چگونه عطر اصل را تشخیص دهیم؟

The 9 biggest misconceptions everyone has about cologne and perfume

شاید هممون کم و زیاد از عطر و ادکلن استفاده میکنیم اما خیالات اشتباه درمورد به کار گیری اونا بسیار عادی تر از چیزیه که فکرش رو میکنین.

به گزارش آلامتو به نقل از روزنامه ایران؛ در این چند سال بازار عطرهای تقلبی و اسانسای قلابی خیلی از اعضای صنف عطرفروشا رو از گردونه خارج کرد و بعضی هم واسه سرپا موندن مجبور شدن به جریان غالب ملحق شن؛ فروش عطرهای تقلبی در مغازه های لوکس. البته رقابت عطرفروشیای فله ای مترو رو هم به این مجموعه اضافه کنین که هر چقدر پول بدین همون قدر براتون پر می کنن.

«خانوم تست نمی کنی؟ خیلی خوشبوئه. اصل فرانسه اس. معروفه.» بساطش رو کنار پیاده رو نزدیک ایستگاه متروی هفت تیر پهن کرده. شکلای جور واجور عطرهای مارک دار و معمولی رو کنار هم چیده. اکثراً سلفونشان بازه تا مشتری خیلی راحت تستشان کنه.

خیلیا روی زمین نشسته ان و مشغول تست کردن روی مچ دست هستن. اسمش مجیده. مجید یکی از عطرهای معروف رو باز می کنه و چند پیس به روسری ام می زنه. قیمت همه عطرهایش ۳۰ تا ۳۵ هزار تومنه. می پرسم این عطر دست کم بالای ۲۰۰ هزار تومن باید باشه. میگه: «هیچ فرقی نداره. همونه. تو گران خریده ای. بو کن همون بو رو نمی ده؟ تازه بارکدش رو هم ببین!»

تلخی اصلش رو نداره اما شباهتش هم کم نیس. خیلیا متوجه نمی شن. فکر می کنن اصله یا اینکه با عطر اصل مو نمی زنه. بازم بو می کنم. خانمی که کنارم وایس تاده میگه: «همین عطرها رو مغازه ها گران میفروشن. دستفروشا چون اجاره نمی دن، ارزون تر میفروشن.» ۲۰ هزار تومن به فروشنده میده و با لبخندی از سر رضایت بلند می شه.

سری می زنم به خیابون خالد اسلامبولی؛ بوی باران و عطرهای جور و واجوری که از مغازه ها بیرون می تراود، پیاده رو رو ورداشته. اونقدر بوها درهم و قاطی شدن که دیگه نمیشه از هم تشخیص داد. خیابون خالد اسلامبولی به عطر فروشی هاش معروفه. وارد هرکدوم از مغازه ها که می شی هوش از سرت می پره.

چند عطر گرم و تلخ رو تست می کنم. دیگه بوها رو از هم تشخیص نمی دم. دانه های قهوه شامه ام رو از عطر خالی می کنه تا بازم عطرهای جدید رو استشمام کنم. فروشنده شیشه های چند نمونه دیگه رو نشانم میده. می پرسم از کجا می فهمید که این عطر اصل فرانسه س؟ میگه: «یکی از راه های تشخیص، شیشه عطره. اونایی که تقلبی ان شیشه هاشون حباب دارن و تیره تر از معمولند یا اینکه شیشه کج و معوجه و حتی ممکنه گوشه های تیزی داشته باشه.»

اونطور که فروشنده ها میگن، شیشه عطرها رو در دبی به صورت دستی قالب میزنن. بعضی وقتا البته اونقدر استادانه که با اصلش مو نمی زنه. بعضیا میگن از روی بسته بندی و کیپ و کلفت بودن سلفون روی جعبه عطر هم میشه اصل و تقلبی بودنش رو فهمید. فروشنده یکی از این مغازه ها میگه: «بعضیا از شیشه تستر استفاده می کنن و دیگه احتیاجی به قالب زدن هم ندارن. در این صورت کار تشخیص کمی سخت تر می شه.»

سعید و پدرش موشون رو در عطر فروشی سپید کردن. از همون عطر فروشیای معروف خیابون خالد اسلامبولی. سعید میگه: «بوی عطر مهمه. از بوی عطر می شه فهمید اصله یا تقلبی. نکته مهمی که حالا در بین مردم به اشتباه جا افتاده بحث دووم عطره. مردم فکر می کنن اگه بوی ملایم و خنک عطر نمونه پس تقلبیه. این فکر به طور کاملً اشتباهه. چون خاصیت عطر ملایم و خنک همینه.»

جعبه یکی از عطرها رو به دقت برانداز می کنم. روی جعبه یه برچسب بارکد زده شده. دقیقاً مثل همون بارکدی که روی جعبه عطرهای مجید همون فروشنده کنار خیابون دیده بودم. سعید درباره این بارکدها میگه: «اصلاً بارکد مهم نیس. همه چاپی هستن. فقط کد ریجستری روی جعبه مهمه.» اون کدی رو نشانم میده که روی جعبه حک شده. با این کد در سایت سازنده عطر، میشه تاریخ تولید و انقضا و اصل بودن اونو فهمید.

مشتری چند شیشه عطر تست می کنه. از سؤال کردنش مشخصه سال هاست که مشتری پر و پا قرص عطرهای گران قیمته. با دقت همه رو تست و بو می کنه.

آخرین عطری که فروشنده روی پیشخوان میذاره بوی گرم و تندی داره و همین طور کمی تلخ. یه جور بوی گس. همون رو انتخاب می کنه: «عطر مخصوص یکی از خوانندهای معروف ایتالیاست. از خاص بودنش خوشش میاد. شاید هم از اینکه عطر یه خواننده س. قیمت هم اصلاً براش مهم نیس.» از اون می پرسم تاحالا شده به اصل بودن عطرهایی که می خری شک کنی؟ میگه: «نه؛ ۱۰ سالی هست که فقط از همین جا عطر می خرم. حتی به جعبه اش نگاه نمی کنم. ملاک من فروشنده ایه که سال هاست می شناسم و می دونم تقلب در کارش نیس.»

همین عطر رو در بازار تهران ۴۰ هزار تومن پایین تر می شه خرید. خیلیا به امید ارزون تر خریدن عطر به بازار می رن. البته عطرهای بازار تستر ندارن و از قبل باید بدونی چه عطری میخوای تا دیگه احتیاجی به تست کردن نداشته باشی. اما فروشنده میگه: «بله عطرهای بازار بزرگ تهران ۳۰ تا ۴۰ هزار تومن فرق قیمت دارن اما از کجا معلوم که اصل باشه؟ نمیشه اعتماد کرد. البته اونا دیگه پول کادو و جعبه رو نمی گیرن.»

از عطری که اون مرد جوون خرید، پیداست که شرکتش در ایران نمایندگی داره. خیالش به طور کاملً راحت بود. اما نمی دونست که همین عطرهای شرکتی با همین شکل و شمایل همه جا هستن؛ حتی در بساط مجید فروشنده کنار خیابون؛ با قیمت ۳۰ هزار تومن. وقتی به فروشگاه های معروف و حتی زنجیره ای عطر و لوازم آرایش می ری، همین عطر شرکتی بازم قیمت متفاوتی داره و گیج می شی از اینکه اصلاً چه خبره.

وقتی از سعید درباره این شکل از فرق قیمت می پرسم، اون کاغذ خرید یکی از نمایندگیای عطر رو نشانم میده و میگه: «هم بستگی به انصاف فروشنده داره و هم شرایط کار و کاسبی. بعضیا که موعد اجاره مغازه شون سر می رسه قیمت عطرا رو می شکنن و حتی ارزون تر میفروشن. همین ارزون فروشی هم باعث شک و شبه س می شه که نکنه اصل نیس. البته ما خودمون عطرهایمان رو هم از شرکتا می خریم و هم از افراد قابل اعتمادی که می شناسیم.» سر درد دلش باز می شه و از کسادی بازار میگه و اینکه کارشون گرون س و مثل آواز دهل از دور خوشه.

بیشتر مغازه دارها کلافه نشسته ان و انتظار مشتری رو می کشن. چند مغازه اون طرف تر عطر فروشی ای توجهم رو جلب می کنه. فروشنده خوش خلقی داره. هر چقدر بخوای عطر برات تست می کنه. حتی اگه از اون عطر هم نخری ناراحت نمی شه. میگه این حق مشتریه که عطرها رو تست کنه. عوضش بعضی از فروشنده های عطر هم اصلاً دلشون نمیاد قطره ای عطر از شیشه بیرون بیاد.

چند مغازه اون طرف تر مغازه داری پشت پیشخوان نشسته و داره حساب و کتاب می کنه؛ مشتری نداره. وقتی از اون می پرسم به چه دلیل عطرهای ۱۵-۱۰ سال پیش ماندگاریش خیلی بیشتر از این عطرهاست، میگه: «عطرهای قدیم چرب بودن. این چربی و روغنه که موندگاری عطر رو زیاد می کنه. حالا این چربی رو از عطر گرفتن تا لباسا لک نشه. ً دووم عطر هم کم می شه.»

در کشورای تولیدکننده عطر مثل فرانسه، عطر پرفیوم یعنی همون عصاره عطر گل و گیاه که به طور کاملً طبیعیه و خریداران زیادی هم داره. این رو فروشنده میگه و ادامه میده: «مثلاً قیمت ۱۰ میل عطر پرفیوم بالای یه میلیون تومنه که در ایران خریدار نداره. اما «ادو پرفیوم» که درجه بعدی عطره، همون اسانسیه که واسه هر شیشه عطر اصل ۱۰ تا ۱۵ درصد از اونو با آب و الکل مخلوط می کنن.»

میگه: «در متروی تهران اسانس شیمیایی رو در ظروف بی رنگ می ریزن و اصرار می کنن که اصل فرانسه س. حتی در بازار هم مغازهایی هستن که از این اسانسای روغنی شیمیایی میفروشن.

از فروشنده عطر در یکی از ایستگاه های مترو درباره اسانس هاش می پرسم. اونم اصرار داره که همه اصل هستن. خیلی راحت و عادی میگه: «کارخانه های عطر سازی برند و مطرح هم عطرهایشان رو با همین اسانسا میسازن!» یعنی همون اسانسایی که با ۲۰-۱۰ هزار تومن می شه یه شیشه پر کرد؛ پر کن ببر.

می پرسم مطمئنه که این اسانسا شیمیایی نیستن؟ لحظه ای با تعجب و ناراحتی بُراق می شه و دیگه جوابم رو نمی ده. می گم خبرنگارم و می خوام بدونم که اسانس ات شیمیاییه یا نه؟ مکثی می کنه و میگه همه شون شیمیایی هستن و بازم اصرار داره که شرکتای معتبر و برند عطر همه از همین اسانسا، عطر میسازن. با یقین حرف می زنه و همیشهً چند نمونه عطر معروف نشانم میده که از همین اسانسا ساخته شده. به گفته کارشناسان عطرهای دارای اسانس شیمیایی واسه پوست مضره و در مواردی می تونه علاوه بر آلرژی به مشکلات تنفسی هم منجر شه.

نیما که فروشنده یکی از مغازه های معروف عطرفروشی مرکز شهره، حرف این فروشنده مترو رو به طور کاملً رد می کنه و میگه: «کارخانه ها و برنده های معروف اسانس که مواد اولیه شون گیاهان و گلای معطره، اسانسشان رو بیرون نمی دن و اصلاً اجازه نمی دن فرمول اسانسا معلوم شه. عطرهای تقلبی هم که بوی مشابه عطر اصل رو دارن در کارخانه های دیگری ساخته می شه. حتی در فرانسه هم این کارخانه ها هستن، هم اینکه در دبی. اینا عطرهایشان رو در آزمایشگاه ترکیب می کنن و به طور کاملً شیمیاییه.

نیما همه چیز رو روشن توضیح میده، برعکس عطرفروشیای دیگه که خیلی دوست ندارن اسرار مگوی کارشون رو معلوم کنن: «در بازار عطر فروشا همه چیز به اعتماد برمیگرده. حتی خود ما هم واسه خرید عطر باید به افراد اعتماد کنیم. بعضی از برنده های معروف، در ایران نمایندگی ندارن و ما باید از آدمایی که اونا رو وارد می کنن بخریم. از طرفی به بازار هم اعتمادی نیس و حتماً باید با یه آشنای قابل اعتماد کار کرد. خود ما هم ممکنه در مواردی عطر اصل رو از تقلبی تشخیص ندیم.»

نیما به نکته مهمی واسه تشخیص عطر تقلبی از اصل اشاره می کنه: «رنگ عطر واسه تشخیص خیلی مهمه. معمولاً عطرهای شیمیایی رو نمی تونن دقیقاً مثل همون رنگ واقعی عطر درآورند. مثلاً عطر گیاهی ای که رنگش زرده، شیمیایی اش پررنگ تره. بعضی وقتا هم جعبه های اصل عطر رو باز می کنن و شیشه اصلی رو در می یارن و عطر تقلبی رو جانشین می کنن و دوباره سلفون می کشن. اما بعضی از برنده های معروف، هولوگرام و لیبل مخصوص دارن؛ طوری که نمی تونن تقلبی اونو بزنن. از این که بگذریم، بیشتر لیبلا هم تقلبی ان.»

اونم از بازار کساد عطر می نالد؛ شغلی که در این چند سال توجیه اقتصادی اش رو از دست داد: «وضعیت کاسبی ما کساده و همه چیزش به هم ریخته. ما حتی حق انتخاب واسه خرید عطرهای شرکتی نداریم. شرکت همه رقم عطر می فروشه؛ حتی اونایی که زیاد طرفدار ندارن. چقدر باید کار کنیم تا پول این عطرها رو در بیاریم؟ بازار عطر اشباع شده از عطر تقلبی. روزگاری مشتری هایی عطر به دنبال جدیدترین برنده ها بودن اما چند سالیه که عطر خوب، مشتری نداره. از همون موقع که تحریما اومد و قیمتا رو یه شبه بالا برد.»

پا در پیاده رو می ذارم و با خود فکر می کنم سیل تحریم و تورم تا کجاها که نرسید. در این چند سال حتی بوی عطر و ادکلن هم پرید.

راهنمای انتخاب عطر مناسب واسه خانمها و آقایون

فرق بین عطر، ادو پرفوم، ادو توالت و ادکلن در چیه؟

روزنامه ایران عطر چیجوری

Author: حمیدی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *