چگونه عذرخواهی کنیم؟

معذرت خواهی Apology

به گزارش آلامتو به نقل از psychologytoday ؛ همه آدما همیشه اشتباه می کنن، نه فقط آدمای بد یا ضعیف، همه افراد. اشتباهات ما چیزایی هستن که از ما آدم میسازن. و حتی وقتی که فکر نمی کنیم اشتباهی مرتکب شده ایم، بقیه بیشتر اشتباهاتی رو در رفتارای ما پیدا می کنن. ما آدما، متخلفای دوپا هستیم.

سوال واقعی اینجاس: اگه ما کاری انجام دادیم که باعث ناراحتی دیگری شد؛ چه احساس خجالت بکنیم و چه نه، باید معذرت خواهی کنیم؟

من عقیده دارم اگه کسی رو رنجاندیم یا به اون آسیب زدیم، تقریبا همیشه بهترین حالت واسه ما اینه که پوزش بخوایم، حتی اگه فکر می کنیم خشم و ناراحتی اون غیرمنصفانه س، یا اگه یه عذر به طور کامل منطقی واسه اون چه روی داده داریم، یا قصد ما هم کامل خیربودهه.

بیشتر تاثیر اعمال ما اون چیزی نیس که قصدش رو داشتیم. اما موضوع اینه: تاثیر بسیار مهم تر از نیته. شادی ما از راه وسعت و عمق ارتباطات اجتماعی مون پیش بینی می شه؛ روابط ما با دوستان، خونواده، والدین، شرکا، همسر، همسایه ها و همکاران. و خیلی از روابط بهم خورده یا به بحث و دعوا کشیده شده ما معمولا ارزش جبران و بازیابی رو دارن.

ما نمی تونیم شکاف یا تفرقه ای رو که در رابطه ای به وجود اومده با غفلت و ندیده گرفتنش بازسازی کنیم، هم اینکه نمی تونیم با سرزنش دیگری یا دفاع از اعمال خودمون، اون رابطه رو برگردانیم. ما باید بازیافت رابطه رو با معذرت خواهی کردن شروع کنیم.

اما البته معذرت خواهیا تو یه سطح نیستن؛ همه پدرومادرها تماشاگر “معذرت می خوام” اجباری از طرف بچه هاشون بودن و می دونن که همین هم ارزشش رو داشته.

پس یه معذرت خواهی خوب چیجوریه؟ Aaron Lazare بعد از مطالعه گسترده روی این سوال، به محکم ترین معیارها درانجام معذرت خواهی موثر رسیده. براساس این معیارها، من سه روش زیر رو واسه یه پوزش مناسب پیشنهاد می کنم:

  1. احساس تون رو به طرف مقابل بگید.

(تنها نادمانه ترین احساسات تون رو لطفا!). معمولا ما با گفتن “متاسفم” واسه نشون دادن احساس پشیمونی، شروع می کنیم. “متاسفم” بیشتر وقتی موثره که روی احساس پشیمونی مون بیشتر تکیه کنیم و مفصل توضیحش بدیم. مثلا “من خیلی متاسفم و واقعا ناراحت شدم از شنیدن این که قطع رابطه من باعث عصبانیت و ناراحتی شما شده”. یا ” من بسیار متاسفم و شرمنده از این که نظر من موجب اینجور جنجالی شده.”

چیزی که راه گشا نباشه، در برابر احساس ناراحتی یا حالت دفاعی، تسلیم شدنی هم هست، مانند “متاسفم…شما خیلی تنگ نظر و عیب جو شدین.”

  1. اشتباه تون و تاثیر منفی اش رو قبول کنین.

این دشوارترین قسمته، چون نیازمند قبول مسئولیت در برابر کارا و رفتار ماست. اگه ما واقعا فکر نکنیم که اشتباه کردیم، این کار می تونه غیرممکن به نظر برسه، یا اگه قصد مون خیر بوده باشه.

از خودتون سوال کنین: احساس فرد مقابل چیه؟ من چیکار کردم که موجب این احساس شد؟ میتونم کار متفاوتی انجام دهم؟ بعد در موردشون آگاهی پیدا کنین. روی فرد آزرده خاطر متمرکز شید؛ مهم ترین چیز اینه که حالی کنین و نشون بدین که اون چه احساسی داره و تا وقتی که واقعا احساس اونو درک نکردین معذرت خواهی نکنین؛ اگه نتونین خودتون رو جای اون بذارین، معذرت خواهی تون غیرواقعی و تصنعی ازآب درخواهد اومد.

مثلا: “من میتونم درک کنم که نظرمن موجب آزارشما شده، و شما احساس می کنین که مورد سوءتفاهم یا بی توجهی قرارگرفته اید.”. یا ممکنه به شریک تون بگید، “می دونم که تقصیر من بوده که جلوی همه خونواده ات با تو تماس گرفتم، و تو به خاطر آسیبی که به اعتماد بچه ات به تو وارد شده ازم عصبانی هستی. مطمئنم که کارم خجالت آور بوده و تقصیر منه.”

اینجا جاییه که بیشتر ما واسه ارائه توضیحات درمورد رفتارمون دچار دودلی میشیم. هر وقت دودلی داشتین، توضیحات رو رها کنین؛ تلاش در توجیه و بهونه آوردن جوری انگار گویی حالت دفاعی گرفتیم یا داریم بهونه میاریم. یادتون باشه که هدف، بازسازی رابطه س، نه راضی کردن طرف مقابل که حق باشماست.

اگه لازمه که دلیل کارتون رو روشن کنین حواستون باشه که باید تا قبول کردن عواقب منفی اش پیش برید. گفتن “من واقعا نمی دونستم که شما خواهید رنجید” یه بهونه س، نه یه توضیح خوب. شکوه و آه و ناله از این که شما قصد آزار اونو نداشتین، پرده از چیزی برنمی داره.

موثرتر اینه که بگید “واسه منتظر نگه داشتن شما عذری پذیرفته نیس اما می خوام بدونین که ناپدری من سکته کرده بود و من اون قدر واسه رسیدن به بیمارستان پریشون و هراسان بودم که از یاد بردم با شما تماس بگیرم”.

اگه توضیحاتی رو ارائه بدین، به تکرار اشتباه کمک کرده و دوباره احساسات فرد مقابل رو می فهمید: “بازم متاسفم که با شما تماس نگرفتم، و شما همون طور یه ساعت منتظر من موندین. من میتونم ناراحتی و نگرانی شما رو تصور کنم و این که تا چه حد عصبانی بودین.”

  1. موقعیت رو درست کنین.

معذرت خواهی خوب شامل جبران به دو صورت می شه؛ یا واقعی یا سمبلیک. شاید شما فرصتی واسه طرف مقابل ایجاد کنین تا دوباره اعتبارتان رو به دست بیارین. یا شاید به عنوان بخشی از روند بازسازی رابطه، به اشتباه تون پیش بقیه هم اعتراف کنین. در خیلی از روابط، یه آغوش، بازسازی و جبران فوق العاده ایه.

بیشتر همه کاری که لازمه انجام بدیم، توضیح اینه که دفعه بعد قراره جور متفاوتی عمل کرده و دیگه اون رفتار آزاردهنده رو تکرار نکنیم. این به ما در ایجاد دوباره اعتماد و بازیابی رابطه کمک می کنه.

اگه مطمئن نیستین که چیجوری این کار رو درست انجام بدین، کافیه سوال کنین، “ کاریه که بتونم واسه جبران واسه شما انجام دهم؟”

بالاتر از همه اینا، به هر قولی که می دین عمل کنین. وقتی احساس مقصربودن می کنیم، بعضی وقتا در تلاش واسه به دست آوردن بخشش، زیاده روی می کنیم. اگه طرف مقابل چیزی از شما خواست که نمی تونین انجامش بدین، این رو بگید، و بگید که در مورد چگونگی جبران اشتباه تون فکر می کنین.

دونستن چیجوری معذرت خواهی کردن، یکی از مهارتای زندگیه که من دوست دارم فرزندانم اون ر یادگرفته و درآن ماهر شن. و چیزیه که هنوز دارم درموردش روی خودم کار می کنم.

به بقیه الهان ببخشین: چه وقتی یه معذرت خواهی در زندگی شما تاثیر مهم داشته؟

شما منتظر یکی از این معذرت خواهیا هستین؟ هر وقت درمورد معذرت خواهی کردن حرف می زنم یا می نویسم، مردم بیشتر این جوری جواب میدن که آرزو دارن کس دیگه ای از اونا اینجور معذرت خواهی کنه. اگه شمام یکی از اونا هستین، داستان تون رو کامنت کنین!

هدف از زندگی چیه و واسه چه هدفی باید زندگی کنین؟

چیجوری ترس از نا امید کردن بقیه رو از بین ببریم؟

اختصاصی خبرهای داغ روز روانشناسی

Author: حمیدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *