که اگر ما چه زاویه باز و چه زاویه بسته از دکور داشتیم این مفهوم‌ها به هم نریزد یعنی اینگونه طراحی نشده باشد که در زاویه بسته دوربین یک برداشتی از دکور داشته باشیم و در زاویه باز برداشت دیگر و مفهوم دیگری را استنباط کنیم. یعنی از نظر دکوری وقتی از نمای بسته به نمای باز می‌رویم احساس پرش نکنیم.
در دکور موادی که استفاده می شود مفاهیم مختلفی دارد مثلاً وقتی از یونیلیت استفاده می‌کنیم بیشتر یک مفهوم فانتزی دارد و یا وقتی با فلز کار می‌کنیم یک مفهوم وزین‌تر و سنگین‌تر دارد و یا وقتی با مواد شیشه‌ای کار می‌کنیم، کار شفاف‌‌تر و شاداب‌تر و جوان پسندتر می‌شود پس با مواد مختلف مفاهیم مختلف را انتقال می‌دهیم.
آرم استیشن (Arm Station)
کلیپ کوتاه گرافیکی است که در ابتدای برنامه‌های غیرنمایشی تلویزیونی و یا در زمان های خالی بین برنامه‌های تلویزیونی ارایه می‌شود تا علاوه بر ایجاد تنوع بصری، فضاسازی و اطلاع رسانی تصویری و خلاصه‌ای از موضوعی را نشان دهد.
آرم استیشن خط تمایزی است که آغاز برنامه جدید را اعلام می‌کند. در واقع یک پاساژ تصویری بین برنامه‌های گوناگون است. همین کلیپ کوتاه بعنوان نشانه، سمبل و نمادی بین سازندگان و دریافت کنندگان برنامه‌های تلویزیونی بکار می‌رود تابلویی برای شروع برنامه محسوب می‌‌شود.
گرافیک کلیپ
کلیپهایی هستند که در آنها از موادی استفاده می‌کنیم که با آنها گرافیک می‌سازیم یعنی مانند فیلم کلیپ یا ویدئوکلیپ نیست که ابزارش ویدئو، فیلم، بازی، میزانسن و . . . باشد.
اینجا با طراحی گرافیک یک کلیپ می سازیم، کلیپ ‌سازیم، کلیپ یک فضا سازی موسیقیایی است برای اینکه بتوان یک مفهومی را انتقال بدهیم یا حسی را برانگیزیم یا یک شعری را بیان کنیم.
در کلیپ موضوعی که مهم است همراهی مفهومی تصاویر با صدا است یعنی پایه کار ما صدا می‌باشد (موسیقی، افکت، مونولوگ، دیالوگ و . . . ) و سپس تصویر را بر روی این صدا می‌آوریم، یعنی بر اساس صدای موجود، تصویر انتخاب کرده و بر روی صدا می چینیم. در گرافیک کلیپ به جای اینکه ما از تصاویر و فیلم و بازی استفاده کنیم از طراحی گرافیک بهره می بریم یعنی آنرا می‌کشیم و رسم می‌کنیم و به صورت گرافیک آنرا در می‌آوریم البته در این مقوله یک اصطلاح دیگری نیز رایج است که به جای گرافیک کلیپ می‌گویند فتوکلیپ، یعنی کلیپ‌هایی که فقط از عکسهای ثابت استفاده کرده است که به کاربردن این واژه بجای گرافیک کلیپ صحیح نمی‌باشد چرا که گرافیک کلیپ فقط عکس نیست بلکه طراحی و رسم نیز در آن وجود دارد.
پس می‌توان بطور کلی گفت گرافیک کلیپ، کلیپی است که با عناصر بصری گرافیکی پدید می‌آید (عناصری مثل، رنگ نقطه، خط، سطح و . . . ) در این نوع کلیپ‌ها حضور طرح ملموس تراز عکس و سایر تصاویر واقعی است. حتی اگر هم از چنین تصاویری استفاده شود. حتماً به صورت فتوگرافیک به کار می‌رود.
تفاوت‌های تیتراژ، کلیپ و تیزر
تیتراژ در ابتدای برنامه‌های نمایشی یا در ابتدای فیلم‌های سینمایی و برنامه های تلویزیونی می آید یعنی اگر برنامه غیرنمایشی بود دیگر لفظ تیتراژ را بکار نمی بریم بلکه ممکن است آرم استیشن یا آرم متحرک یا هر واژه دیگری به آن گفته شود.
کلیپ هم همراهی مفهومی تصاویر با صدا می باشد که صدا بیس و پایه کار است و بر اساس آن تصاویر را انتخاب می‌کنیم می چینیم.
تیزر یک مفهوم تبلیغاتی دارد، یک کالا یا یک خدماتی را تبلیغ می‌کند.
دسته بندی : علمی